کتاب قدرت های جهان مطبوعات

کتاب قدرت های جهان مطبوعات نوشتهٔ مارتین واکر و ترجمهٔ محمد قائد است و نشر نو آن را منتشر کرده است. این کتاب همراه با وقایع‌نگاری یک شکست؛ بازتاب آخرین سال‌های رژیم شاه در دوازده روزنامهٔ بزرگ جهان است. این کتاب نگاهی می‌اندازد به روند پیدایش، رشد، گرفتاری‌ها و بیم و امیدهای تحریریهٔ دوازده روزنامهٔ بزرگ در پنج قارهٔ جهان. کارنامهٔ آنها در انعکاس تحولات ایران از جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ تخت جمشید در سال ۱۳۵۰ تا انقراض سلطنت نیز بررسی شده است.

درباره کتاب قدرت های جهان مطبوعات

کتاب قدرت های جهان مطبوعات نحوهٔ عمل روزنامه‌های مهم در پرداختن به ماجرای ایران در زمان انقلاب ۵۷ و پیش از آن را بررسی می‌کند.

اسامی این روزنامه‌ها از این قرار است:

تایمز

 لوموند

دی ولت

کوریه‌رِه دِلّا سِرا

پراودا

الاهرام

آساهی شیمبون

نیویورک تایمز

واشنگتن پست

گلُوب اَند مِیل

 اِیج ملبورن

راند دِیلی مِیل

دوازده روزنامه‌ای که در این کتاب بررسی شده‌اند جزء مجموعه‌ای نخبه از نام‌هایی بسیار آشنا در چندین کشور و در حرفه جهانی اطلاعات‌اند. اما این فهرست به دوازده روزنامه منحصر نمی‌شود. 

خواندن کتاب قدرت های جهان مطبوعات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزه‌های رسانه و تاریخ و علوم سیاسی و روابط بین‌الملل پیشنهاد می‌کنیم.

درباره مارتین واکر

مارتین واکر پس از تحصیلات دبیرستان برنده بورسی از دانشگاه آکسفورد شد و پس از آن در دانشگاه هاروارد نیز درس خواند. سال ۱۹۷۲ به انگلستان بازگشت و به کار در روزنامه گاردین پرداخت. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ گزارشگر دائمی همین روزنامه در مسکو بود و در همین دوران به‌عنوان خبرنگار سال جایزه مطبوعات بریتانیا و جایزه روسی «کروکودیل» برای بهترین گزارشگر خارجی را گرفت. سال‌ها رئیس دفتر نمایندگی روزنامه گاردین در واشنگتن هم بود.

واکر علاوه بر اظهارنظر درباره امور بین‌المللی در شبکه‌های تلویزیونی سی‌ان‌ان، بی‌بی‌سی و سی‌بی‌اس و ستون‌هایی دائمی در روزنامه‌های لوس‌آنجلس تایمز، روزنامه انگلیسی‌زبانِ مسکو تایمز و نشریه جدید اروپا، در دانشگاه‌های مسکو، کلمبیا (نیویورک)، پیتسبورگ و تورونتو و انستیتوهای امور بین‌المللی در پراگ و اتاوا سخنران مدعوّ بوده و یکی از سرویراستارانِ دموکراتیساتسیا است که از سوی دانشگاه امریکایی و دانشگاه مسکو منتشر می‌شود.

سه رمان و نیز کتاب‌هایی درباره تاریخ تمایلات سیاسی راست افراطی در بریتانیا و تاریخ کاریکاتورهای سیاسی نوشته است. غول بیدار می‌شود: گورباچف و پرسترویکا دربارهٔ سفر در شوروی پس از گلاسنوست، تاریخ جنگ سرد و کلینتون: رئیس‌جمهوری درخور مردمش از دیگر نوشته‌های اوست. کتاب نوزایی امریکا از همین نویسنده سال ۲۰۰۰ منتشر شد.

بخشی از کتاب قدرت های جهان مطبوعات

«روزنامه‌نگارانی جوان که در سالهای پررونق دهه ۱۹۶۰ استخدام شده بودند با شورش دانشجویان همدلی نشان می‌دادند. گاردهای قدیمی لوموند حواسشان جمع بود و، در ماههای پیش از سنگربندی، تحلیلهایی نافذ بر آرامشِ همراه با رونق و بی‌تفاوتی عصر دوگل می‌نوشتند. پی‌یر ویانسون‌پونته ماه مارس ۱۹۶۸ در مقاله‌ای مشهور با عنوان ''فرانسه دچار ملال است`` شور و هیجان و فعالیت سیاسی دانشجویان جاهای دیگر دنیا را با سکون و سکوت در جمهوری فرانسه مقایسه کرد. ژاک فووه، که اندکی بعد جای بوومری را گرفت، از دانشگاه نانْتِر دیدار کرد و درباره ''هسته‌ای از دانشجویان، که بیشتر نیهیلیست‌اند تا انقلابی مطلب نوشت. لوموند به تغییر مداوم نوع خوانندگانش در نتیجه تحولات دهه ۱۹۶۰ هم توجه نشان می‌داد. سال ۱۹۵۸ ۱۷% خوانندگان زیر ۲۴ سال داشتند. در ۱۹۶۸ این رقم به ۵/ ۳۰% رسید. نسبت ''کارگران`` از کل خوانندگان هم در همین دوره سه برابر شد و به ۹% رسید.

نکته مهمتر شاید این بود که در آن دوران بحرانی، بوومری (مانند دوگل) در خارج از فرانسه به‌سر می‌بُرد. لوموند، تقریباً با مسرت، پا به دوره سنگربندیهای خیابانی گذاشت، بی‌تحقیقِ کافی دست به چاپ گزارشهایی پر از اغراقهای مسخره درباره کشته‌شدن هفتاد نفر در نتیجه خشونت پلیس زد، و در حالی‌که تلفن، حمل‌ونقل و توزیع در نتیجه اعتصاب فلج شده بود، برای ادامه انتشار متوسل به اعمالی قهرمانانه در گزارشگری و تولید شد. تیراژ لوموند به حدی بی‌سابقه رسید: ۶۴۰۰۰۰ در ۱۵مه، ۰۰۰, ۷۴۰ در ۳۰ مه، ۰۰۰, ۷۷۰ در ۶ ژوئن، ۰۰۰, ۸۲۰ در ۲۵ ژوئن. خود روزنامه‌نگاران، در مجمعی عمومی که زیر تسلط نویسندگان جوان، مشهور به ''نسل ماه مه``، بود اعلام کردند اگر از داخل یا خارج روزنامه سانسوری بر کارشان اعمال شود آن را تعطیل خواهند کرد. دورانی پرجنب‌وجوش بود، و تاریخنگاران آینده برای درک حال و هوای کلاسهای درسِ بست‌نشینانِ سوربن، و هیجان پاریس در روزهایی که مرکز بورس به آتش کشیده شد و کسی از پلیس ضدشورش حساب نمی‌برد به شماره‌های گذشته لوموند مراجعه خواهند کرد.»