با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
کتاب اتاق زجر اثر امیر نصری

دانلود و خرید کتاب اتاق زجر

تصویر و چهره‌ی قربانی

۴٫۰ از ۴ نظر
۴٫۰ از ۴ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب اتاق زجر  نوشته  امیر نصری  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت

معرفی کتاب اتاق زجر

کتاب اتاق زجر؛ تصویر و چهره قربانی اثری از امیر نصری است. این کتاب به تحلیل چهره چهار زن از قربانیان اسیدپاشی می‌پردازد. 

درباره کتاب اتاق زجر

امیر نصری در کتاب اتاق زجر که اثری درباره عکاسی است، تحلیلی از چهره چهار تن از بانوانی می‌پردازد که قربانی اسیدپاشی شده‌اند. آن‌ها بعد از این فاجعه چهره و تصویر قبلی خود را از دست داده‌اند. این کتاب بحث و گفتگویی در باب امکان‌های تصویری آنان، پرتره‌های آنان و تاثیر آن بر عکاسی و  .... صحبت می‌کند. 

کتاب با این نقل قول از لودویگ ویتگنشتاین آغاز می‌شود: چهره روحِ بدن است. بعد با ارائه توضیحاتی درباره عکاسی، هنر معاصر و پرفورمنس به این موضوع می‌پردازد که رنج و بدن آسیب دیده چه نقشی مهمی را در آن ایفا می‌کنند. 

کتاب اتاق زجر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به هنر عکاسی این کتاب را اثری جالب می‌یابند. 

درباره امیر نصری

امیر نصری فرزند پژوهشگر ایرانی، عبدالله نصری، در سال ۱۳۵۸ به دنیا آمد. او، پژوهشگر ایرانی حوزه فلسفه هنر است و در حال حاضر استادیار گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی است.

بخشی از کتاب اتاق زجر

جیمز الکینز در کتاب چیستی عکاسی، در نقد اتاق روشن رولان بارت، عکاسی را «اتاق زجر» می‌نامد. بی‌تردید بخشی از میراث عکاسی به تصاویری اختصاص دارد که زمینه مشترک دردورنج را در خود دارند و بازنمایی می‌کنند. پس یکی از توانایی‌های عکاسی، که آن را بالفعل نیز نشان داده است، توانایی بازنمایی دردورنج انسانی است. بازنمایی این دردورنج معمولاً خودش را در بدن / چهره انسان نشان می‌دهد، همان‌گونه که نقاشی نیز در بازنماییِ دردورنج انسان به بدن وی متوسل می‌شود. بازنمایی بدن دردمند و رنج‌دیده یکی از موضوعات اساسی هنر غرب است. توجه به این مسئله را می‌توان از هنر یونان تا هنر معاصر شاهد بود. بازنمایی انسان در میدان نبرد یا بازنمایی مجازات بردگان و اسیران از موضوعات محل توجه یونانیان بوده است. هنر مسیحی به اعتبار باورهای الاهیات مسیحی پیوند تنگاتنگی با موضوع دردورنج داشته است. در هنر معاصر، به‌ویژه هنر پرفورمنس، رنج و بدن آسیب‌دیده نقش مهمی ایفا می‌کند.

در شرایطی که هدفْ بازنماییِ رنج است، اگرچه کلیه اجزا و اندام‌های بدن اهمیت دارند، تمرکز بر چهره فرد است و چهره به مرکز بدن بدل می‌شود. ویژگی‌های چهره نه‌تنها بیانگر این مرکزیت هستند، بلکه بازتابی از درون فرد نیز به شمار می‌آیند. یعنی چهره درعین‌حال بیانگر درون و بیرون فردی است که مورد بازنمایی قرار گرفته است. اگر بخواهیم کل چهره را نیز به یک مؤلفه تقلیل دهیم که ویژگی‌های آن را در خود خلاصه کرده باشد، می‌توانیم بگوییم چنین مؤلفه‌ای «نگاه» است. بخشی از رنجی که در تصاویر با آن مواجه‌ایم به همین مؤلفهٔ نگاه و نمای نزدیک از آن بازمی‌گردد. «نگاه خالی» یا «نگاه خیره تصویر هر یک می‌توانند به نوبه خود به بازنمایی رنج بپردازند، رنجی که از کل بدن به چهره و از چهره به نگاه تقلیل یافته است. به تعبیری، همین نگاه موجود در تصویر کافی است که چهره فرد، بازنمودِ وی باشد و هویت فردی او را بازسازی کند.

