کتاب مردم و مابقی قضایا...

«مردم و... باقی قضایا» شامل شش داستان کوتاه است که دربارهٔ روابط حاکمان با مردمشان از زمان‌های قدیم تا کنون است. نویسنده سعی کرده است که داستان‌ها و نکات خود را در قالب طنز به نوشته دربیاورد و در کنار آن، به ظرافت‌های موضوعِ داستان را از یاد نبرد: «آنچه اسباب حیرت است، این است که همهٔ ضرب‌المثل‌ها و حِکمی که برای تبرای بنی‌آدم از پلیدی، طی قرون متمادی و سینه به سینه، خودشان را به زمانهٔ ما رسانده‌اند و در زندگی روزمرهٔ افراد، کم و بیش مصداق پیدا می‌کنند، در رویارویی با وقایع و رویدادهای تاریخی، می‌شوند سکهٔ یک پول سیاه! و همچنین اسباب حیرت است که می‌بینیم، فاجعه‌سازان تاریخ که بر مسند قدرت تکیه داشته‌اند و دارند و خواهند داشت، همان تافته‌های جدابافتهٔ خدا بوده‌اند و هستند و خواهند بود که همواره از «مکافات عمل» مصون بوده و هستند و خواهند بود. آنها به دنیا آمده بودند و آمده‌اند و خواهند آمد، تا بتارانند و بتازند و در این راستا از ارتکاب هیچ رذالت و جنایتی دریغ نورزند، آخر سر هم که ریق رحمت را سر می‌کشند، تابوتشان با سلام و صلوات تشییع شود و در بزرگداشت‌شان داد سخن داده شود که: «نام نامی این جنت‌مکان برای همیشه در تاریخ خواهد ماند» شریفی امینا، از طایفهٔ شریفی‌های «جولانِ» همدان است و «مردم و... باقی قضایا»، دومین کتاب اوست. کتاب اول او، «گلابتون بر دیبا» است که در سال ۱۳۸۱، در سن ۶۳سالگی وی نوشته و منتشر شده است.