کتاب دوباره با برادران گریم؛ جلد اول

کتاب افسانه تاریک و شوم جلد اول مجموعه دوباره با برادران گریم است. این کتاب نوشته آدام گیدویتز و ترجمه طوبی سلیمانی موحد است. کتاب دوباره با برادران گریم ا انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت‌ترین کتاب‌ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.

در این مجموعه با یک خواهر و برادر به اسم هانسل و گرتل همراه می‌شویم تا به دنیای قصه‌ها برویم، دنیایی خنده‌دارتر در عین‌حال ترسناک‌تر. دنیایی پر از موجودات عجیب و هیولاها که فرصت تخیل و خلاقیت را برای کودکان می‌سازد. مجموعه دوباره با برادران گریم سفری به دنیای قصه‌های معروف است اما با تغییرات مختلف.

خواندن کتاب دوباره با برادران گریم؛ جلد اول را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کودکان و نوجوانانی که داستان‌های پر هیجان دوست دارند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دوباره با برادران گریم؛ جلد اول

ببخشید، ولی لازم می‌دونم نکته‌ای رو بگم. نمی‌دونم الان دارید به چی فکر می‌کنید، اما وقتی خودم برای اولین بار به این قسمت از داستان رسیدم به خودم گفتم: «چی؟ مگه زده به سرش؟»

شاید شما هم اینو دربارهٔ آدمای کم سن‌وسال می‌دونید، شایدم نه. من چون خودمم، روزی روزگاری، کم سن‌وسال بودم یه چیزایی درباره‌شون می‌دونم. یکی از چیزایی که می‌دونم اینه که اگه می‌خواید یه آدم کم سن‌وسال رو از انجام کاری منصرف کنید ـ مثلاً وارد شدن به اتاقی که تصویر یه شاهزاده‌خانوم بسیار زیبا توشه ـ بدترین چیزی که می‌تونید بهش بگید اینه که: «ممکنه جون شما به خطر بیفته». چون بعدش این دقیقاً همون کاریه که اون آدم کم سن و سال می‌خواد انجام بده.

منظورم اینه که چرا یوهان چیز دیگه‌ای نگفت؟ مثلاً: «این کمد جاروهاست. چرا می‌پرسی؟ می‌خوای کمد جاروها رو ببینی؟» یا اینکه: «این یه در قلابیه نادون! برای تزئین.» یا حتی: «اینجا دستشویی بانوانه، اعلیحضرت. بهتره که فضولی نکنید.»

به نظرم همهٔ اینا می‌تونستن جوابای مناسبی باشن.

اما یوهان هیچ‌کدومِ اینا رو نگفت. اگه گفته بود هیچ‌کدوم از این اتفاقای وحشتناک و خونینی که قراره رخ بده، پیش نمی‌اومد.

(البته با در نظر گرفتن این اتفاقا، خیلی هم خوشحالم که یوهان حقیقتو گفت.)

پادشاه جوان سرش را تکان داد و با صدای بلند گفت: «جونم به خطر بیفته؟ چه احمقانه!» بعد دو تا پایش را کرد توی یک کفش که می‌خواهد وارد آن اتاق شود. اول خواهش کرد، اما یوهان قبول نکرد. بعد دستور داد، باز هم یوهان مخالفت کرد. بعد خودش را روی زمین انداخت و گریه و زاری کرد، یعنی کاری که از مردی به سن‌وسال پادشاه جوان بعید بود. دست آخر، یوهان باوفا که دید کاری از دستش برنمی‌آید، چینی به صورت پیر و ازشکل‌افتاده‌اش انداخت و در اتاق را باز کرد.

پادشاه با خوشحالی وارد اتاق شد و به نقاشی زیباترین زنی چشم دوخت که در تمام عمرش دیده بود. موهای زن انگار از رشته‌های طلای خالص درست شده بودند. چشم‌هایش مانند اقیانوسی در یک روز آفتابی می‌درخشیدند. اما می‌شد احساس غم و تنهایی را در حالت لب‌هایش دید.