کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب (کتاب اول)

کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب (کتاب اول) نوشته و پژوهش کمال پولادی است و نشر مرکز آن را منتشر کرده است. این کتابْ تاریخ اندیشهٔ سیاسی از سقراط تا ماکیاولی را دربر می‌گیرد.

درباره کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب (کتاب اول)

کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب بـه طور خاص بـه عنوان کتـاب درسـی برای دانشجویان علوم سیاسی و به طور عام برای رشته‌های علوم اجتماعی در نظر گرفته شده است. با این حال مؤلف کوشیده است برای تمام کسانی که می‌خواهند با اندیشه‌ٔ سیـاسی و فلسفه‌ٔ سیاسی هم به طور کلی و هم در گذر زمان آشنا شوند قابل استفاده باشد. این کتاب در عین حال یک مجلد از سه مجلدی اسـت که تاریخ اندیشـه‌ٔ سیـاسی در غرب را از آغاز پیدایش اندیشه‌ٔ سیاسی تا زمان حاضر معرفی می‌کنند.

این مجموعه به زبـان کردی نیـز ترجمـه و با موافقت نشر مرکز توسط انتشارات موکریانی کردستان عراق منتشر شده است.

فصل‌های این کتاب از این قرار هستند:

قسمت اول: اندیشه سیاسی در دوره دولتشهری

قسمت‌ دوم: گذر از دوران‌ دولتشهری‌ به‌ دوران دولت‌ جهانی؛ اندیشه‌ سیاسی‌ در دوره‌ یونانی‌مآبی‌ و دولت‌ رومی

قسمت سوم: آمیزش نظام‌ الهی و نظام‌ بشری در اندیشه سیاسی

قسمت چهارم: تلاش برای گذر از اندیشه نظام الهی ــ بشری به اندیشه نظام بشری

خواندن کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب (کتاب اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزه‌های جامعه‌شناسی، علوم سیاسی و فلسفه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ اندیشه سیاسی در غرب (کتاب اول)

«دنیای یونانی شامل شهرهایی بود که در دره‌ها، سواحل دریاها و جزایر پراکنده بودند. این شهر از لحاظ سیاسی مستقل بودند در حالی‌که سنت و نهادهای اجتماعی و سیاسی مشترکی داشتند. این شهرها در دوره‌های دورتر دارای نظام شاهی بودند، اما به تدریج نظامهای تازه‌ای از جمله نظام اشرافی، الیگارشی (حکومت گروه توانگران) حکومت جباری و حکومت دموکراسی (که بعداً درباره آنها بیشتر سخن خواهیم گفت) یکی پس از دیگری در این شهرها به صورت نظام حاکم درآمدند.

جامعه یونانی در زمانی که به عصر هومری معروف شده است یعنی در قرنهای یازدهم تا نهم پیش از میلاد برپایه اقتصاد طبیعی و نظام طایفه‌ای استوار بود. در این عصر صورت‌بندی اشتراکی اولیه و نظام طایفه‌ای در حال تجزیه بود و مالکیت خصوصی بر زمین و برده در حال رشد و گسترش بود. با این دگرگونی‌ها بزرگان طایفه کم‌کم صاحب امکانات و اقتدار و بیش از پیش از توده‌های مردم متمایز و ممتاز شدند.

در دوره بعدی که به عصرهزیود (شاعر دیگر یونانی) معروف شده است و قرنهای هفتم و هشتم پیش از میلاد را دربر می‌گیرد جامعه پدرسالار پیشین کاملا تجزیه شد و نظام برده‌داری به مرحله تکاملی خود وارد شد. جدا شدن صنایع دستی از کشاورزی و تمرکز آن در شهرها و به همین ترتیب گسترش دامنه بازرگانی و صنایع پیشه‌وری، همراه با رشد دریانوردی و رونق شهر باعث شد که رفته رفته شهرها به واحدهای اصلی اجتماعی تبدیل شوند. این شهرها به صورت واحدهای مستقلی درآمدند که هر یک دولتی خاص خود داشتند. به همین دلیل است که آنها را دولتشهر می‌خوانند. این دولتشهرها متشکل از شهر به عنوان هسته اصلی و یک سلسله روستاهای پیرامون آن بود که به کارهای کشاورزی اشتغال داشتند. تراکم زندگی در درّه‌هایی که کوههای بلند آنها را از هم جدا می‌کرد شرایط مساعدی برای نظام دولتشهرهای مستقل فراهم می‌کرد. این دولتشهرها گاهی به اتحادهایی متشکل از چند دولتشهر وارد می‌شدند، اما همواره به استقلال خود حساس بودند. از این پس تا اواخر قرن چهارم پیش‌از میلاد که سپاه مقدونی بر آتن پیروز شد و امپراتوری مقدونی شکل گرفت دولتشهرها شکل شاخص زندگی اجتماعی و سیاسی در یونان بود.»