کتاب عرب و اسرائیل

کتاب عرب و اسرائیل نوشتهٔ ماکسیم رودنسون با ترجمهٔ رضا براهنی در انتشارات خوارزمی به چاپ رسیده است. رودنسون به‌عنوان یک محقق و مورخ، در این اثر به ریشه‌های درگیری‌های بین اسرائیل و فلسطین و تأثیر آن‌ها بر منطقه می‌پردازد و با تحلیل‌های خود چالش‌ها و پیچیدگی‌های این منازعه را به تصویر می‌کشد.

درباره کتاب عرب و اسرائیل

کتاب عرب و اسرائیل به بررسی پیچیدگی‌های تاریخی و سیاسی منازعه اسرائیل و فلسطین می‌پردازد. از این رو این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ خاورمیانه، دانشجویان روابط بین‌الملل و افرادی که می‌خواهند درک بهتری از ابعاد چندلایه‌ٔ مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین داشته باشند، مناسب است. نویسنده سعی در ارائهٔ تحلیلی عمیق و جامع دارد و تلاش می‌کند با نگاهی بی‌طرفانه و تحلیلی و با دیدگاه‌های مختلف از منظر تاریخی و اجتماعی به این بحران بپردازد.

کتاب عرب و اسرائیل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران مطالعهٔ تاریخ خاورمیانه پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب عرب و اسرائیل

«از زمان سقوط حکومت یهودی فلسطین و آخرین کوشش‌های یهودیان برای کسب استقلال از رومیان در سال‌های ۷۰ و ۱۳۵ بعد از میلاد، تا آن روز تاریخی در سال ۱۹۴۸، فقط دو حکومت یهودی تشکیل شد. حکومت نخستین در آغاز قرن ششم میلادی در یمن تشکیل شد که هستهٔ مرکزی آن را یهودیان اصیل تشکیل می‌دادند؛ ولی حکومت به دست عرب‌های عربستان جنوبی بود که مذهب یهود را قبول کرده بودند. حکومت دیگر نیز نه حکومت یهودیان اصیل، بلکه حکومت کسانی بود که بعدها مذهب یهود را پذیرفته بودند. این حکومت، حکومت خزرها بود، از ریشه‌های نژاد ترک و مغول که در ولگای سفلی سکونت داشتند. این حکومت تقریباً از قرن هشتم الی دهم میلادی دوام یافت. در مدت نوزده قرن، این دو حکومت، تنها نمونه‌هایی هستند که در آن، مذهب یهود بر چیزی بالاتر از گروهی از جوامع اقلیت حکومت کرده، تبدیل به مذهب دولتی گردیده است.

روحیهٔ جدیدی که در قرن هجدهم بر سرتاسر اروپای غربی حاکم شد، همه‌چیز را به مبارزه طلبید. دیگر، جوامع زمینی، نه به اطراف وجود خدا، بلکه در چارچوب دولت ساخته می‌شدند. دنیای جوامع مذهبی به‌سوی نابودی رفت و جای خود را به دنیای ملت‌ها داد و حتی برای بسیاری از مردان و زنان، خود خدا به‌تدریج از صحنهٔ زمین عقب‌نشینی کرد و به‌کلی ناپدید شد. انقلاب فرانسه از شرایط و عقاید جدید، نتایج منطقی گرفت. انقلاب کبیر فرانسه به صدای بلند، فکر منسوخ‌ساختن تمام تبعیضات را تبلیغ کرد و آن را مطرود ساخت و این تغییری بود که جوزف دوم۱، دیکتاتور روشن‌فکر رومی و جمهوری جوان آمریکا، آن را پذیرفته بودند. اعتقاد به یک سلسله اصول متحجر و تثبیت‌شده، انجام بعضی مراسم خاص، پیوستگی مطلق به این یا آن جامعهٔ مذهبی، دیگر، اصول مناسبی نبودند که براساس آن‌ها افراد ملتی از یکدیگر جدایی بگیرند. یهودیان مثل صاحبان سایر مذاهب، فرانسوی خوانده شدند. آن‌ها درصورت تمایل می‌توانستند مثل کاتولیک‌ها در چارچوب جامعهٔ مذهبی خود، بر اساس آیین مذهبی خود، خدای خود را پرستش کنند.»