کتاب خانم داگلاس، راننده بی حواس

کتاب خانم داگلاس، راننده بی حواس نوشتهٔ دن گاتمن و ترجمهٔ محبوبه نجف خانی و ویراستهٔ شهره احدیت است و نشر افق آن را منتشر کرده است. این کتاب از مجموعهٔ ۲۱جلدی مدرسه عجیب و غریب است. در مدرسه عجیب و غریب برخلاف بیشتر مدرسه‌ها همهٔ اتفاقات حول محور بچه‌های مدرسه نیست. گاهی مدیر با حال مدرسه، آقای ناوال، گاهی مستخدم و گاهی هم معلم هنر، خانم فالکن دست به کارهایی می‌زنند که حتی به فکر بچه‌ها هم نمی‌رسد. نویسنده در هر قسمت از این مجموعه یکی از اتفاقات مدرسه را روایت می‌کند.

درباره کتاب خانم داگلاس، راننده بی حواس

«توی راه مدرسه، اتفاق‌های مشکوکی می‌افتد! اول لاستیک اتوبوس پنچر می‌شود. بعد خانم داگلاس، رانندهٔ اتوبوس، راه را اشتباهی می‌رود و همه سر از ناکجاآباد درمی‌آوریم. شما باشید مشکوک نمی‌شوید؟»

در مدرسهٔ عجیب و غریب همه‌چیز درهم و برهم است. در این مدرسه، از یک طرف مدیر، معلم‌ها، خانم کتابدار و راننده اتوبوس مدرسه با آن‌هایی که می‌شناسیم فرق دارند و از طرف دیگر دانش‌آموزان.

ای. جی وروجک هم که داستان‎‌ها را تعریف می‌‎کند، هم از مدرسه بدش می‌آید و هم از دختر درس‌خوان و لوسی به اسم آندریا یانگ که همیشه خودش را برای معلم‌ها شیرین می‌کند.

اما انگار در این مدرسهٔ عجیب و غریب، مدیر و معلم‌ها بیشتر با شیطنت‌های ای.جی همراهی می‌کنند تا با شیرین‌کاری‌های آندریا!

خواندن کتاب خانم داگلاس، راننده بی حواس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره دن گاتمن

دن گاتمن، نویسندهٔ امریکایی در مجموعه کتاب‌های مدرسه پرماجرا به زبانی ساده و طنزآمیز، ماجراهایی که در مدرسه برای ای جی اتفاق افتاده را بیان می‌کند. این مجموعه به زبانی ساده و شیرین نوشته شده و منتخب شورای کتاب کودک با رتبه چهار ستاره شده است.

دن گاتمن نویسنده امریکایی متولد ۱۹۵۵ با نام کامل Daniel Edward Gutman سابقه نوشتن برای نشریات کودکان و حتی آموزش در دبستان‌ها را نیز دارد.

زبان داستان‌های گاتمن شادی‌آفرین و طنز است و با شوخی‌های کلامی بسیاری همراه است. به دلیل بیان شیوه‌های تدریس خلاق، خواندن آن برای آموزگاران بسیار جذاب و مفید است.

بخشی از کتاب خانم داگلاس، راننده بی حواس

«مثل برق سوار اتوبوس شدم و راننده‌مان خانم داگلاس را دیدم. او کلاه ایمنی سرش گذاشته و یک سوت نقره‌ای به گردنش انداخته بود.

او تا من را دید، گفت: «سام بولی بَلِیک، اِی. جِی!»

ــ سام بولی بَلِیک، خانم داگلاس.

خانم داگلاس به‌جای "سلام" می‌گوید "سام بولی بَلِیک". یک‌بار از او پرسیدم که چرا مثل آدم‌های عادی نمی‌گوید "سلام".

او گفت: «من زبان مخفی خودم را درست کرده‌ام. همه می‌گویند "سلام". ولی به‌نظر من "سلام" خیلی خسته‌کننده است. من دارم سعی می‌کنم روی مردم کار کنم تا به جای "سلام" بگویند "سام بولی بَلِیک". زبان‌های مخفی خیلی کِیف می‌دهند!»

خانم داگلاس یک چیزیش می‌شود.

خانم داگلاس گفت: «شَمبَل قوطی توی گاراژ.» به زبان مخفی خانم داگلاس، یعنی "بشین".»