کتاب یوهانس کلیماکوس

کتاب یوهانس کلیماکوس، یا، در همه چیز باید شک کرد نوشته‌ی فیلسوف معروف اگزیستانسیالیست، سورن کیرکگور درباره‌ی شک کردن به شیوه‌ی دکارتی است.

برای یاد گرفتن شک کردن، کتاب یوهانس کلیماکوس را با ترجمه‌ی محمدهادی حاجی‌بیگلو بخوانید. 

درباره‌ی کتاب یوهانس کلیماکوس

سورن کیرکگور، پدر فلسفه‌ی اگزیستانسیالیم در کتاب یوهانس کلیماکوس، به مفهوم شک کردن پرداخته است. این کتاب در اصل بخش‌هایی از نوشته‌های سورن کیرکگور است که در زمان زندگی‌اش منتشر نشد. بلکه بعد از مرگش، برادرش آن‌ها را منتشر کرد. در اصل یوهانس کلیماکوس نام شخصیت این روایت است و عبارت در همه چیز باید شک کرد که در متن اصلی به لاتین آمده، عبارتی است که تجسم شیوه شک دکارتی است؛ یعنی همان شک کردنی که به نوعی گسست میان تمام داده‌های حسی و مفهومی منجر می‌شود. 

این تعبیر با همین شکل لاتینی‌اش در «درس‌گفتارهای تاریخ فلسفه» هگل نیز در بخش دکارت آمده است. به تعبیری می‌توان گفت شخصیت یوهانس کلیماکوس تجسم این تز دکارتی است که باید در همه چیز شک کرد.

کتاب یوهانس کلیماکوس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

دوست‌داران مطالعات فلسفی از خواندن کتاب یوهانس کلیماکوس لذت می‌برند. 

درباره‌ی سورن کیرکگور

سورن کیرکگور، پدر اگزیستانسیالیسم، ۵ مه ۱۸۱۳ در کپنهاگ، دانمارک متولد شد. کیرکگور یزدان‌شناسی و فلسفه را در دانشگاه کپنهاک آموخت. مدتی هم پیرو فلسفه هگل بود.  او تلاش می‌کرد تا کشیش لوتری شود اما بعد از مدتی، آن هم درست زمانی که نامزدی‌اش را لغو کرده بود از این تصمیم منصرف شد. او می‌توانست از ارثیه‌ای که پدرش برایش به جا گذاشته بود استفاده کند تا در طول دوران عمرش به تحقیق، مطالعه و آفریدن آثارش بپردازد. نتیجه‌اش تالیف بیش از بیست کتاب بود. کیرکگور به دلیل تاثیری که بر الهیات جدید و فلسفه، به خصوص فلسفه وجودی (اگزیستانسیالیسم) گذاشت، لقب پدر اگزیستانسیالیسم را از آن خودش کرد. 

سورن کیرکگور در ۱۱ نوامبر ۱۸۵۵ در سن ۴۲ سالگی در همان زادگاهش، دانمارک، چشم از دنیا فروبست.

بخشی از کتاب یوهانس کلیماکوس

فلسفنده‌هایی که یوهانس با آنان نشست و برخاست دارد، در محتوای تز دکارتی خطا نکرده‌اند، بلکه در فرمِ آن دچار خطا شده‌اند. وقتی استاد فلسفه توصیه به لزوم شک کردن می‌کند، باعث می‌شود شاگردان بنا به اعتقادی که به استاد دارند به این لزوم برسند، در حالی که اساساً مقولهٔ شکِ فراگیر مستلزم نوعی گسست با هرگونه دادهٔ معرفتی‌ست، چه دادهٔ حسی باشد چه دادهٔ مفهومی و زبانی از جانب کسی که لزوم شک در همه چیز را به زبان می‌آورد. یوهانس کلیماکوس که دریافت دقیقی از این دیالکتیکِ ارتباط دارد، هر چه بیش‌تر از فلسفنده‌ها دلسرد می‌شود و از همین روست که سرانجام خودِ همین دیالکتیک ارتباط را در نسبت با مقولهٔ شکِ فراگیر مورد تحلیل قرار می‌دهد. به تعبیری، پرسشی که برای‌اش مطرح می‌شود این است که آموختنِ شک‌ورزیِ فراگیر چگونه ممکن است. این‌جا نیز می‌بینیم که کیرکگور بر آن نیست که مقولهٔ شک فراگیر امری غیرقابل‌بیان است، بلکه منظور این است که امکان بیان مستقیمِ چنین چیزی وجود ندارد؛ اگر قرار به بیانِ لزوم شک فراگیر باشد، بایستی به فرمی متناسب با خودِ این مقوله به بیان درآید.