کتاب گابو و مرسده! خداحافظ

کتاب گابو و مرسده! خداحافظ نوشتۀ رودریگو گارسیا و ترجمۀ مهدی نمازیان و سارا بحری است. کتاب کوله‌پشتی در سال ۱۴۰۰ این کتاب را منتشر کرده است. کتاب گابو و مرسده! خداحافظ روایتی از واپسین روزهای عمر گابریل گارسیا مارکز و مرسده بارچا است.

درباره کتاب گابو و مرسده! خداحافظ

کتاب گابو و مرسده، خداحافظ! ترکیبی از خاطرات درخشان و گزارش‌های دلخراشی است که جزئیات زندگیِ گابریل گارسیا مارکز را روایت می‌کند و تصویری از خانواده‌ای را نشان می‌دهد که با رنج فقدان عزیزشان روبه‌رو هستند. در مرکز این روایت مردی قرار دارد که حتی در آسیب‌پذیرترین وضع جسمانی و زوال عقلش، شوخ‌طبعی خود را حفظ کرده است. گابو هم‌زمان با آنکه غرق در محبت و توجه اطرافیانش است، با معضل حافظه‌ای که از دست خواهد داد درگیر است. او در این مسیر از همراهیِ همیشگی و صمیمانۀ همسرش مرسده که همواره تأثیر شگرفی بر زندگی و کار او داشت بهره می‌برد.

گابو و مرسده، خداحافظ! روایتی تلخ‌وشیرین، زیرکانه و تکان‌دهنده است که میراث باشکوه والدین رودریگو را ستایش می‌کند و هم‌زمان دریچه‌ای بی‌سابقه به زندگی خصوصی یکی از غول‌های ادبی جهان می‌گشاید. این کتاب هدیه‌ای جذاب به مخاطبان گابریل گارسیا مارکز در سراسر جهان است و یادبودی ارزشمند به قلم نویسنده‌ای که او را خیلی خوب می‌شناخت

خواندن کتاب گابو و مرسده! خداحافظ را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

علاقه‌مندان به آثار و زندگی گابریل گارسیا مارکز می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

درباره رودریگو گارسیا

رودریگو گارسیا زاده کلمبیاست و در مکزیکوسیتی بزرگ شده است. او دانش‌آموخته هاروارد است. فیلم‌های مهمش «ته زندگی»، «البرت نابز» و «چهار روز خوب» نام دارند. گارسیا کارگردانی و نویسندگی مجموعه‌های تلویزیونی «شش فوت زیرزمین»، «خانواده سوپرانو» و «عشق بزرگ» را در کارنامه دارد که برای آخری نامزد دریافت جایزه إمی شده است. گارسیا در حال حاضر همراه خانواده‌اش در لس‌آنجلس زندگی می‌کند.

بخش‌هایی از کتاب گابو و مرسده! خداحافظ

می‌توان به‌جرئت مدعی شد از اواخر دهه هشتاد و نود قرن بیستم و اوایل هزاره سوم، مدلی از اسلام‌گرایی و احزاب اسلامی آغاز شد. پیدایش نظم نوین جهانی در پایان دهه هشتاد و آغاز دهه نود قرن گذشته، با همه ابهام مفهومی که با خود به میان آورد، اشاره به آغاز مرحله‌ای جدید از روابط بین‌الملل و سرآغاز فصلی نوین بود. گرچه مطرح‌شدن موضوع نظم نوین جهانی از سوی غرب به‌ویژه ایالات متحده امریکا در اساس با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و انحطاط امپراتوری‌اش، پیمان ورشو و ازمیان‌رفتن بلوک سوسیالیستی شرق به‌عنوان رقیب ایدئولوژیک سیاسی و نظامی و اقتصادی نظام سرمایه‌داری و لیبرالیسم و بطور عام الگوی سیاسی، اقتصادی و تمدنی‌اش مرتبط بود، ولی طلیعة فصلی مهم در خاورمیانه شد که این مهم، در جنگ دوم خلیج‌فارس برجسته شد. فروپاشی بلوک سوسیالیستی شرق، ایجاد تحولات به سود گسترش بیشتر لیبرالیسم و پیامدهای سیاسی آن یعنی دموکراسی را به دنبال خود آورد؛ اما در خاورمیانه بنا به علت‌هایی این تحولات تا دهه دوم قرن جدید به تأخیر افتاد؛ با وجود این، جنگ و آثار فکری و صف‌بندی سیاسی و مشروعیت رژیم‌های سیاسی، آغاز ایجاد تکانه‌های جدی در وضعیت ایستا و مولد سیستمی بود که منطقه پس از جنگ جهانی اول با آن دست‌به‌گریبان بود و راه هر نوع تحول زیربنایی سیاسی را به سود گشودگی یافته‌های انسانی در زمینه توسعه سیاسی شروع کرده بود.

استبداد داخلی با حمایت خارجی، ریشه نیرومندی در دل این خاک مستعد، داشت. نیمه دوم دهه هشتاد بر اثر سیاست آزادسازی و بازسازی اصلاح‌طلبانه میخائیل گورباچف و هویدا شدن بیشتر سیمای راستین کمونیسم بود که بیش از یک‌صد سال برای میلیون‌ها انسان بیزار از بی‌عدالتی و نابرابری و تشنه پایان یافتن بهره‌کشی از انسان به دست خود، دریچه‌ای نو و درعین‌حال آغازین، بر روی اندیشه و اندیشه‌ورزی بسیاری از افراد و گروه‌ها، از جمله اسلام‌گرایان گشود؛ چرا که فضای بسته و خفقان موجود ناشی از کشمکش‌های ایدئولوژیک و سیاسی و بلوک‌بندی‌های نظامی و سیاسی و پیامدهای آن‌ها، نوعی انسداد اندیشگی، به‌ویژه در اندیشه سیاسی را به وجود آورده بود.