کتاب انجمن نجات تک‌ شاخ؛ جلد اول

مجموعه انجمن نجات تک ‌شاخ داستانی برای کودکان و نوجوانان نوشته آدام گیدویتز است که با ترجمه شبنم حاتمی در انتشارات پرتقال به چاپ رسیده است.

درباره مجموعه انجمن نجات تک‌شاخ

الیوت نسبت به روز اول مدرسه تازه‌اش هیچ حس خوبی ندارد، به‌خصوص که قرار است همان روز اول به اردو هم بروند. آنها برای یک گردش علمی به کاجستان‌های اطراف نیوجرسی می‌روند. معلم آنها پرفسور فانا عجیب‌ترین معلمی است که الیوت در عمرش دیده است. الیوت تنها است تا این که با دختری به اسم اوچنا آشنا می‌شود. اوچنا دختری شجاع است که هیچ ترسی از خطر ندارد. تازه از کارهای پرخطر خوشش هم می‌آید. فضا خیلی عجیب و غریب است و حتی پروفسو فانا هم خیلی عجیب به نظر می‌رسد.

آیا پروفسور فانا فقط عجیب و غریب است، یا دارد چیزی را پنهان می‌‌کند؟ و انجمن نجات تک شاخ چه جور انجمنی است؟ جواب تمام این سؤالات توی دلِ کاجستان تاریک نهفته است. اگر می‌خواهید با ماجراجویی‌های الیوت و دوستش همراه شوید داستان‌های  انجمن نجات تک‌شاخ را دنیال کنید.

 خواندن مجموعه انجمن نجات تک ‌شاخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

 بچه‌های عاشق داستان‌های ماجراجویانه از خواندن این داستان لذت خواهند برد.

 بخشی از کتاب انجمن نجات تک‌ شاخ، جلد اول

وچِنا خم شد به سمتِ الیوت. دیگر نمی‌خندید. «اون توی این مدرسه معلمِ اجتماعیه. همه ازش می‌ترسن. می‌گن کلاً قاطی کرده.»

الیوت پرسید: «یعنی خطرناکه؟» او به‌جز حیوانات، بقیهٔ موجودات خطرناک را دوست نداشت. حیوانات خطرناک را هم به شرطی دوست داشت که دربارهٔ آن‌ها چیزهایی از کتاب یاد گرفته و حفظ کرده بود.

اوچِنا شانه بالا انداخت. «شاید.»

پروفسور فانا گفت: «صبح به‌خیررر...» و این‌قدر حرفِ ر را کشید که کلمهٔ خیر دوبخشی شد. «من میتو فانام. می‌تونین پروفسور فانا صدام کنین، یا دکتر فانا، یا دکتر دکتر فانا؛ چون من هم دکترای دامپزشکی دارم، با تخصص در زمینهٔ گونه‌های جانوری بزرگ و کمیاب و هم دکترای فلسفه، با تخصص اسطوره‌شناسی جهانی. توی کشور آلمان، صدام می‌کنن جنابِ دکتر دکتر پروفسور، ولی شما نمی‌خواد این‌طوری صدام کنین؛ چون خیلی طولانی و مسخره‌ست. در ضمن، من آلمانی نیستم، اهلِ کشور پِرو هستم. زبان پروئی رو که می‌فهمین؟»

همهٔ بچه‌ها یک‌صدا گفتند: «نه.»

پروفسور گفت: «عالیه... .» مثل این‌که صدای بچه‌ها را نشنید. «خانمِ وُل از من خواستن تا امروز توی این گردش علمی به کاجستون‌های نیوجرسی راهنماتون باشم و شما هم به حرف‌های من گوش می‌کنین.»

همهٔ بچه‌ها با تکان دادن سر، بله گفتند.

«هر کاری که من گفتم انجام می‌دین.»

بچه‌ها باز هم سر تکان دادند.

«اگه انجام ندین، می‌میرین!»

بچه‌ها روی صندلی‌هایشان سیخ نشستند.

«منظورم این نیست که من می‌کشمتون... ولی توی کاجستون‌های نیوجرسی چیزهای خطرناکِ زیادی هست! پس مراقب باشین و دقیقاً همون کاری رو بکنین که من می‌گم.»

هیچ‌کس توی اتوبوس جیکش درنیامد، اما در همان سکوت، همهٔ بچه‌ها تصمیم گرفتند که، بله، بهتر است کاری را بکنند که این معلم ترسناک می‌گوید.