کتاب گفت و گوهای اوریانا فالاچی

کتاب الکترونیکی «گفت و گوهای اوریانا فالاچی» اثری از اوریانا فالاچی است که با ترجمهٔ غلامرضا امامی در نشر افق به چاپ رسیده است.

درباره کتاب گفت و گوهای اوریانا فالاچی

«فالاچی» با بسیاری از چهره‌های مشهور سیاسی دنیا گفت‌وگو کرد، نخست گفت‌وگوهایش در روزنامهٔ ایتالیایی «کوریره دلاسرا» چاپ می‌شد و پس از آن به دیگر زبان‌ها نشر می‌یافت. این کتاب از آخرین گفت‌وگوهای او فراهم آمده است. گفتنی است این مصاحبه‌ها بدین‌گونه نخستین بار است که به صورت کتابی مستقل فراهم می‌آید و دربرگیرندهٔ مصاحبه‌های ماندنی و خواندنی اوست.

 کتاب گفت و گوهای اوریانا فالاچی شامل مصاحبه‌های او با امام خمینی، مهندس بازرگان، سرهنگ قذافی، شارون، لخ والسا، راکووسکی و محمدرضا پهلوی است.

کتاب گفت و گوهای اوریانا فالاچی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به خبرنگاری و علوم سیاسی پیشنهاد می‌شود.

کتاب گفت و گوهای اوریانا فالاچی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

«این سؤال خوبی است. ولی سؤالی است که به سادگی نمی‌شود به آن پاسخ گفت. مثل این است که از من بپرسید امروزه چه کسی در ایران حکومت می‌کند و اگر به شما بگویم که من حکومت می‌کنم درست نیست. اگر بگویم که امام خمینی به تنهایی حکومت می‌کند، این هم صحیح نیست. اگر بگویم که گروهی از مردم حکومت می‌کنند، این هم جواب روشن و واضحی نیست. نقش من نقش ضعیفی است. از طرفی به خاطر واقعیتی که در این‌جا انقلاب شده است، یک انقلاب واقعی. از طرف دیگر به خاطر نفوذ عظیم امام خمینی بر روی ملت، نفوذی بی‌سابقه و بی‌نظیر که از هفتاد سال پیش به این طرف در تاریخ ایران، همانند نداشته است. پس می‌توانم بگویم که از نقطه‌نظر رسمی، بله دولت حکومت می‌کند، ولی از نقطه‌نظر ایدئولوژیکی و انقلابی امام خمینی حکومت می‌کند، یا شورای انقلاب، یا کمیته‌های انقلاب، یا پاسداران انقلاب. ایشان رابطه‌ای که با تودهٔ ملت دارند یک رابطهٔ بسیار بسیار به‌خصوصی است چون ایشان و توده یک جور فکر می‌کنند، با یک منطق سخن می‌گویند، با یک اشارهٔ ایشان، ملت می‌فهمد ایشان چه می‌خواهند. غیر از این باید از دادگاه‌های انقلاب بگویم:

شخصیت‌های صاحب قدرت روحانی که به بهانهٔ ادامهٔ انقلاب خیلی از شهرها را اداره می‌کنند تا دل‌تان بخواهد باعث به وجود آمدن مسائل و مشکلاتی شده‌اند... اوضاع و احوال آسانی نیست.

بله در حقیقت شما کاری جز این‌که تهدید به استعفا کنید، نمی‌کنید. مایلید که دربارهٔ این موضوع صحبت کنیم؟

باید بگویم هیچ‌گاه حقیقتاً فکر این‌که میدان مبارزه را خالی کنم نداشته‌ام ولی لحظاتی بوده‌اند که تمایل استعفا در من به وجود آمده. مثلاً در اوایل که فهمیدم که دولت قدرت کافی برای اقدامات ندارد و دخالت‌های زیادی بود رفتم خدمت امام و به ایشان گفتم: «به این نحو نمی‌توانم کار کنم، اگر شما می‌خواهید که من نخست‌وزیر باشم لازم است که دخالت‌ها قطع شوند. و اگر می‌خواهید از بالای سر من دستوراتی صادر کنید باید با من هم مشورت کنید» ایشان قبول کردند. بعد مسائل همان‌طور ادامه یافت. دو ماه قبل باز هم همین ماجرا با انتقادات شدیدی همراه شد: «دولت قاطع نیست، دولت انقلاب نیست، و این‌که تمام تقصیرات به گردن من است.» خدمت‌شان نامه‌ای نوشتم و یادآوری کردم که این سمت را با اصرار ایشان قبول کرده‌ام و تکرار کردم که نمی‌شود در کشوری که همه خود را صاحب‌اختیار می‌دانند حکومت کرد. اگر از من راضی نیستند مرا معزول کنید و اگر کسی از من بهتر است او را فرا خوانید. من مخالفتی ندارم و این هم استعفای من و ایشان در جواب گفتند: «هیچ‌کس دیگری را ندارم، هیچ‌کس. شما بمانید.» بعد ایشان قول همکاری را دادند.»