کتاب قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران

قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران به انضمام از بلخ تا نیشابور و جنگ‌های ایران از هارولد لمب و تاریخدان بزرگ یونانی، هردوت است که با ترجمه ذبیح‌الله منصوری می‌خوانید.

 درباره کتاب قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران به انضمام از بلخ تا نیشابور و جنگ‌های ایران 

 اثر اول قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران اثر هارولد لمب تاریخدان معاصر آمریکایی است که تاکنون ۴ کتاب درباره شرق نوشته است. سه جلد از آنها مربوط به شرح زندگیِ چنگیز و تیمورلنگ و سلطان سلیمان پادشاه عثمانی می‌باشد و کتاب چهارم عنوان اسکندر را دارد. همیت «تاریخ اسکندر» به قلم هارولد لمب بیشتر از این جهت است که حوادث تاریخی را همان‌گونه که وقوع یافت ذکر کرده نه آن طور که بعضی از مورخین یونانی، با اعمال نظرهای خصوصی ذکر کرده‌اند. از بلخ تا نیشابور نیز  اثر همین نویسنده است درباره چنگیز و مغول‌ها است.

 کتاب جنگ‌های ایران نیز نوشته هرودوت موخ یونان باستان است که انچه در این مجموعه از آن می‌خوانید بخشی از کتاب در رابطه با جنگ‌ها است. اصل این کتاب هنوز به فارسی ترجمه نشده است. هرودوت انچه در این کتاب نوشته از دیده‌ها و شنیده‌های خودش بوده است.

خواندن کتاب قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران، به انضمام از بلخ تا نیشابور و جنگ‌های ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به تاریخ ایان را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم.

 بخشی از کتاب قدم به قدم با اسکندر در کشور ایران، به انضمام از بلخ تا نیشابور و جنگ‌های ایران

یک وقت اسکندر در ایران مجبور شد که برای سربازان خود مقداری خفتان و کلاه خود بسازد.

در این فن ایرانیان خیلی مهارت داشتند و می‌دانستند که یونانی‌ها پولی خوب به آنها می‌دهند، ولی حاضر نشدند که سفارش یونانیان را دریافت کنند و برای آنها سلاح بسازند. به طوری که اسکندر مجبور شد که به صنعتگران بابل مراجعه نماید و از آنها بخواهد که سفارش او را به انجام برسانند.

پرهیز ایرانیان از یونانیان به قدری بوده که بعد از مدت یک صد سال که یونانیان در ایران به‌سر بردند در بعضی از مناطق ایران، ایرانی‌ها حاضر نشدند که با آنها وصلت کنند و امروز که متجاوز از دوهزار سال از آن تاریخ می‌گذرد هر کس که مطالعاتی در نژادشناسی داشته باشد می‌تواند این نکته را به چشم خود ببیند. اگر اسکندر به نام اسکندر شاه خوانده شده در کتب مورخین بعد می‌باشد نه از طرف ایرانیان، و قدر مسلم این است که قاطبهٔ ایرانیان حاضر نشدند که او را شاه بدانند.

در ایران کتابی به نام اسکندرنامه هست که بعضی از نویسندگان و مورخین این عصر بدان استناد می‌کنند و تصور می‌کنند که این کتاب در موقع ورود اسکندر به ایران نوشته شده و ایرانیان اسکندر را یکی از قهرمانان تاریخی خود شمرده‌اند، در صورتی که خط و انشای کتاب ثابت می‌کند این کتاب در اوان اخیر نوشته شده یعنی هنگامی به رشتهٔ تحریر درآمده که اسناد گذشته به‌کلّی نابود شده بود و ایرانیان با یونانیان ارتباط نداشتند و اسکندر را نمی‌شناختند و نمی‌دانستند وی کیست و از کجا آمده و یک افسانه‌سرا، کتابی بدین نام نوشته و سبب شده که بعضی از تذکره‌نویسان سطحی تصور کرده‌اند که ایرانیان اسکندر را تا پایهٔ نیمه خدا بالا بردند. ولی حقیقت غیر از این است و به طوری که گفتیم - از معدودی که در هر ملت، و در هر عصر، هستند و به مناسبت احتیاجات مادی اطراف دیگران را می‌گیرند قاطبه ایرانیان از یونانیان پرهیز می‌نمودند و با آنها نمی‌جوشیدند. خاصه آن که از لحاظ تمدن آنها را مادون خود می‌دیدند و خود یونانی‌ها هم بعد از ورود به ایران احساس کرده بودند که از نظر تمدن از ایرانیان عقب هستند. ولی غرور اسکندر واقعیت تاریخی دارد و او بعد از اینکه از ایران رفت و وارد کشورهای دیگر شد و مشاهده کرد برخی از ملل طوری او را تجلیل می‌کنند که پنداری موجودی خارق‌العاده است، غرور بر او غلبه کرد به طوری که انتظار داشت که یونانیان هم در مقابل او سر به زمین بگذارند و حتی در یکی از مجالس باده‌گساری یکی از صمیمی‌ترین دوستان خویش را به دست خود به قتل رسانید، زیرا دوست مزبور گفته بود ای اسکندر مگر تو فراموش کرده‌ای که پسر فیلیپ و پادشاه مقدونیه هستی و مگر از یاد برده‌ای کسانی که امروز در این مجلس حضور دارند بارها برای موفقیت تو جان خویش را سپر بلای تو نمودند.