صمد بهرنگی

بیوگرافی صمد بهرنگی

در زمانی که صمد بهرنگی کتاب ماهی سیاه کوچولو را نوشت،‌ مبارزه‌های سیاسی و گروه‌های چپ و مخالف بسیاری در ایران فعالیت می‌کردند. یکی از این گروه‌ها سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود. سازمانی که از ماهی سیاه کوچولو و اولدوز و کلاغ‌ها را مانند یک مانیفست در عرصه‌های عمومی استفاده می‌کرد. اما صمد بهرنگی هیچ‌گاه به صورت رسمی عضو هیچ گروه سیاسی خاصی نشد. 

صمد از خانواده‌ای فقیر بود، در جوانی پیشه معلمی را برای خودش انتخاب کرد. به همین واسطه بود که فعالیت‌های اجتماعیش بیشتر در حال و هوای کودکان بود. صمد بهرنگی یکی از اولین معترضین به سیاست‌های آموزش و پرورش بود. اعتقاد داشت کتاب‌های درسی برای دانش‌آموزان مرکزنشین، شهرنشین و فارسی زبان تهیه شده و اصلا برای کودکان غیر فارسی‌زبان و روستایی مناسب نیستند. اعتقاد داشت این کتاب‌ها به کودکان یاد نمی‌دهد در مواجهه با مشکلات زندگی روستایی چه کنند. او برای حق تحصیل همه کودکان تلاش‌های بسیاری کرد. 

داستان نویسی را با طنزنویسی آغاز کرد و بعضی از کارهایش در مجله توفیق منتشر شد. داستان معروف تلخون را در سال ۱۳۴۰ نوشت. داستانی که با شعر معروف مهدی اخوان ثالث آغاز شده است: 

من اینجا بس دلم تنگ است 

و هرسازی که می‌بینم بدآهنگ است

بیا ره‌توشه برداریم 

قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم 

ببینیم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟

صمد در کنار نوشتن، کتاب‌هایی را از انگلیسی و ترکی استانبولی به فارسی ترجمه کرد و همچنین بعضی از شعرهای مهدی اخوان ثالث، احمد شاملو، فروغ فرخزاد و نیما یوشیج را به ترکی استانبولی ترجمه کرد. 

down