دانلود و خرید کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل ایلان پاپه ترجمه وحید خضاب
با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.
کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل اثر ایلان پاپه

کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل

معرفی کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل

کتاب ده غلط مشهور درباره‌ی اسرائیل نوشته ایلان پاپه است. این کتاب به چیزهایی می‌پردازد که خیلی‌ها فکر می‌کنند درست است ولی نیست. این کتاب یک راهنما برای شناخت اسرائیل است.

درباره کتاب ده غلط مشهور درباره‌ی اسرائیل

تاریخ، در مرکز و هستهٔ هر درگیری‌ای قرار دارد. فهم صحیح و بی‌طرفانه از گذشته، امکان رسیدن به صلح را فراهم می‌آورد. در مقابل، تحریف یا دستکاری تاریخ، بذر فاجعه می‌پاشد.

پاپه را در سطح جهانی به‌عنوان مورخی مشهور می‌شناسند. او که خود یهودی و دارای تابعیت اسرائیل است، از نویسندگان پرکار در خصوص تاریخ قضیه فلسطین به شمار می‌رود و در بخش عمده آثار خود، وقایع را با دیدی منصفانه و محققانه نگاه می‌کند. به این ترتیب، حتی فارغ از مذهب و تابعیت او، می‌توان آثارش را جزو بهترین آثار تاریخ‌پژوهانه در این عرصه به شمار آورد. کتابی که در دست شماست، و آخرین کتاب منتشرشده پاپه تا این لحظه محسوب می‌شود، یکی از همین آثار محققانه و انتقادی اوست.

خواندن کتاب ده غلط مشهور درباره‌ی اسرائیل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به امور بین‌الملل و تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب ده غلط مشهور درباره‌ی اسرائیل

ما امروزه اطلاعات و درک بسیار بهتری از این بحث داریم که مردمی که در آنجا زندگی می‌کردند در آستانهٔ [آغاز] استعمار و کوچ صهیونیستی به کشور [شان]، خود را چگونه تعریف می‌کردند. درست مثل دیگر مناطق خاورمیانه و غیر خاورمیانه، جامعهٔ فلسطین هم با مفهوم تعریف‌گر قدرتمندی که در قرن‌های نوزدهم و بیستم رواج داشت آشنا شده بود: مفهوم ملت.

فعالان محلی [یعنی فلسطینی] و غیرمحلی‌ای در آن دوران وجود داشتند که این طرز جدید «تعریف و تبیین هویت خویش» را ترویج می‌کردند، درست همان چیزی که داشت در دیگر نقاط جهان هم رخ می‌داد. ایده‌های ملی‌گرایانه، تا حدی از طریق «مبلغین مذهبی» آمریکایی وارد خاورمیانه شده بود. این مبلغین در اوایل قرن نوزدهم میلادی به این منطقه وارد شدند، هم به امید تغییر دادن دین مردم اینجا [و ترویج مسیحیت] و هم به آرزوی گسترش مفاهیم نوینِ مربوط به استقلال [و هویت ملی].

این مبلغان مذهبی، به‌عنوان افرادی آمریکایی حس می‌کردند که فقط نمایندهٔ مسیحیت نیستند، بلکه نمایندهٔ تازه‌ترین حکومت استقلال‌یافته روی نقشهٔ جهان هم هستند. نخبگان تحصیل‌کردهٔ فلسطین هم در کنار دیگر [نخبگان] جهان عرب، پذیرای این نظرات شدند و یک دکترین معتبر ملی‌گرایانه تدوین کردند که آنها را واداشت تا در درون امپراطوری عثمانی ابتدا خودمختاری داخلی بیشتری [برای عرب‌ها] درخواست کنند و دست آخر هم از آن استقلال بیابند.

