کتاب شیر و خورشید، راه و رسم دنیا

نیکلا بوویه، جهانگرد سویسی، در سال ۱۹۲۹ در نزدیکی ژنو به دنیا آمد. او در خانواده‌ای فرهنگی و روشنفکر پرورش یافت و از جوانی دغدغهٔ سفر و شناخت دنیا و مردم آن را داشت، بنابراین از هفده‌سالگی به سفر پرداخت و سی سال به این کار ادامه داد.

حاصل این جهانگردی چهار سفر بزرگ به اقصی‌نقاط جهان است که شرح آن را در چهار کتاب مجزا آورده است.

یکی از این کتاب‌ها «راه‌ورسم دنیا» است که به توصیف تجارب و دیده‌های نیکلا از سفری می‌پردازد که خود آن را «راه خیبر» نام می‌دهد و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۴ ادامه می‌یابد.

در این سفر نیکلا به همراه دوستش، تی‌یری، سوار بر فیات توپولینو خود از کشورهای ایران، ترکیه، و پاکستان دیدن می‌کند. این سفر که از یوگسلاوی آغاز شده به افغانستان ختم می‌شود.

نیکلا معتقد بود که «سفر احتیاج به دلیل ندارد، بلکه خودش دلیلی کافی است. هر مسافر در ابتدا خیال می‌کند که سفر را خواهد ساخت، اما دیری نمی‌گذرد که متوجه می‌شود این سفر است که او را می‌سازد.»

کتاب حاضر ترجمهٔ بخشی از راه‌ورسم دنیا است که به تجارب و مشاهدات نیکلا در ایران اختصاص دارد. این کتاب به چند دلیل یکی از مهم‌ترین سفرنامه‌هایی است که به ایران پرداخته: قدرت نویسندگی نیکلا بوویه، دید و شناخت متفاوت او با دیگر جهانگردان، توصیف‌های بدون پیش‌داوری او از ایران سال‌های دهه ۲۰ که بسیار جذاب و دلنشین است.