نظرات کاربران درباره کتاب جمجمه جوان

من این کتاب رو قبلا خوندم. داستان پردازی و روان بودن متن خوب بود. در بین کتاب های جنایی ایرانی جز کتاب های خوبی بود که خوندم. هیجان انگیز بود و تا آخر داستان نمی شد چیزی رو حدس زد.

جمجمه جوان یه کتاب نسبتا جمع‌وجوره با توصیفات و فضاسازی خوب. شخصیت‌پردازی نسبتا خوبی هم داره و به جزئیات توجه شده‌؛ اما هیچ چیز اضافه‌ای هم نداره. داستانش خیلی پیچیده نیست ولی حدس ماجرا واقعا سخته و نمی‌شه تا زمان روشن‌شدنش، فهمید ماجرا چیه و مجرم کیه. این اولین کتاب الکترونیکیه که خونده‌ام و تجربه‌ی جالبی بود و البته انتخابی خوب! (1)

پرداختن به زندگی شخصی کاراگاه در کنار حل معمای قتل برام دلنشین بود.قسمت های بازجویی رو خیلی دوست داشتم.

هر کسی نمیتونه کاراگاه دایره جنایی باشه مگه مثل افشار ذاتن از یک هوش خاص و تیزبینی در تمام جزییات برخوردار باشه تا بتونه انتهایه این داستان قتل و اینقدر متفاوت حل کنه.در حالی ک عوام ب راحتی سطحی نگاه میکنن و مدام تهمت بهم میزنن ..بسیار جذاب بود

فوق العاده است این کتاب. واقعا فکر نمیکردم یه رمان جنایی ایرانی اینقدر غافلگیرم کنه.

داستانی که همه حدس هات رو ناکام میکنه جزو معدود جنایی های ایرانی مورد علاقم کتاب دیگه خانم زارع رو هم می‌پسندم

جالب بود

نسخه چاپیش رو خوندم و یکی از قشنگترین رمانای جنایی_معمایی که خوندم😍

خوب و بود و گیرا

این داستان پیرنگ قوی داشت و قلم نویسنده در اوج سادگی قصه را به خوبی روایت کرد. شخصیت پردازی داستان قابل قبول بود و در کل نویسنده به خوبی از پس ژانر پلیسی بر آمده بود.

من دوسش نداشتم.☹️ با اینکه فقط ۱۵۰ صفحه بود اما جزئیاتش اونقدر خسته کننده بود که کتاب‌های با حجم ۶۰۰_۷۰۰ صفحه باید این جزئیات رو داشته باشن. داستان و‌ روندنش هم جذاب و هیجان انگیز نبود برام.😕 و نمی‌دونم چرا نویسنده‌های ایرانی وقتی می‌خوان یه کتاب رو خاص کنن و متفاوت بنویسن پایانشو باز می‌ذارن! خب الان چی شد؟ نباید آخرش معلوم می‌شد؟ تو این کتاب بلاتکلیف گذاشتن خواننده رو نتونستم هضم کنم.😐 و اینکه پلیس همینجور تو کوچه خیابون با مظنون حرف می‌زنه؟ اداره آگاهی تو کتاب تعریف نشده بود🫠 در کل من اصلا نپسندیدم! پر از باگ، بی‌منطقی، با جزییاتی که نیاز نبود و پایان باز که نمی‌دونم دلیلش چی بود!😐 اگه جنایی خون هستید به نظرم این اثر اصلا راضی‌تون نمی‌کنه. به خاطر تعریف‌هایی که ازش شده بود و اینکه یه فرصت به کتاب‌های جنایی ایرانی بدم رفتم سراغش اما ناامیدتر از قبل شدم🤦🏻‍♀️ پیشنهادش نمی‌کنم اما اگه خوندین؛ امیدوارم دوسش داشته باشید.

اصلا" انتظار نداشتم یک نویسنده ایرانی اینقدر قشنگ یک داستان جنایی رو به این زیبایی پیش ببره.