در اواخر قرن نوزدهم، نخبگان روشنفکری و سیاسی عثمانی، نظریات خیال‌پرورانهٔ ملی‌گرایانه‌ای درست کردند که عثمانی بودن را با ترکیه‌ای بودن برابر می‌گرفت. این گرایش، به بیگانه‌شدن زیردست‌های غیرترکیه‌ای استانبول، که اغلبشان عرب بودند، از امپراطوری عثمانی کمک کرد.

نظرات کاربران

amir ataei
۱۴۰۲/۰۲/۱۷

نویسنده خود یک یهودی است و چنین نیست که خیر و صلاح یهود را نشانه رفته باشد و به این مهم در مقدمه کتاب اشاره می‌کند. به خلاصه همه فصل های کتاب، در مقدمه مولف، به زیبایی اشاره شده است. توصیه

- بیشتر
Behnam
۱۴۰۰/۰۵/۲۷

کتابی مهم با متن روان و روایتی شنیدنی. ترجمه کتاب خوب هست و بنظرم بهترین کتاب درباره اسرائیل برای عموم هست. سیر روایت تازیخی از اغاز تاسیس این رژیم تا چند سال پیش رو روایت میکنه. و از همه مهمترین

- بیشتر
مهتاب
۱۴۰۲/۰۱/۰۵

عالی بود (البته هنوز تمومش نکردم). به همهٔ اون‌هایی که علاقه‌مند به تاریخ ماجرای تقابل اسرائیل و فلسطین هستند پیشنهاد می‌کنم. خوبی کتاب به اینه که ضمن توضیح نظر خودش، نظرات مختلفی رو بیان و بررسی می‌کنه. من قبل این

- بیشتر
سیّد جواد
۱۴۰۲/۰۸/۱۴

کتاب ۵۱۹ از کتابخانه همگانی (بینهایت)، نویسنده کتاب، یک یهودی متولد حیفاست که چندین سال استاد علوم سیاسی دانشگاه حیفا نیز بوده است. با مطالعه این کتاب متوجه خواهید شد که مافیای رسانه ای یهود در جهان، هرچه را که خود بپسندد،

- بیشتر
hadiizadi
۱۴۰۱/۰۱/۲۶

کتاب خوندنی از نویسنده ای اسرائیلی در رد برخی مشهورات حقانیت اسرائیل.

amir
۱۴۰۰/۰۶/۲۱

می تونست بهتر باشه ولی درکل خسته کننده نبود

کاربر ۲۵۰۲۹۸۳
۱۴۰۲/۱۰/۰۶

با اینکه این کتاب توسط یک یهودی صهیونیست نوشته شده اما سعی کرده از سوگیری های نژادی پرهیز کنه و جالب تر این هست که،به اشغالگر بودن رژیم صهیونیستی معترف هست. توصیه می کنم تمام دوست داران تاریخ و سیاست،این کتاب

- بیشتر
حسین رضایی
۱۴۰۲/۰۷/۲۷

مطالب مفید بود ولی کمی طولانی

محمدِ علی‌سینائی
۱۴۰۳/۰۱/۲۷

خیلی ترجمه و واژه چینی این کتاب آزاردهنده است و اصلا در حد یک صفحه هم معلوم نیست چی به چیه

وحید
۱۴۰۲/۰۸/۰۴

ممکن نیست با توجه به ذهنیتی که حکومت از اسراییل دارد، کتابی در مورد این کشور چاپ شود و از ممیزی سالم عبور کند که خالی از بغض یا سانسور باشد.

بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه (۱۰۴)
جوامع یهودی در مناطق مختلف جهان، در آن زمان فلسطین را همان سرزمین مقدسی که در تورات از آن یاد شده می‌دانستند. زیارت در یهودیت همان نقشی که در مسیحیت و اسلام دارد را دارا نبود اما با این وجود بعضی یهودی‌ها سفر زیارتی [به اورشلیم] را به‌عنوان وظیفهٔ [دینی] خود تلقی و در دسته‌های کوچکی به‌عنوان زائر به این کشور سفر می‌کردند. چنانکه یکی از فصل‌های همین کتاب نشان خواهد داد، پیش از ظهور صهیونیسم، عمدتا مسیحی‌ها بودند که بنا به دلایل کلیسایی [و اعتقاد به رجعت حضرت مسیح پس از استقرار یهودی‌ها در فلسطین] تمایل داشتند یهودی‌ها به‌صورت دائمی‌تری در فلسطین سکونت پیدا کنند.
سیّد جواد
با نگاهی که ما امروز می‌توانیم از بالا به قضیه داشته باشیم، به نظر می‌رسد هیچ راه گریزی از اینکه اقدامات اسرائیل در مناطق حومه‌ای [و روستایی] فلسطین را «جنایت جنگی» بدانیم وجود ندارد. در واقع این اقدام نه‌تنها جنایت جنگی، بلکه «جنایت علیه بشریت» بوده است. اگر کسی این واقعیت مستحکم [تاریخی] را نادیده بگیرد هیچ‌وقت نخواهد توانست درک کند که در پشت نگاه و طرز رفتار اسرائیل نسبت به فلسطین و فلسطینی‌ها (به‌عنوان یک ساختار و جامعه) چه چیزی خوابیده است. جنایتی که رهبران جنبش صهیونیست، که حالا تبدیل شده بود به حکومت اسرائیل، مرتکب شدند، عبارت بود از پاکسازی نژادی. این فقط یک حرف ساده نیست، بلکه یک اعلام جرم با مفاهیم گستردهٔ سیاسی، حقوقی و اخلاقی است.
بیوتن
استعمار وطن‌گزین را می‌توان به‌عنوان حرکت اروپایی‌ها به‌سمت دیگر بخش‌های جهان برای ساختن ملت‌های «سفیدپوستِ» تازه توصیف کرد، در جاهایی که مردم بومی، زمانی پادشاهی‌های خودشان را داشتند. این ملت‌ها تنها در صورتی امکان ساخته شدن داشتند که وطن‌گزینان، دو منطق را به کار می‌گرفتند: منطق حذف (یعنی خلاص شدن از دست مردم بومی با تمامی وسایل ممکن، از جمله قتل عام) و منطق «نا-انسان‌نمایی» (یعنی در نظر گرفتن غیراروپایی‌ها به‌عنوان افراد پست و درجه دو که بنابراین، شایستهٔ برخورداری از حقوقی مساوی با وطن‌گزینان نخواهند بود).
صادق
آیا واقعا یهودی‌ها [پیش از تبعید اجباری،] ساکنین [باستانی] فلسطین بودند که شایسته‌اند به هر طریقی شده از «بازگشت» آنها به «وطن‌شان» حمایت شود؟ این افسانه اصرار دارد بگوید که یهودی‌هایی که در سال ۱۸۸۲ [به‌عنوان اولین دسته از مهاجرین صهیونیست به فلسطین] وارد شدند، نسل [و نوادگان] همان یهودیانی بودند که رومی‌ها در حوالی سال ۷۰ میلادی [پس از محاصرهٔ اورشلیم] آنها را از آنجا بیرون کردند. استدلال مقابل، این ارتباط تبارشناسانه را مورد تردید قرار می‌دهد. یک اثر پژوهشی بسیار سنگین علمی نشان داده که یهودی‌هایِ «فلسطین روم» در همان سرزمین باقی ماندند و ابتدا به مسیحیت تغییر کیش داده و بعدها هم مسلمان شدند.
amir ataei
