کتاب واینزبورگ‌، اوهایو

رمان «واینزبورگ اوهایو» اثر نویسنده‌ی آمریکایی شروود اندرسون، جزوی از آثار کلاسیک ادبیات اوایل قرن بیستم محسوب می‌شود. داستان کتاب حاضر، در یک شهر خیالی به نام واینزبورگ رخ می‌دهد و محور اصلی کتاب را می‌توان گروتسک بودن شخصیت‌ها دانست (نوعی از طنز در ادبیات و هنر که بسیار شبیه به طنز سیاه است ولی با آن تفاوت‌هایی دارد). در حقیقت شخصیت‌ها از کنار هم می‌‌گذرند، همدیگر را می‌بینند و صدای هم را می‌شنوند. با این حال به‌نظرمی‌رسد با دنیای اطراف ارتباطی ندارند و همچون ارواح گم‌گشته، سرگردانند. اندرسون توانست در این اثر از زمانه خود جلو‌تر رود و لحظاتی از زندگی آمریکاییان را ثبت کند که برخی او را اولین و آخرین توصیف‌کننده‌اش می‌دانند. داستان‌ها به خاطر نگاه عجیب و به شدت شخصی و روان‌کاوانه‌ای که به زندگی آمریکایی دارند، قابل توجه‌اند. شخصیت‌های داستان، همچون شخصیت‌های شکل‌گرفته داستان‌های رئالیستی نیستند و نویسنده هم قصد ندارد آنها را این‌گونه به تصویر بکشد. آنها تکه‌های خوردشده‌ای از زندگی و ته‌مانده‌های رنج و شکستند. در هر داستان، یکی از شخصیت‌ها ظاهر می‌شود و سعی می‌کند همراهی بیابد و دوستش داشته‌باشد و هر بار از این جستجو به مرز دیوانگی می‌رسد. هیچ کدام از این شخصیت‌های گروتسک برای نویسنده به خودی خود ارزش ندارند و ارزششان برای او، عطش نامعمول و غیرقابل تعریفشان برای ارتباط از طریق سخن گفتن است. برشی از رمان: پیرمرد صدها حقیقت را در کتابش فهرست کرد. نمی‌‌خواهم همه را برای‌‌تان توضیح دهم. بکارت، شهوت، عشق، حقیقت ثروت و فقر، قناعت و افراط، سبک‌‌سری و جدایی؛ صدها حقیقت که همه زیبا بودند. بعد انسان‌‌ها سر کار آمدند. هر کدام‌‌شان یک حقیقت را قاپید و عده‌‌ای که قوی‌‌تر بودند هزاران حقیقت را کِش رفتند. این حقیقت بود که انسان‌‌ها را به گروتسک تبدیل کرد. پیر‌‌مرد نظریه‌‌ی روشن و واضحی در این مورد داشت. از نظرش زمانی که انسان حقیقتی را برای خود برداشت و آن را «حقیقتِ خود» نامید و تلاش کرد بر اساس آن زندگی کند به گروتسک تبدیل شد و حقیقتی که در آغوش گرفته بود به دروغ تبدیل شد.