کتاب همیشه شوهر

کتاب همیشه شوهر نوشتهٔ فئودور میخاییلوویچ داستایوفسکی، نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه است که با ترجمهٔ علی‌اصغر خبره‌زاده در نشر نگاه چاپ شده است.

درباره کتاب همیشه شوهر

ویژگی منحصر‌به‌فرد آثار داستایوفسکی روانکاوی و بررسی زوایای روانی شخصیت‌های داستان است. داستایوفسکی، «همیشه شوهر» را در فاصله‌ٔ بین نگارش رمان‌های «ابله» و «جن‌زدگان» نوشت. او در این سال‌ها دوران اوج زندگی هنری‌اش را طی می‌کرد،‌ اما به‌لحاظ مالی و روحی در وضعیت بدی قرار داشت.

برخی منتقدان هم‌زمانی نگارش «همیشه شوهر» و «جن‌زدگان» را عاملی در مهجور‌ماندن آن می‌دانند و معتقدند که داستایوفسکی بخش اعظم توجه خود را معطوف به «جن‌زدگان» کرده بود و «همیشه شوهر» بیش‌تر در حکم امرار معاش بود.

هرچند بسیاری از صاحب‌نظران بر این باورند که این اثر را می‌توان شاهکار رمان‌های کوتاه او نامید.

در «همیشه شوهر» مشابهت‌های مشترک آثار داستایوفسکی به‌وضوح قابل رؤیت‌ است. در این رمان نیز مانند دیگر آثار‌ش، به بررسی دقیق اوهام شخصیت‌هاش می‌پردازد.

به قول میخائیل باختن، نظریه‌پرداز روس‌، شخصیت‌های داستایوفسکی همواره با اوهام خود سروکله می‌زنند و توهم انسان‌ها شالوده‌ٔ اصلی بسیاری از داستان‌های اوست».

کتاب همیشه شوهر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر به علاقه‌مندان به ادبیات روسیه پیشنهاد می‌شود.

درباره فئودور داستایوفسکی

فیودور میخایلوویچ داستایوسکی در ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ به دنیا آمد. او نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. ویژگی منحصربه‌فرد آثار او، روان‌کاوی و بررسی زوایای روانی شخصیت‌های داستان است. بسیاری او را بزرگ‌ترین نویسندۀ روان‌شناختی جهان به شمار می‌آورند. داستایوفسکی ابتدا برای امرار معاش به ترجمه پرداخت و آثاری چون «اوژنی گرانده» اثر بالزاک و «دون کارلوس» اثر فریدریش شیلر را ترجمه کرد؛ سپس به نگارش داستان و رمان پرداخت. بیشتر داستان‌های داستایفسکی، سرگذشت مردمی عصیان‌زده و بیمار و روان‌پریش است. در بیشترِ داستان‌های او، مثلث عشقی دیده می‌شود؛ به این معنی که زنی در میان عشق دو مرد یا مردی در میان عشق دو زن قرار می‌گیرد. در این گره‌افکنی‌ها است که بسیاری از مسائل روان‌شناسانه (که امروز تحت‌عنوان روانکاوی معرفی می‌شود) بیان شده است. منتقدان، این شخصیت‌های زنده و طبیعی و برخوردهای کاملاً انسانی آن‌ها را ستایش کرده‌اند.

رمان‌ها و رمان‌های کوتاه این نویسنده عبارتند از: (۱۸۴۶) بیچارگان (یا «مردمان فرودست»)، (۱۸۴۶) همزاد، (۱۸۴۷) خانم صاحبخانه/ بانوی میزبان، (۱۸۴۹) نیه توچکا (ناتمام)، (۱۸۵۹) رؤیای عمو، (۱۸۵۹) روستای استپان چیکو، (۱۸۶۱) آزردگان/ تحقیر/ توهین‌شدگان، (۱۸۶۲) خاطرات خانهٔ اموات، (۱۸۶۴) یادداشت‌های زیرزمینی، (۱۸۶۶) جنایت و مکافات، (۱۸۶۷) قمارباز، (۱۸۶۹) ابله، (۱۸۷۰) همیشه شوهر، (۱۸۷۲) جن‌زدگان، (۱۸۷۵) جوان خام، (۱۸۸۰) برادران کارامازوف.

داستان‌های کوتاه و بلند او نیز عبارتند از: در پانسیون اعیان، (۱۸۴۶) آقای پروخارچین، (۱۸۴۷) رمان در نُه نامه، (۱۸۴۸) شوهر حسود، (۱۸۴۸) همسر مردی دیگر، (۱۸۴۸) همسر مردی دیگر و شوهر زیر تخت (تلفیقی از ۲ داستان قبلی)، (۱۸۴۸) پولزونکوف، (۱۸۴۸) دزد شرافتمند، (۱۸۴۸) درخت کریسمس و ازدواج، (۱۸۴۸) شب‌های روشن، (۱۸۴۹) قهرمان کوچولو، (۱۸۶۲) یک داستان کثیف/ یک اتفاق مسخره، (۱۸۶۵) کروکدیل، (۱۸۷۳) بوبوک، (۱۸۷۶) درخت کریسمس بچه‌های فقیر، (۱۸۷۶) رمان نازنین، (۱۸۷۶) ماریِ دهقان، (۱۸۷۷) رؤیای آدم مضحک، دلاور خردسال، قلب ضعیف (۱۸۴۸)، بوبوک (۱۸۷۳).

مقاله‌های او عبارتند از: Winter Notes on Summer Impressions (۱۸۶۳) و یادداشت‌های روزانهٔ یک نویسنده (۱۸۷۳–۱۸۸۱)،

ترجمه‌های او عبارتند از: (۱۸۴۳) اوژنی گرانده (انوره دو بالزاک)، (۱۸۴۳) La dernière Aldini (ژرژ ساند)، (۱۸۴۳) Mary Stuart (فریدریش شیلر) و (۱۸۴۳) Boris Godunov (الکساندر پوشکین)،

فئودور داستایفسکی نامه‌های شخصی و نوشته‌هایی را که پس از مرگش منتشر شده، در کارنامۀ نوشتاری خویش دارد. او در ۹ فوریهٔ ۱۸۸۱ درگذشت.

بخشی از کتاب همیشه شوهر

« ناتالیا واسیلیونا از آن دسته زنانی است که گویی برای بی‌وفایی و خیانت زاده شده اند...

ولچانینف نه تنها اعتقاد داشت که چنین تیپ زنانی وجود دارند بلکه برایش مسلم بود مردهایی هم هستند که مناسب این زنها باشند... به نظر او سرشت این مردها به گونه‌ای است که می شود آنها را «همیشه شوهر» نامید...

این مردها به دنیا می‌آیند که زن بگیرند و پس از ازدواج بلافاصله به زیردستان زنانشان بدل شوند...

همانطور که نمی‌توانند چون گاو پیشانی سفید نباشند و جلب توجه نکنند اما خودشان هرگز چیزی از این موضوع نمی‌دانند و هرگز هم از اقتضای طبیعت خود آگاه نیستند و حالا یکی از همین همیشه شوهرها پس از مرگ همسرش به سراغ رقیبش ولچانینف می‌آید تا حسابش را با او تسویه کند».