تا سال ۱۹۴۵، صهیونیسم توانسته بود بیش از نیم میلیون وطن‌گزین را به فلسطین (که جمعیتش در حدود ۲ میلیون نفر بود) جذب کند. برخی از این مهاجرین با اجازهٔ حکومت قیمومیت و بعضی‌ها هم بدون اجازه آمده بودند. جمعیت بومی نه مورد مشورت قرار گرفته بود و نه مخالفتش با پروژهٔ تبدیل کردن فلسطین به یک دولت یهودی مورد توجه واقع شده بود. وطن‌گزینان موفق شده بودند یک دولت در دولت تشکیل دهند که تمامی زیرساخت‌های ضروری را [در دل خود] بنا کرده بود، ولی در دو جنبه ناکام مانده بود. آنها موقف شده بودند تنها ۷ درصد از خاک این سرزمین را [به‌صورت مشروع] خریداری کنند که برای برپایی کشوری در آینده کافی نبود. از این گذشته، آنها همچنان اقلیت بودند (یک سوم جمعیت کشوری که می‌خواستند به‌صورت اختصاصی و منحصراً برای ملت آنها باشد).
علی پورمیرزایی
هیئتی که از سوی سازمان‌های اولیهٔ صهیونیسم به فلسطین اعزام شده بود برای همکاران خود در آن سازمان‌ها گزارش فرستادند: «عروس، زن زیبایی است، ولی با مرد دیگری ازدواج کرده است!»
۱۲۱۲
فصل اول، فلسطین را در عصرِ ورود صهیونیسم در اواخر قرن نوزدهم به تصویر می‌کشد. در اینجا، افسانه، فلسطین را به‌عنوان سرزمینی خالی، بایر و شبه‌کویر به تصویر کشیده که صهیونیست‌ها وارد شده و آن را آباد و متمدن کردند. استدلالِ مقابل این افسانه، تصویری از یک جامعهٔ بسیار قدیمی و پررونق را به تصویر می‌کشد که در یک روند پرشتاب مدرن‌سازی و ملت‌سازی [پس از فروپاشی عثمانی] قرار داشت. افسانهٔ «فلسطین، سرزمین بدون ملت»، یک افسانهٔ دوقلو و مشهور هم دارد که عبارت است از افسانهٔ «[یهود،] ملت بدون سرزمین» که موضوع فصل دوم را تشکیل می‌دهد. آیا واقعا یهودی‌ها [پیش از تبعید اجباری،] ساکنین [باستانی] فلسطین بودند که شایسته‌اند به هر طریقی شده از «بازگشت» آنها به «وطن‌شان» حمایت شود؟
amir ataei
چنانکه یوناتان مندل در توضیح این مطلب می‌نویسد: «درصد دقیق یهودی‌ها [ی ساکن فلسطین] تا پیش از ظهور صهیونیسم، روشن نیست. در هر حال، این رقم احتمالا چیزی بین دو تا پنج درصد بوده است. طبق اسناد دورهٔ عثمانی، کل جمعیت ساکن در جایی که امروزه اسرائیل/فلسطین خوانده می‌شود، در سال ۱۸۷۸، ۴۶۲.۴۶۵ نفر بودند. از این تعداد، ۴۰۳.۷۹۵ نفر (یعنی ۸۷ درصد) مسلمان، ۴۳.۶۵۹ نفر (یعنی دَه درصد) مسیحی و ۱۵.۰۱۱ نفر (یعنی سه درصد) یهودی بوده‌اند.
f.b
این کتاب را یک یهودیِ اسرائیلی نوشته که همانقدر که به جامعهٔ فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهند برای جامعهٔ خودش هم اهمیت قائل است.
amir ataei
نکتهٔ قابل توجه اینکه این دستهٔ یهودی [ساکن فلسطین] در آن زمان خودشان در برابر ایده‌هایی که از طرف جنبش صهیونیسم ترویج می‌شد، مقاومت می‌کردند.
Elham14

حجم

۶۶۱٫۴ کیلوبایت

سال انتشار

۱۳۹۹

تعداد صفحه‌ها

۲۹۲ صفحه

حجم

۶۶۱٫۴ کیلوبایت

سال انتشار

۱۳۹۹

تعداد صفحه‌ها

۲۹۲ صفحه

قیمت:
۱۵,۰۰۰
۷,۵۰۰
۵۰%
تومان