کتاب لولی وش واژه ها

کتاب لولی وش واژه ها سرودهٔ سیدعلی صالحی است. نشر چشمه این مجموعه شعر معاصر را روانهٔ بازار کرده است. این اثر از مجموعهٔ «جهان تازهٔ شعر» نشر چشمه است. 

درباره کتاب لولی وش واژه ها

کتاب لولی وش واژه ها یک مجموعه شعر معاصر را در بر گرفته است. عنوان برخی از شعرهای کتاب حاضر عبارت است از «هیچ‌کدام آفتاب را انکار نکرده‌ایم»، «اسمِ آسانِ کسی»، «نهرهای مُرده درخت‌های تشنهٔ بی‌دامن»، «شبانهٔ بی‌بامداد آیا…؟» و «تابستانِ خیلی دور ماه و بام و بوی نی…».

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب لولی وش واژه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سیدعلی صالحی

سیدعلی صالحی در اول فروردین ۱۳۳۴ چشم به جهان گشود. او شاعر و نویسندهٔ بختیاری است و یکی از پایه‌گذاران جریان شعر ناب و بنیان‌گذار جریان شعر گفتار و شعر فراگفتار در شعر معاصر ایران است؛ همچنین یکی از دبیران اصلی کانون نویسندگان ایران. صالحی از چهره‌های شاخص و شناخته‌شده در شعر معاصر فارسی محسوب می‌شود. اولین اشعار او در سال ۱۳۵۰ به اهتمام «ابوالقاسم حالت» در مجلهٔ محلی شرکت نفت مسجدسلیمان به چاپ رسید. در سال ۱۳۶۰ قصه‌گوی کودکان در مهدکودک «لیلی» شد که توسط «پرویز رجبی» و همسرش اداره می‌شد. در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ همراه با چند نفر از شاعران هم‌‌دورهٔ خود، جریان «موج ناب» را در شعر سپید پی‌ریزی کرد. «منوچهر آتشی» و «نصرت رحمانی» در تهران، حمایت خود از این جریان پیشرو را اعلام کردند. صالحی در سال ۱۳۵۶ به عنوان برندهٔ جایزهٔ فروغ فرخزاد در شعر اعلام می‌شود، اما در سال ۱۳۵۷ از گروه موج ناب فاصله می‌گیرد؛ زیرا معتقد بود شاعران موج ناب شبیه یکدیگر شده‌اند.

سید علی صالحی در اردیبهشت ۱۳۵۸ به تهران مهاجرت می‌کند و در پاییز ۱۳۵۸ در کنکور رشتهٔ ادبیات دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک قبول می‌شود. در همین زمان با حمایت اسماعیل خویی، غلامحسین ساعدی و نسیم خاکسار به عضویت کانون نویسندگان ایران درمی‌آید و در مطبوعات آزاد مشغول به کار می‌شود. او در جریان انقلاب فرهنگی زخمی می‌شود و سپس در مسجدسلیمان محاکمه شده و مورد کیفر قرار می‌گیرد. صالحی در سال ۱۳۶۳ با نقض تقطیع سنتی و سطربندی کلاسیک در شعر سپید، پیشنهاد «تقطیع هموار و مدرن» را مطرح کرد و سرانجام موفق شد این روش تقطیع را همه‌گیر کند. یک سال بعد «جنبش شعر گفتار» را با ساده‌کردن زبان شعر معرفی می‌کند که با آغاز دههٔ ۱۳۷۰ به جریانی مقبول در شعر فارسی تبدیل شد.  از جمله آثار او می‌توان به «لولی‌وش واژه‌ها»، «مثلثات و اشراق‌ها»، «عاشق‌شدن در دی ماه، مُردن به‌وقت شهریور»، «عاشقانه‌های بعد از گرگ» و «گزارش به نازادگان» اشاره کرد.

بخشی از کتاب لولی وش واژه ها

«نمی‌دانم شده در خلوتِ بعضی لحظه‌ها

ناگهان

ترانه‌ای به یادت بیاید…؟!

بمانید لطفاً

یک امشب بمانید

فردا معلوم نیست

سپیده‌دم را

خواهیم دید یا نه…!

از بلندگو

اسمم را می‌خوانند

باید بروم.

برای نفرِ بعدی

آرزوی امیدی مطمئن دارم.

سرباز

شماره‌ای را

روی سینه‌ام

سنجاق کرده بود.»