کتاب عادت مربی گری

کتاب عادت مربی گری نوشته مایکل بانگی استاینر است. کتاب عادت مربی گری که با ترجمه شهاب حاجی‌زاده منتشر شده است به شما یاد می‌دهد کمتر صحبت کنید، بیشتر بپرسید؛ و شیوه مدیریت و رهبری‌تان را برای همیشه تغییر دهید!

درباره کتاب عادت مربی گری

مقصود این کتاب این است که شما را به رهبر، مدیر و یا به طورکلی به انسانی تبدیل کند که از اصول مربی‌گری استفاده می‌کندو این یعنی ایجاد کردن یک عادت ساده و درعین‌حال دشوار؛ «حفظ کردن کنجکاوی خود برای مدتی طولانی‌تر، و آهسته‌تر پیش رفتن به سوی مرحله اقدام کردن و ارائه نظرات.» کتاب پیش‌رو، کوتاه و کاربردی است و گمان می‌کنم از خواندن آن لذت خواهید برد.

این کتاب، هفت سؤال را مطرح کرده و ابزارهایی را در اختیارتان قرار می‌دهد تا بتوانید از این سؤالات به عنوان روشی برای کم‌تر کار کردن و اثرگذارتر بودن استفاده نمایید.

خواندن کتاب عادت مربی گری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند کسب و کارشان را به بهترین شکل اداره کنند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب عادت مربی گری

امروزه همه می‌دانند که مدیران و رهبران باید مربی کارکنان خود باشند.

نشریات مختلف، مطالب متنوع بسیاری را در رابطه با موضوع مربی‌گری منتشر می‌کنند. بسیاری از مشاوران نیز معتقدند مربی‌گری، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ها در عرصه مدیریت و رهبری است. به نظر می‌رسد تعداد مربیان اجرایی، مطابق قانون مور، به صورت تصاعدی در حال افزایش است. حتی مجموعه داستان‌های مصور دیلبرت هم گاهی‌وقت‌ها به موضوع مربی‌گری می‌پردازد و این خود نشانه بارزی از تبدیل شدن این موضوع به یک جریان مهم فکری است.

دانیل گُلمن، روانشناس و روزنامه‌نگاری که مفهوم هوش احساسی را ساده‌سازی کرده است، بیش از پانزده سال پیش، اولین قدم در این زمینه را با مقاله‌ای با عنوان «مدیریت اثربخش» برداشت. او بیان کرد که رهبری، شش شیوه گوناگون دارد. به گفته او، مربی‌گری، یکی از این شیوه‌ها است و تأثیری بسزا بر عملکرد افراد، آموزش آن‌ها و نتیجه نهایی حاصل از کارشان دارد. بااین‌حال، در آن دوران، مربی‌گری، کم‌ترین محبوبیت را در میان شیوه‌های رهبری و مدیریت داشت. گلمن در آن زمان نوشته بود: «بسیاری از رهبران معتقدند در این شرایط اقتصادی پرفشار، نمی‌توانند زمان کافی را به شیوه کند و کسل‌کننده آموزش افراد و کمک کردن به رشد آن‌ها، اختصاص دهند.»

البته فراموش نکنید که این مسائل، به گذشته‌ای طلایی، یعنی روزهای خوش سال ۲۰۰۰، مربوط می‌شوند؛ دورانی که ایمیل، نعمت محسوب می‌شد نه یک مصیبت، و درواقع ما در نقطه شروع فرایند جهانی شدن بودیم و تلفن همراه هوشمندمان تبدیل به تمامی دنیای ما نشده بود. براساس تجاربم که حاصل کار کردن با مدیرانی پرمشغله از نقاط مخالف جهان است، می‌توانم بگویم که اوضاع جهان، بدتر از گذشته است. امروزه همه ما خود را درگیر کارهای متعدد کرده، کیفیت کار را قربانی این رفتارمان کرده‌ایم و درعین‌حال که واژه «مربی‌گری» امروزه بیش از هر دوره دیگری بر سر زبان‌هاست، هم‌چنان شاهد افزایش کاربرد عملی آن در جوامع نیستیم. در حال حاضر، حتی هنگامی که «مربی‌گری» به صورت عملی مورد استفاده قرار می‌گیرد، کارساز به نظر نمی‌رسد.

احتمالا شما هم این شیوه را آزموده‌اید اما تجربه‌تان موفقیت‌آمیز نبوده است.

به احتمال زیاد شما در گذشته با حالتی از «مربی‌گری» مواجه شده‌اید. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۶ در یک شرکت فعال در زمینه بهبود شیوه‌های مدیریت صورت گرفت نشان داد که هفتادوسه درصد مدیران در گذشته نوعی از آموزش مربی‌گری را دریافت کرده بودند.