کتاب آفاق عرفان ابن عربی

چاپ دوم کتاب آفاق عرفان ابن عربی نوشتهٔ محمود ارول قلیچ و ترجمهٔ توفیق ه سبحانی است. انتشارات شرکت کتاب هرمس این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب آفاق عرفان ابن عربی

کتاب آفاق عرفان ابن عربی، نگاهی کلی به زندگانی و آثار این شخصیت انداخته است. ابن عربی از نظریه‌پردازان عرفان و صوفیانی است که در قرن ششم هجری می‌زیست. آرا و نظریات او درمورد هستی و مراتب آن، زمینهٔ خوبی است تا تحقیقی دقیق در این موضوع صورت گیرد. محمود اِرول قلیچ نیز از پژوهشگرانی است که به این مهم دست زده و کتاب حاضر در حقیقت، گزارشی است در «وجود و مراتب آن» از نگاه ابن عربی. ابن‌عربی (با نام کامل شیخ اکبر محیی‌الدین) را فیلسوف بزرگ اندلسی دمشقی و از بزرگ‌ترین فیلسوفیان صوفیه در اسلام می‌دانند. او در شهر مرسیه در کشور اندلس (اسپانیای کنونی) و در سال ۵۶۸ هجری به دنیا آمد. در جوانی به اشبیلیه، پایتخت اندلس، سفر کرد و تا ۳۸سالگی همان‌جا زندگی کرد؛ سپس سفر به مشرق‌زمین را آغاز کرد. در یکی از سفرهایش به مکه به زیارت خانهٔ خدا مشرف شد و پس از آن در مجاورت خانهٔ خدا سکنی گزید. ابن عربی در طول زندگی با بسیاری از دانشمندان و علمای دینی آشنا شد. تلاش‌های او در طول عمرش سبب شد تا تصوف به زبان فلسفه درآید. در طول زندگی و به‌ویژه پس از مرگش بود که بسیاری از صاحب‌نظرانْ ابن‌عربی را متهم ساخته و کافر خواندند. علت این باور نداشتن درک کافی از علوم صوفیه بود. چنین برخوردی با ابن‌عربی سبب شد تا برخی از علمای بزرگ اسلام به دفاع از او برخواسته و تا امروز از او دفاع کنند. ابن عربی پس از ۳۵ سال زندگی در مجاورت خانهٔ خدا به قونیه سفر کرد و مدتی در این شهر زندگی کرد. پس از آن به دمشق بازگشت و تا هنگام وفات در این شهر ماند. کتاب «فتوحات مکیه» یکی از آثار بسیار طولانی و مکتوب او است.

خواندن کتاب آفاق عرفان ابن عربی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ فلسفه و عرفان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره محمود ارول قلیچ

محمود ارول قلیچ در سال ۱۹۶۱ استانبول به دنیا آمد. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ میلادی ریاست موزۀ آثار اسلامی را بر عهده داشت و سپس رئیس انجمن نسخ خطی دانشگاه کمبریج شد؛ همچنین او در انجمن محیی‌الدین بن عربی که مرکز آن در آکسفورد است، عضویت افتخاری دارد و دبیر کل اتحادیۀ کنفرانس کشورهای عضو کنگرۀ اسلامی بوده است.

بخشی از کتاب آفاق عرفان ابن عربی

«یکی از مسائلی که بشر در طول سده‌ها، بیش از همه، دربارۀ آن اندیشیده این است که منشأ چیزهایی که گرداگرد خود می‌بیند، خورشید، ماه، ستارگان، جانوران، گیاهان و طبعاً منشأ خود او چیست؟ این چیزها از کجا آمده‌اند و اگر از جایی آمده‌اند در حال حاضر رابطۀ آن‌ها با جایی که از آن آمده‌اند چیست و سرانجام کار آن‌ها چه خواهد بود؟ تعالیمی که ادیان در چاچوب ارتباط خالق و مخلوق به دست داده‌اند -در روند تحریف- از سویی به به صورت ملزومات فرضی اساطیر همراه با تمثیل متحول شده است، زیرا بشر آن را به این زبان بهتر درمی‌یابد، از سوی دیگر -در روند انحطاط- مسئلۀ وجود تبدیل شده است که اصلی‌ترین بستر مکاتب فلسفی است که بر پایۀ آن به بیان برخی اندیشه‌ها می‌پردازند. حقیقت وجود ما و اشیای پیرامون ما چیست؟»