کتاب تفسیر کشاف (جلد اول)

کتاب تفسیر کشاف (جلد اول) نوشتهٔ محمود بن عمر بن محمد زمخشری و ترجمهٔ مسعود انصاری است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتابِ تفسیر قرآن را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب تفسیر کشاف (جلد اول)

کتاب تفسیر کشاف با عنوان کامل «الکشاف عن حقایق التنزیل و عیون الأقاویل» را یکی از نیکوترین و عالمانه‌ترین تفاسیر قرآن در جهان اسلام دانسته‌اند. این مجموعه به‌وسیلهٔ محمود بن عمر بن محمد زمخشری در قرن شش هجری نوشته شده است. بسیاری از تفسیرشناسان، این مجموعه را اثری شگفت و پرمایه دانسته‌اند. زمخشری، صاحب این اثر ملقب به «جار الله» در ماه رجب سال ۴۶۷ هجری قمری در یکی از روستاهای خوارزم به نام زمخشر به دنیا آمد. او در جست‌وجوی علوم زمان خود مسافرت‌های بسیار کرد؛ ابتدا به بخارا رفت و سپس در سفری به هنگام موسم حج به بغداد. «ابن خلدون»، تفسیر زمخشری را یکی از بهترین و مهم‌ترین تفاسیری دانسته که بر پایهٔ علوم زبانی و بلاغی نوشته شده است. زمخشری ازآنجاکه خود یک عالم لغوی و زبان‌شناس بود و به معجزه‌بودن قرآن از حیث بیان هنری اعتقاد داشت، به نکات و ظرایف زبانی و بدیهی و بلاغی قرآن نگریسته است. تفسیر کشاف در زمرهٔ تفاسیر اجتهادی است که بر دو پایهٔ احتجاج و استنباط استوار است. این تفسیر از شواهد نظم و نثر عربی و مباحث لغوی، کلامی، فقهی، بلاغی و نیز بررسی اختلاف قرائت‌ها و ترجیح اصح قرائات و ایراد اقوال مفسران و پاسخ به آن‌ها و نیز طرح سؤالات جدید برای درگیری ذهن خواننده و تبیین وجوه مختلف تفسیری اعم از لفظی و معنایی است. تفسیر کشاف اگر چه به‌جهت تمایل و تعصب زمخشری در مذهب اعتزال، از گذشته محل اعتراض و اشکال بسیاری از ائمهٔ اشعری قرار داشته و شروح و ردیه‌های متعددی بر آن نوشته‌اند، به‌عنوان یکی از تفاسیر متقن و مورداعتماد در مجامع شیعی و اهل سنت همواره محل توجه و استقبال بوده است.

کتاب تفسیر کشاف (جلد اول) حاوی تفسیر سوره‌های فاتحة الکتاب، بقره، آل عمران، نساء و مائده است.

خواندن کتاب تفسیر کشاف (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران علوم قرآنی و علاقه‌مندان به مطالعهٔ تفسیر قرآن پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تفسیر کشاف (جلد اول)

««شعائر» جمع «شعیره» و اسم از «ما أشعر» است. یعنی: اموری که به عنوانِ شعار و آرمان و نشانه مقرّر شده‌اند از قبیل مواقف حجّ، محلّ رمی جمار، محلّ طواف، محلّ سعی و دیگر کارهایی که از آرمان‌ها و نشانه‌های حجّ شناخته می‌شوند از قبیل احرام، طواف، سعی، تراشیدن سر و قربانی کردن. شهر الحرام به معنای ماهِ حجّ (ذی‌الحجّه) است. «هدی» عبارت از چیزی است که به خانه [ خدا ]هدیه کنند و همچنین مناسکی که هدف از انجام آن‌ها تقرّب جستن به خدا است. هَدْی جمع هدیه است، چنان که در جمع «جدیة» در عبارت «جدیة السرج» «جَدْی» می‌گویند. قلائد جمع قلّاده است و قلّاده چیزی از قبیل نعل یا دستاویز و یا پوست درخت و امثال آن است که گوسفند را با آن می‌بندند: و به کسانی «آمّو المسجد الحرام» گویند که آهنگِ آن مکان را کرده باشند و منظور حج‌گزاران، کسانی هستند که برای به جای آوردن عمره به آن‌جا می‌روند. احلالِ این آرمان‌ها آن است که حرمت شعایر را سست بینگارند و بین آن‌ها و کسانی که می‌خواهند آن‌ها را به جای آورند، مانع شوند و در ماه‌های حجّ رخدادهایی را پدید آورند که مانع از آن شود که مردم بتوانند حجّ خود را بگزارند و قربانی‌ها را غصب کنند و یا از آن‌ها جلوگیری کنند و نگذارند که به جایگاه خویش برسند. امّا درباره قلائد دو نظرگاه وجود دارد، نخست آن که منظور از آن‌ها قربانی‌هایی باشد که به آن‌ها قلّاده بسته‌اند که همان شتران مقرّر برای قربانی کردن هستند که برای اختصاص، عطف بر هدی و توصیه بیش‌تر برای آن است و قربانی کردن شتر بهترین نوع قربانی کردن است، چنان که در بابِ «جبریل و میکال»[ بقره، ۹۸ ]در این باره توضیح داده شد، تو گویی فرموده است: «به ویژه قلائد/ قربانی‌های نشاندار.» دوّم آن که نهی از تعرّض به قربانی‌های نشاندار برای مبالغه در نهی از تعرّض به همه قربانی‌هاست. یعنی: افزون بر بی‌حرمتی‌های پیش گفته به قربانی‌های نشاندار بی‌حرمتی نکنید، چنان که در عبارت «و لا یبدین زینتهن»[ نور، ۳۱ ]افزون بر نهی از آشکار ساختن اعضای بدن برای مبالغه از آشکار ساختن زینت نیز به طور ویژه نهی می‌کند. «وَلاَ آمّینَ» یعنی: حرمت گروهی را که آهنگ مسجدالحرام کرده‌اند نشکنید. «یبتَغونَ فَضلا مِن رَبِّهم» که همان پاداش است.»