کتاب خاطرات زن مطلقه

خاطرات زن مطلقه نوشته هیفاء بیطار، نویسنده معاصر سوری داستان یک زن مطلقه سی‌ساله را با مشکلات روحی و اجتماعی‌اش بازگو می‌کند.

خلاصه کتاب خاطرات زن مطلقه

زن قهرمان داستان یک پزشک است که در سی‌سالگی با یک فرزند دختر از همسرش جدا شده و با پدرو مادر پنجاه و چند ساله‌اش زندگی می‌کند. همسر او به دلیل این که زنش اهل خانه داری نیست و به او احترام نمی‌گذارد تقاضای طلاق کرده است و زن هم به دلیل رفتار بد همسرش خواهان طلاق است. در کل کتاب ما داستان زندگی او و مشکلاتش و چگونگی جدایی او از همسرش را با روایت خودش می‌خوانیم.

خواندن کتاب خاطرات زن مطلقه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم.

علاقه‌مندان به رمان و به خصوص رمان‌هایی با محوریت حقوق زنان از این اثر لذت خواهند برد.

درباره هیفاء بیطار

هیفاء بیطار پزشک و نویسنده زن سوری است. پدر و مادرش هر دو فرهنگی بودند. هیفاء در زادگاهش وارد دانشکده پزشکی شد و تخصص چشم‌پزشکی گرفت. او تاکنون ده رمان و یازده مجموعه داستان منتشر کرده است که در دنیای عرب محبوبیت زیادی دارند. بیطار چند جایزه معتبر ادبیات عربی را هم در کارنامه دارد، از جمله جایزه ابوالقاسم الشابی کشور تونس.

جملاتی از کتاب زن مطلقه

پدرم که در طول زندگی‌اش با همهٔ مردم خوب بود و عرف و هنجارهای اجتماعی را به‌خوبی اجرا می‌کرد، او هرچند که بسیاری از رفتارهای مردم را نقد می‌کرد ولی این فقط در حد سخن بود، در طول زندگی با هیچ کسی گلاویز نشده بود یا هرگز کسی را از خود نرنجانده بود، او مرد نیکوکار و محبوب جامعه و مردم بود. اما پدرم هرگز فکر نمی‌کرد دختر بزرگش که بیشتر از سایر بچه‌هایش شبیه او بود سرکش شود و خلاف شرایط او و خودش به یک زن منحرف تبدیل شود، هرگز به ذهن آن استاد توانا که در طی سی سال فقط خوش‌نامی و اعتبار کسب کرده بود خطور نمی‌کرد توسط رفتار دخترش که عاشق مردی دیگر شده بود در حالی که زن مردی دیگر بود طعنه بخورد و سرافکنده شود، او می‌داند که دخترش سال‌ها در تنهایی و سرگردانی به سر می‌برد، نه شوهر داشت و نه طلاق گرفته بود، و می‌توان با آدم‌هایی که فکرشان باز است این مسئله را درمیان گذاشت و آن‌گونه اشخاص هم حقی را برای این قائل شوند و بگویند او هم آدم است، او هم مثل همهٔ آدم‌ها از گوشت و خون است و عشق‌ورزی به مردی دیگر پاسخی تند به آن‌همه سال پر از ظلم و درد و درگیری است. و ممکن است بگویند این زن ناگهان و به‌اشتباه این کار را کرده است و غلط است که برای سال‌های طولانی زوج‌های جوان همدیگر را رها کنند و این تنهایی غیرانسانی راه را برای خطا و اشتباه باز می‌کند.