کتاب کافه تورونکا

کتاب کافه تورونکا (Days at the Torunka Café) نوشته ساتوشی یاگیساوا و ترجمه نگین فراشیانی است؛ داستان یک کافه‌ی کوچک و پنهان در توکیو که در آن دیدارهای ظاهراً معمولی، کم‌کم به گذشته، دلتنگی و رابطه‌هایی ناتمام گره می‌خورند. ماجرا از جایی آغاز می‌شود که زنی جوان وارد کافه می‌شود و ادعا می‌کند راوی را از زندگی قبلی‌اش می‌شناسد، اما آنچه پیش می‌آید فقط یک ماجرای عجیب عاشقانه نیست و لایه‌های دیگری هم پیدا می‌کند. انتشارات دانش‌آفرین در سال ۱۴۰۵ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کافه تورونکا اثر ساتوشی یاگیساوا

کتاب کافه تورونکا، نوشته‌ی ساتوشی یاگیساوا، در یک فضای شهری آرام می‌گذرد؛ جایی میان بوی قهوه، خیابان‌های فرعی، گربه‌های ولگرد و گفت‌وگوهای کوتاهی که کم‌کم وزن عاطفی پیدا می‌کنند. مرکز ماجرا کافه‌ای کوچک است که برای راوی فقط محل کار نیست، بلکه پناهگاهی موقت در دوره‌ای آشفته از زندگی‌اش است. او پس از جدایی عاطفی، با رخوت و دل‌زدگی روزها را می‌گذراند تا ورود چیناتسو یوکیمورا، زن جوانی که حرفی عجیب درباره‌ی گذشته می‌زند، ریتم زندگی‌اش را تغییر می‌دهد.

ساتوشی یاگیساوا از خلال این موقعیت نامعمول، رابطه‌ای تدریجی میان چند شخصیت می‌سازد؛ راوی، صاحب کافه، شیزوکو و مشتری‌هایی که هرکدام به فضای آنجا رنگی تازه می‌دهند. کافه در این کتاب مثل نقطه‌ای میان توقف و حرکت عمل می‌کند؛ جایی که آدم‌ها می‌آیند، کمی می‌مانند، چیزی از خودشان به جا می‌گذارند و گاه بی‌آنکه بدانند، زندگی دیگری را تکان می‌دهند. قهوه، موسیقی، دستمال‌های کاغذی تاخورده، مسیرهای تکراری و ایستگاه قطار به داستان حالتی روزمره می‌دهند که در دلش اندوه، امید و تردید جریان دارد.

کتاب کافه تورونکا به حافظه، فقدان و امکان شروع دوباره نیز می‌پردازد. رابطه‌ی راوی و چیناتسو نه با هیجان ناگهانی، بلکه با مکث، سوءتفاهم، خجالت و کنجکاوی جلو می‌رود. در کنار این‌ها، گذشته‌ی خانوادگی راوی و زخمی که از یک رابطه‌ی تمام‌شده با خود حمل می‌کند به داستان عمق بیشتری می‌دهد. این کتاب بر تغییرات ظریف در احساس و نگاه شخصیت‌ها بنا شده است؛ تغییراتی که از دیدارهای هفتگی، حرف‌های نیمه‌تمام و سکوت‌های معنادار بیرون می‌آیند.

خلاصه داستان کافه تورونکا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
شویچی، دانشجویی که در کافه تورونکا کار می‌کند، هنوز از جدایی‌اش از مگومی عبور نکرده است و روزهایش را با بی‌حوصلگی می‌گذراند. در یکی از یکشنبه‌های خلوت، زنی به نام چیناتسو وارد کافه می‌شود و می‌گوید او را از زندگی قبلی‌اش می‌شناسد و زمانی عاشقش بوده است. این ادعای عجیب ابتدا شبیه خیال‌پردازی به نظر می‌رسد، اما رفت‌وآمدهای هفتگی چیناتسو به کافه آرام‌آرام میان آن دو پیوندی تازه می‌سازد. بعدتر روشن می‌شود که گذشته‌ای واقعی، فراموش‌شده و دردناک در کار است؛ گذشته‌ای که به کودکی شویچی و خانواده‌اش گره خورده است.

