کتاب مرگ شهریار سنگور

«مرگ شهریار سنگور» رمانی نمادین از زندگی یک شهریار خونریز، به سام سنگور، از لوران گوده، رمان‌نویس معاصر فرانسوی و برنده جایزه گنکور ۲۰۰۲ است. شهریار سنگورِ افسانه‌ای به خودش می‌بالد که قلمرو ناچیز پدرش، ماسابا را به امپراتوری عظیمی تبدیل کرده که حدود آن تا بی‌نهایت می‌رود. بیست سال جنگیده، یا در واقع آدم کشته، شهرها را سوزانده و ویران کرده است. پس از مرگش به پسر کوچکش دستور می‌دهد هفت آرامگاه به نشانهٔ چهره‌های هفت‌گانه‌اش بسازد. این چهره‌ها به‌تدریج که از فر و شکوه و افتخارهای دروغین دور می‌شوند، به حقیقت‌هایی می‌رسند که تلخ و نفرت‌انگیزند، بوی تعفن و خونریزی و ظلم و بی‌رحمی می‌دهند. لوران گوده در این داستان همچون اثر دیگرش «آفتاب اسکورتا»، تخیل و واقعیت را با هم می‌آمیزد، در واقع ظاهر تخیلی داستان و شخصیت‌ها، نقابی است بر چهره‌شان که در پس رفتار و گفتارشان حقیقت‌های تلخی را آشکار می‌کنند. گوده برای هر بخش از داستان و هر شخصیت، با سرووضع‌های عجیب‌وغریب آن‌ها، در مکانی ناکجاآباد، دلیلی ارائه می‌دهد که نشان‌دهندهٔ ادعاهای پوچ و حقیر انسان‌ها است. شهریار سنگوراین داستان نشان همهٔ بدنامان تاریخ را در خود دارد، از سزار و کالیگولا و نرون گرفته تا ناپلئون و سایر دیکتاتورهای دوران معاصر که چندان از ما دور نبوده‌اند و به‌خاطر افکار جنون‌آمیزشان دنیایی را به خاک و خون کشانده‌اند. گوده در این اثر نمادین در قالب داستانی تخیلی پرده از روی «داستان دوستان موافق و یاران هم‌رنگ» کنار می‌زند تا قیافهٔ حقیقی انسان‌ها را آن‌گاه که در معرض شهوت قدرت‌طلبی، مال‌اندوزی یا لذت‌های جسمانی قرار می‌گیرند، نشان دهد و بر ادعاهای تاریخ دربارهٔ شهریارانی که به غلط «دادگستر»، «ملت‌نواز» و «کشورگشایان بلندآوازه» خوانده شده‌اند، خط بطلان بکشد.