کتاب هزار و یک شب (شبانه های مصری، جلد اول)

کتاب هزار و یک شب (شبانه های مصری، جلد اول) نوشتهٔ ابراهیم اقلیدی در نشر مرکز چاپ شده است. در جلد نخست شبانه‌‌های مصری با داستان گوژپشت، خیاط و دلاک خوش‌سخن آشنا می‌شویم.

درباره کتاب هزار و یک شب (شبانه های مصری، جلد اول)

با گذشت بیش از ۱۶۰ سال از نخستین ترجمه‌ٔ هزار و یک‌ شب به فارسی، ضرورت ترجمه‌‌‎ای جدید و کامل از آن احساس می‌شد، به‌ویژه با‌توجه‌به اینکه تاکنون ده‌ها ترجمهٔ مختلف از این اثر به زبان‌های دیگر انجام شده است. مترجم به پیشنهاد نشر مرکز انجام این مهم را عهده‌دار شد و ترجمه‌ٔ حاضر ثمره‌ٔ همکاری و تلاشی ۱۱ساله‌ است. این ترجمه به ۲ صورت ارائه می‎‌شود. نخست براساس تقسیم‌بندی موضوعی داستان‌ها و گردآوردن قصه‌های هر مقوله در کتابی مستقل و جداگانه و همچنین به‌صورتی که در آن قصه‌ها به ترتیب شب‌به‌شب حکایت می‌شوند.

در طبقه‌بندی مضمونی، کـه کتاب حاضر یکی از مجلدات آن است، قصه‌های همگون یـا هم‌خانواده کنار هم قـرار می‌گـیـرند و برجستگـی و ارزش بـرخـی داستـان‌ها که در انبوه پرشمار داستان‌های ناهمگون گم بوده‌اند بهتر نمایانده می‌شود.

هزار و یک شب دربردارنده‌ٔ بیش از ۲۸۰ داستان است که البته در دل هر یک از آن‌ها چند قصـه‌ٔ فرعی نیز روایـت می‌شود. جلد اول داسـتـان‌ شبانه‌های مـصـری شامل داستان‌های دلال ترسا و بازرگان بغدادی؛ کارگزار و جوان شست بریده؛ خیاط و سلمانی؛ برادر بزرگ سلمانی؛ و خسرو و شیرین و ماهیگیر است.

کتاب هزار و یک شب (شبانه های مصری، جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران داستان‌های عامیانه و افسانه‌ها پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب هزار و یک شب (شبانه های مصری، جلد اول)

«در «گوژپشت، خیاط، دلاک ...» خواننده با داستانی از گونه (ژانرِ) گروتسک (غرابت‌پردازانه) و نیز پیکارِسْک (قلاشانه) سر و کار دارد که شخصیتهای عمده آن از طبقات و اصناف زیرین جامعه، صنفهای خرده‌پا و نیز فرومایگان برخاسته‌اند و گاه یکی دو شخصیت حاشیه‌ای به عنوان اسباب صحنه، آن هم از اقلیتهای ترسا و یهودی و افراد معلول مانند دلقک گورزاد پادشاه چین، مچ بریده‌ها، تازیانه خورده‌ها و انگشت بریده‌ها و غیره، با حضور خود داستان را رنگین‌تر می‌سازند اما شخصیت محوری در حقیقت نخست دلاک و سپس گوژپشت است. خود معلول بودن بیشتر شخصیتهای این داستان بلند آن را در گونه ادبی پیکارسک و گروتسک و از جمله ادبیات کاریکاتوری قرار می‌دهد. این داستانها برای مردم شرق، هندیان، ایرانیان و ترکها و عربها از قدیم جاذبه داشته است و بخشی مهم از فولکلور شرقیان را به خود اختصاص داده است. پهلوان کچلها، پهلوان پنبه‌ها، آدمهای مضحک و بی‌دست‌وپا و مهم‌تر از همه دیوانه‌نماها از قبیل جوحی و بهلول و ملا نصرالدین و نیز افرادی که معمولا دارای نقصهای آشکار جسمی و مغزی‌اند برای تفریح خاطر مخاطبان به میدان می‌آیند و چه بسا به نحوی طنزآلود در پایان به سلطنت و مال و منال می‌رسند. در ادبیات کلاسیک ما، به خصوص ادبیات تصوفی داستانهای بسیار به آنها اختصاص یافته و از طرف دیگر صوفیانی مانند شبلی راه و رسم مردم بی‌سر و پا و رندان و زاغه‌خوابان را در پیش می‌گرفته‌اند و با آنها نشست و برخاست می‌کرده‌اند که به نظر می‌آید تا حدی از سیره مسیح به روایت مردم عامی ساکن لوان و ایتالیا و اسپانیا و نیز قدیسانی چون سن‌فرانسیس آسیسی متأثر بوده‌اند.»