چرا باید کتاب کافه تورونکا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کافه تورونکا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• فضای کافه و محله با جزئیاتی روایت شده که به رابطه‌ها معنا می‌دهد.
• داستانْ سوگِ جدایی و امکان نزدیک‌شدن دوباره به دیگری را دنبال می‌کند.
• رابطه‌ی شخصیت‌ها بر پایه‌ی گفت‌وگوهای کوتاه، سکوت و تغییرات تدریجی شکل می‌گیرد.
• شخصیت‌های فرعی مثل شیزوکو و صاحب کافه حال‌وهوای داستان را زنده‌تر و چندوجهی‌تر می‌کنند.
• این کتاب حافظه، گذشته‌ی خانوادگی و تأثیر اتفاق‌های قدیمی بر زندگی امروز را کنار هم می‌گذارد.

خواندن کتاب کافه تورونکا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کافه تورونکا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های ژاپنی با تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره و فضاهای شهری کوچک.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور و رابطه‌های تدریجی علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند داستان‌هایی درباره‌ی فقدان، دلتنگی و شروع دوباره بخوانند.
• مخاطبانی که از فضای کافه، محله‌های قدیمی و حضور پررنگ اشیای ساده در داستان لذت می‌برند.
• خوانندگانی که به داستان‌هایی با رگه‌ای از راز، خاطره و گذشته‌های پنهان علاقه دارند.

درباره ساتوشی یاگیساوا

ساتوشی یاگیساوا، نویسنده‌ی ژاپنی، در سال ۱۹۷۷ در استان چیبا در ژاپن به دنیا آمد. آثار او در سال‌های اخیر با استقبال گسترده‌ی خوانندگان در کشورهای مختلف روبه‌رو شده‌ است. نخستین رمانش، کتابفروشی موریساکی، جایزه‌ی ادبی چیودا را برایش به ارمغان آورد و ادامه‌ی این رمان نیز با عنوان بازگشت به کتابفروشی موریساکی منتشر شد.

رمان کافه تورونکا نخستین‌ بار در سال ۲۰۱۳ در ژاپن منتشر شد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر صندوقچه نیز با ترجمه‌ی مریم اجاقی این کتاب را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب کافه تورونکا

«روزهایی که گذشته‌اند هرگز بازنمی‌گردند. همین که اصلاً هنوز کافه‌ای اینجا وجود دارد باید برایم عجیب باشد. آن موقع‌ها «کافه نومورا» آنقدر مشتریان کمی داشت که به راحتی می‌شد تصور کرد پیرزن صاحب کافه پیشبندش را آویزان کند و مغازه را ببندد. در واقع، یکی از دلایل اصلی‌ای که من آنجا را دوست داشتم همین بود؛ همیشه خلوت بود و می‌شد هرچقدر خواستی آنجا بمانی، بدون اینکه نگران اعتراض کسی باشی.

با این حال…

قبل از اینکه برگردم، در دلم یک امید پنهانی داشتم؛ اینکه فقط این یک جا همانطور باقی مانده باشد. اینکه وقتی بیایم، انگار هیچ چیز تغییر نکرده، و گذشته دوباره شروع شود. اینکه از در وارد شوم و همان پیرزن خمیده بگوید: «به به، خوش اومدی!» و داخلش دقیقاً مثل قبل باشد؛ خلوت، تاریک و کمی گرفته، تابستان‌ها نمور و زمستان‌ها سوزناک. و من مثل همیشه کشیده شوم به سمت همان میز چهار نفرهٔ گوشهٔ انتها… انگار جاذبه‌ای مرا به داخل می‌کشید.»