کتاب انقلاب روسیه

کتاب انقلاب روسیه نوشتهٔ جان ام. دان و ترجمهٔ سهیل سمی است و گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است. این کتاب از مجموعهٔ تاریخ جهان نشر ققنوس است.

درباره کتاب انقلاب روسیه

از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۷، نظام سیاسی، اقتصادی و دولتی روسیه به کلی فروپاشید. ویژگی بارز روسیه، نابرابری شدید میان طبقات بالای اجتماع و توده عظیم دهقانان فقیر بود. با قیام یکپارچه دهقانان، کارگران، مردم طبقه متوسط، سربازان و ملوانان علیه دولت ــ دولتی که در برابر قحطی و شرایط هولناک کار از در تساهل وارد شده، کشور را به قعر جنگ‌های خونین و ضدمردمی کشانده و بر فضای سیاسی جوّی استبدادی و مغایر با حقوق بشر تحمیل کرده بود، روند فروپاشی این نظام نیز آغاز شد.

به این ترتیب، روس‌ها انقلاب کردند و هزاران هزار تن از آنان کشته شدند تا از صلح، غذا، مالکیت خصوصی، بهبود شرایط کار، افزایش دستمزدها و دولتی پاسخگوتر برخوردار باشند.

متأسفانه، نبرد و مرگ آن‌ها عبث بود. از پی آشوب و خشونت حاصل از انقلاب، نسل جدیدی از حاکمان روسی به نام بلشویک‌ها سر بر آوردند. بلشویک‌ها تحت رهبری مردی به نام ولادیمیر ایلیچ اولیانوف، که خود را لنین نامید، طبقات متعدد جامعه روسیه را، که به آن‌ها وعده کمک داده شده بود، وحشتزده و سرکوب کردند. پس از مرگ لنین، دیکتاتوری جدید به نام ژوزف استالین به قدرت رسید. استالین رهبری خشن و آدمکش بود که در تب و تاب دیوانه‌وار و خودمحورانه‌اش برای سرکوب هرگونه مخالفت با طرح و برنامه‌هایی که داشت، میلیون‌ها تن از شهروندان شوروی را به قتل رساند.

فلسفه جدید طبقه حاکم، کمونیسم نام داشت، نظامی اقتصادی و سیاسی بر اساس ایده‌های کارل مارکس، فیلسوف سیاسی آلمانی. ظرف سی سال بعد از انقلاب روسیه، ملت روس از سرزمینی عقب افتاده و زراعی به ابرقدرتی صنعتی و رقیب هولناک ایالات متحده تبدیل شد. از آن پس، روسیه بر مسائل بین‌المللی و جهانی نفوذی چشمگیر یافت.

 کتاب انقلاب روسیه به این رخداد بزرگ می‌پردازد که نه‌تنها در روسیه بلکه بر تمام دنیا اثر گذاشت.

خواندن کتاب انقلاب روسیه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب انقلاب روسیه

«پیش از فروپاشی روسیه در سال ۱۹۱۷، امپراتوری بیش از ۳۳۰ سال تحت فرمان خانواده رومانوف‌ها اداره می‌شد. گستره امپراتوری شامل ۲۲ میلیون کیلومتر مربع بود که بخش اعظم اروپای شرقی را دربرمی‌گرفت و حدوداً مساحتی برابر با آمریکای شمالی داشت. در دل مرزهای این کشور بیش از ۱۴۰ میلیون نفر، منجمله ده‌ها گروهِ کاملا مستقل قومی زندگی می‌کردند: ارمنی‌ها، بالت‌ها، فنلاندی‌ها، یهودی‌ها، آلمانی‌ها، لهستانی‌ها، اوکراینی‌ها و گروه‌های دیگر.

روسیه کشوری وسیع، عقب‌افتاده و در مقایسه با دیگر ملل متجدد اروپا مانند انگلیس و فرانسه، توسعه نیافته بود. در زمانی که اروپا شاهد تغییراتی گسترده و شگرف بود، توسعه روسیه راکد و معوق مانده بود. دلیل این امر تا حدودی نفوذ مغول‌ها بود، مهاجمان وحشی و بادیه‌نشین آسیایی که در خلال قرن سیزدهم، درنده و مخرب و غارتگر، از راه رسیده بودند. مغول‌ها به مردم روسیه سلطه داشتند و این ملت را از هرگونه تماس خارجی باز می‌داشتند.

در سال ۱۴۸۰، مغول‌ها از روسیه رفتند، اما از بسیاری جهات بر این کشور تأثیر گذارده بودند. بعد از مغول‌ها، با الهام از الگوی استبدادی آنان، مردم روسیه تحت فرمان پادشاهی مطلق‌العنان با عنوان تزار قرار گرفتند. تزارها با این ادعا که حق حکومتشان مورد تأیید خداوندی است، بر دولت و کلیسا تسلط کامل و نامحدود داشتند.

تزار یا امپراتور به تنهایی قانون وضع می‌کرد، فرماندهی ارتش و نیروی دریایی را بر عهده داشت و کلیسای ارتدوکس روسیه را کنترل می‌کرد. کارخانه‌ها، راه‌آهن، مدارس و دانشگاه‌ها از آن او بودند. کل زندگی روسیه در ید قدرت او بود و توسط او به مردم دیکته می‌شد. وظیفه کلیسا نیز تقویت خاکساری مردم در برابر تزار بود. همان‌گونه که مورخی به نام جی.ان.وست‌وود می‌گوید: «ده قرن متوالی کار کلیسای ارتدوکس روسیه این بود که مردم را متقاعد کند درد و رنجی که زیر یوغ تزارها متحمل می‌شوند، برای روحشان خوب است، و از این طریق امکان هرگونه پیشرفت و بهبود شرایط را منتفی ساختند.»»