کتاب زوال قتل انگلیسی

«زوال قتل انگلیسی» نوشته جرج اورول(۱۹۵۰-۱۹۰۳)، نویسنده و روزنامه‌نگار انگلیسی است. این کتاب دربر دارنده ۵ یادداشت و داستان کوتاه از این نویسنده است.

درباره جرج اورول

اریک آرتور بلر که بعدها با نام ادبی «جرج اورول» شهرت یافت، در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر موتیهاری هند، زیر سلطه بریتانیا به دنیا آمد. او در کودکی همراه مادر و خواهرش به انگلستان بازگشت. تضاد طبقاتی و شرایط زندگی در هند و بریتانیا باعث شد که از همان ابتدا نگاه انتقادی و حساسیت ویژه‌ای نسبت به فقر و نابرابری اجتماعی پیدا کند؛ نگاهی که بعدها در تمامی آثارش بازتاب یافت.

اورول برای درک زندگی طبقات فرودست، مدتی در میان فقرا، آوارگان و کارگران در لندن و پاریس زندگی کرد و حتی شغل‌هایی چون ظرف‌شویی را تجربه کرد. همین تجربه‌ها دستمایه نخستین کتاب او با عنوان «آس‌وپاس‌ها در پاریس و لندن» شد. پس از آن به نویسندگی رمان روی آورد و آثاری چون «روزهای برمه» و «دختر کشیش» را منتشر کرد. رمان «هوای تازه» نیز آخرین اثر او پیش از جنگ جهانی دوم بود.

در دوران جنگ، بیشتر به روزنامه‌نگاری و نقد پرداخت اما در ۱۹۴۳، پس از مرگ مادرش، نوشتن رمانی را آغاز کرد که نقطه عطفی در کارنامه‌اش بود: «قلعه حیوانات». چند سال بعد نیز «۱۹۸۴» را منتشر کرد؛ دو کتابی که او را به یکی از اثرگذارترین نویسندگان قرن بیستم تبدیل کردند.

جرج اورول در ژانویه ۱۹۵۰، تنها چند ماه پس از انتشار کتاب 1984 درگذشت. مطابق وصیتش، پیکرش سوزانده شد و خاکسترش در دهکده‌ای آرام به نام ساتن کورتنی در نزدیکی آکسفورد به خاک سپرده شد.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

چند سال قبل و در جریان نوشتن مقاله‌ای درباره هفته نامه‌های پسران، اشاره‌های گذرایی نیز به مجلات مخصوص زنان کردم- منظورم مجلات ارزان قیمتی است که اغلب"کتاب‌های عاشقانه" خطاب می‌شوند. این امر باعث شد مقاله طولانی مشابهی توسط زنی که در مجلات متعددی چون ستاره خوشبخت، ستاره طلائی، اسرار، الهام و تعدادی دیگر از این مجلات خویشاوند فعالیت کرده بود، به رشته تحریر درآید. نکته اصلی مقاله وی در این خلاصه می‌‌شد که من در نوشتار خود که بیان کرده بودم این مجلات در خلق داستان‌های تخیلی ارزشمند ناموفق بوده‌اند، به بیراهه افتاده‌ام. داستان‌های آن‌ها به هیچ وجه "داستآن‌های سیندرلا نیست" و دستمایه"او با کارفرمایش ازدواج می‌کند"را سرلوحه کار خویش قرار نمی‌دهند. قسمی از مقاله‌ای که نوشته بودم را ذکر می‌کنم: هیچ ذکری از بیکاری دائم و غیرقابل اجتناب، یا حق بیمه بیکاری، یا اتحادیه تجاری به میان آورده نمی‌شود. شاید مورد اخیر از این واقعیت ناشی شده باشد که بزرگترین ناشرین این مجلات زنان، اتحادیه و صنفی برای خود ندارند. هیچ فردی حق ندارد از غلط بودن سیستم حرفی بزند یا منازعات طبقات را مانند آنچه در واقع وجود دارد، به تصویر بکشد و کلمه سوسیالیست هیچ گاه ذکر نمی‌شود- تمام آنچه وجود دارد، بی نقص و کامل است. البته خالی از لطف نیست که عنوان شود طبقه ثروتمند هیچ گاه غایب نیست، ثروتمندان همیشه به‌ عنوان افرادی پست فطرت، ستمگر و کلاهبردارانی که پول انباشته می‌کنند، نشان داده می‌شوند. تقریبا اغلب مواقع مرد بیکار بدون حلقه‌ای با دختری ثروتمند ازدواج می‌کند و بعد دختر با قدرت و دستان مرد که در گاراژی مشغول به کار شده، نجات می‌یابد.