من اونقدر جذبش نشدم متاسفانه. خیلی تلاش شده بود که لا‌به‌لای بررسی پرونده، ما با زندگی افشار هم بیشتر آشنا بشیم و خود شخصیت افشار برامون پررنگ و مهم بشه. اما نه تنها برای من به این هدف نرسید که حتی باعث شد از خودم بپرسم اینهمه جزئیات از زندگی این آدم به من خواننده چه ربطی داره؟ تمام داستان منتظر بودم که گذشته‌ی افشار یه جورایی به وقایع حال گره بخوره و پیچش ایجاد کنه یا اینکه اتفاقی بیفته و خواهرش قسمتی از ماجرا رو بفهمه و افشار مجبور بشه داستان نفرتش از پدرش رو برای خواهرش بازگو کنه ولی این اتفاق هم نیفتاد. از طرف دیگه یه بخش‌هایی از داستان اصلا لازم نبود وجود داشته باشن. مثلا رفتن افشار به خونه‌ی خواهرش واقعا سر و تهی نداشت و هیچ کمکی هم به جلو رفتن داستان نکرد! چیز دیگه‌ای هم که باعث شد تو همون ابتدای داستان شوک بشم اعلام تاریخ دقیق اتفاق بود. ۵/۱۱/۱۳۸۳ و بعد هم ادعای مصادف شدنش با عید فطر! این درحالیه که عید فطر در سال ۸۳ اواسط پاییز بود. البته که این کتاب میتونه مورد قبول خیلیا باشه. امیدوارم شما از خوندنش لذت برده باشین.

خط داستانی کتاب به طور کلی جذاب پیش میره و حوصله سربر نیست. به جزئیات با دقت پرداخته شده و فضاسازی نویسنده میتونه شما رو همراه کنه.(یک سری از شوخی های زیر پوستی کشش متن رو بیشتر کرده بودن) در مجموع در ژانر معمایی جنایی کتاب خوبیه

من خیلی رمان جنایی میخونم، خیلی فیلم‌و سریال جنایی و رازآلود می بینم ، و این رمان ایرانی غافلگیرم کرد👌🔥👑

خلاصه بگم: فوق العاده. مفصلتر بگم: یک داستان معمایی پلیسی عالی، داستان پردازی عالی، شخصیت پردازی عالی، غافلگیری عالی، پیچیدگی عالی، تا چند صفحه آخر قاتل معلوم نیست و قابل حدس هم نیست،غیر ممکنه کسی بتونه پیش بینی کنه، جذابیت که دیگه نگوووو، وقتی شروع میکنی دیگه خیلی سخته که ولش کنی فقط خدا رو شکر که خیلی طولانی نیست وگرنه آدم رو کلا از کار و زندگی میندازه😉😉 احسنت و خدا قوت به خانم زارع، امیدوارم هزارتا کتاب بنویسه🤲🤲🤲🤲👏👏👏👏👏

من نپسندیدم

داستان یک سیاه نمایی کامل از وضعیت اجتماعیه حالاست.. .انگار هیچ نقطه سفیدی وجود نداره.. من این نوع نگارش رو در رمانهای م.مودب‌پور ضد ایرانی خوندم...خانوم لاله زارع در حقیقت خواست از ایشون کپی برداری کنه ولی خب تو این کار هم ضعیف بود چون م.مودب‌پور اگر ب دین و ایرانی توهین میکرد حداقل متن روان و جذاب و زیبایی هم ارائه می‌داد نویسنده انگار ارزو داشت که کاش در زمان قبل انقلاب بسر میبرد از وصف خیابان ها مشخص بود و همچنین تلاش داشت که با اشاره کردن ب چادر و عید فطر و نماز و روزه و اذان ثابت کنه قاتل و مقتول از خانواده مذهبی اهل نماز روزه بودن ،خانواده ای مذهبی و از هم پاشیده ک دچار بیناموسیه شدیده و حتی بازپرس پرونده هم از یک خانواده حرومی و مشکل داره که از بیماری روانی رنج میبره...البته روحیه فمنیستی نویسنده هم در انتهای داستان بیشتر مشخص شد زمانی ک دو زن داستان رو در بین مردهای داستان بیپناه وصف کرد...این همه عقده و حمله نویسنده نسبت ب دین و ایران برای چیه؟؟ کسی ایا ب نویسنده خسارتی زده؟؟