کتاب آن جا که برف ها آب نمی شوند

رمان سه اپیزودی «آن‌جا که برف‌ها آب نمی‌شوند» نخستین رمان از سه‌گانه فراموشی کامران محمدی، نویسنده معاصر است. محمدی پیش از این، مجموعه داستان «قصه‌های پریوار و داستان های واقعی» و «خدا اشتباه نمی‌کند» را منتشر کرده است. نویسنده داستان خود را در سه فصل با نام‌های «تنهایی، «فراموشی» و «مرگ» روایت می کند. درواقع این رمان سه روز از زندگی آدم‌هایی را نشان ‌می‌دهد که تنهایی، عشق، فراموشی، جنگ و مرگ وجوه مشترک زندگی‌شان شده است. دانشجوی جوانی به نام حورا در یک روز سرد برفی سوار خودرو مردی میانسال به اسم رسول که خود را بیست و هشت ساله معرفی می‌کند، می‌شود. مردی بیمار که دوشخصیت دارد. رابطه‌ای دوستانه میان آنها شکل می‌گیرد. ریبوار مردی است که از فریبا، مادر حورا خوشش می‌آید چون او را به یاد معشوق از دست رفته‌اش در بمباران شیمیایی کردستان می اندازد که برایش عمری عذاب وجدان و البته بیماری به همراه داشته است. روژیار خواهر رنج دیده ریبوار است که رابطه اش با همسرش سرد شده و در تلاش است ان را با کارهای گوناگون، بازسازی کند. در این اثر داستان‌ها که همه در روزهای برفی اتفاق می‌افتند، مثل دانه‌های تسبیح به هم متصل‌اند و علاوه بر این روایات، خرده داستان‌هایی هم در اثر وجود دارد که خواننده را به دنبال خود می‌کشانند و همچون پازلی خط اصلی داستان را کامل می‌کنند. محمدی در این اثر، فضایی روان‌کاوانه، پر از تعلیق و ارتباط ساخته است. بخشی از داستان در تهران و برخی در کردستان اتفاق می‌افتد و جنگ زمینه اصلی داستان است. این اثر نامزد جایزه گلشیری و روزی‌روزگاری نیز بوده است.