عکاسی با بازنمایی بدن / چهره و نشان دادن دردورنج در آن، تصویری از بدن / چهره را به مخاطب معرفی می‌کند که بیننده معمولاً درصدد کنار نهادن یا طرد آن است. بیننده را با تصویری از بدن مواجه می‌سازد که به‌مراتب پیچیده‌تر از گذشته است، بدنی که برخلاف تصویر رایج از بدنِ سالم، زیبا، چشم‌ربا و غیره کاملاً وحشتناک است و غیرمتداول.

نظرات کاربران

مشاهده همه نظرات (۱)
mobina
۱۴۰۱/۰۳/۱۲

عنوان "اتاق زجر" برگرفته از جیمزالکینز است که " عکاسی را اتاق زجر می‌داند" . این جستار به تحلیل چهار تصویر از زنان قربانی اسیدپاشی می پردازد که تصویر «قبلی» خود را در دست دارند و با توجه به تاثیر مستقیم

- بیشتر
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۱۰)
«عکاسی بیش از تمامی هنرهای پیش از خود به ما درد داده است.»
AmirHossein
گوتفرید بوهم در کتاب پرتره و فرد از پیدایی پرتره‌های مستقل در عصر جدید و بازنمایی فردیت در آن‌ها سخن می‌گوید. از منظر وی، این پرتره‌ها به «دیگری» می‌نگرند و ارتباط میان پرتره و «دیگری» و تبادل نگاه در این پرتره‌هاست که موجب بازنمایی فردیت در آن‌ها شده است. پرتره موجب یادآوری چهرهٔ افراد و نمایندهٔ آن‌ها در سطحی بی‌جان است. پرتره جدا ساختن چهره از بدن و انتقال آن به سطحی نمادین است. در نهایت پرتره جانشین چهرهٔ غایب است.
AmirHossein
تاریخ تصاویر صرفاً تاریخی خطی نیست که از «قبل» به «بعد» و همین‌طور به جانب آینده ادامه یابد؛ در قلمروِ تصاویر شاهد تاریخ معکوسی هستیم که در آن «قبل» در پرتوِ «بعد» به بخشی از وجود بالقوهٔ خود فعلیت می‌بخشد.
AmirHossein
افراد جامعه بیش از آن‌که از بابت چهرهٔ فردی و منحصربه‌فرد خودشان نگران باشند، در خصوص از دست دادن چهرهٔ اجتماعی خود نگرانی دارند. آن‌ها بدنی متعلق به طبیعت و چهره‌ای متعلق به اجتماع هستند.
AmirHossein
سلفی گرفتن نیز نوعی خواست اجتماعی است برای تکثیر چهره‌ای که اجتماع آن را در نظر دارد.
AmirHossein
«بهترین طریق مواجهه با دیگری این است که حتی متوجه رنگ چشم‌های او نشوید! وقتی رنگ چشم‌ها را مشاهده می‌کنیم برکنار از رابطهٔ اجتماعی با دیگری هستیم.»
mobina
چهره از آن حیث غنی است که در ساحتِ اخلاق و مقدم بر من قرار دارد و از آن حیث «مسکین» است که در ساحت وجودی یا سیاسی قرار دارد و کاملاً «آسیب‌پذیر و در معرض ناملایمات و بی‌حفاظ و پناهگاه» است
mobina
تصاویر قربانیانِ اسیدپاشی صرفاً یادآوریِ شخصی چهره‌ای متعلق به گذشته است که در «این‌جا و اکنون» نیست. حتی در لحظه‌ای که فرد قربانی عکس «قبلی» اش را در دست دارد، فقط به مسائلی نظیر «عاطفه» و «هویت» اشاره ندارد، بلکه زجری را آشکار می‌سازد که شخصی است و تداوم دارد.
AmirHossein
نظام مد نیز به دنبال از میان بردن تکثر چهره‌هاست. تبلیغات لوازم‌آرایش و القای گونه‌های خاصی از «تزیین» چهره به گونه‌ای چهرهٔ جمعی اشاره دارند و کنار نهادن چهرهٔ فردی را تشویق می‌کنند.
Nostalgia
نمی‌توان چهره را ماحصل فردیت دانست، بلکه هر چهره‌ای مقید به فشارهای بیرونی و اجتماعی است. ایده‌آل‌هایی که این یا آن جامعه به نحوی ضمنی یا صریح برای زیبایی یا مقبولیت چهره تعریف کرده است منجر به پیدایی این چهرهٔ اجتماعی می‌شود.
AmirHossein

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۱۵۵ صفحه
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۸/۱۱
شابک۹۷۸-۶۲۲-۰۱-۰۵۷۱-۸
تعداد صفحات۱۵۵صفحه
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۸/۰۸/۱۱
شابک۹۷۸-۶۲۲-۰۱-۰۵۷۱-۸