کتاب صوتی سرشار زندگی

کتاب سرشار زندگی نوشته جان فانته و ترجمه محمدرضا شکاری، روایتی از زندگی زناشویی، انتظار برای تولد فرزند و آشفتگی‌های مردی است که هم‌زمان با پدرشدن، با ترس‌ها، سوءتفاهم‌ها و خیال‌پردازی‌های خودش دست‌وپنجه نرم می‌کند. این کتاب صوتی با گویندگی حامد فعال منتشر شده و نشر رادیو گوشه آن را در دسترس شنوندگان قرار داده است. در دل این روایت، طنزی تند و موقعیت‌هایی پیش می‌آید که اضطراب، عشق، دلخوری و وابستگی را کنار هم نشان می‌دهند. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی سرشار زندگی

کتاب سرشار زندگی از جان فانته داستان مردی نویسنده را دنبال می‌کند که در آستانه‌ی پدرشدن، ناگهان با جهانی روبه‌رو می‌شود که دیگر فقط به خودش تعلق ندارد. فضای اثر از همان آغاز بر خانه، بدن، انتظار و تغییر متمرکز است؛ تغییری که هم در زندگی مشترک رخ می‌دهد و هم در ذهن راوی. همسر او باردار است و همین اتفاق ساده، به‌جای آنکه فقط مایه‌ی شادی باشد، مجموعه‌ای از نگرانی‌ها، حسادت‌ها، دل‌تنگی‌ها و برداشت‌های اغراق‌آمیز را بیدار می‌کند. فانته از دل همین وضعیت، تصویری از مردی می‌سازد که میان خودخواهی، محبت، ترس و درماندگی مدام جابه‌جا می‌شود.
کتاب سرشار زندگی فقط درباره‌ی انتظار برای تولد یک نوزاد نیست. بخش مهمی از آن به رابطه‌ی راوی با همسرش، نگاه او به بدنِ درحال‌تغییرِ زن، وسواس‌های روزمره، ترس از بیماری، نگرانی درباره‌ی خانه و حتی رابطه‌اش با گذشته و خانواده‌اش گره خورده است. در ادامه، پای پدر و مادر راوی هم به ماجرا باز می‌شود و لایه‌ی دیگری به داستان اضافه می‌شود: شکاف میان نسل‌ها، تفاوت نگاه قدیمی و جدید به خانواده، و نوعی کشمکش میان زندگی شهری و رؤیای خانه و ریشه. این جابه‌جایی میان خانه‌ی راوی و خانه‌ی پدری، حال‌وهوای اثر را گسترده‌تر می‌کند و طنز آن را پررنگ‌تر نشان می‌دهد.
کتاب سرشار زندگی از زاویه‌ی دید اول‌شخص روایت می‌شود و نیروی اصلی آن در صدای راوی است؛ صدایی پر از اغراق، هراس، شوخی و اعتراف. همین صدا باعث می‌شود موقعیت‌های عادی، رنگی عصبی و گاه خنده‌دار بگیرند. اثر درعین‌حال که درباره‌ی خانواده و تولد است، از مردی می‌گوید که هنوز نمی‌داند با مسئولیت، عشق و تغییر چه کند. شنونده در این کتاب صوتی با روایتی روبه‌رو می‌شود که هم صمیمیت زندگی روزمره را دارد و هم آشوب ذهنی کسی را که از هر اتفاق کوچک، فاجعه‌ای بزرگ می‌سازد.

خلاصه داستان سرشار زندگی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
راوی کتاب سرشار زندگی نویسنده‌ای است که با بارداری همسرش، جویس، وارد دوره‌ای از اضطراب و سردرگمی می‌شود. او از تغییرات خانه و رابطه‌شان گرفته تا سلامت نوزاد و حتی وضعیت جسمی خودش، همه‌چیز را با بدبینی و خیال‌پردازی دنبال می‌کند. یک سوءبرداشت درباره‌ی حرکت‌های جنین او را تا مرز وحشت می‌برد و بعد ماجرای فروریختن کف آشپزخانه، نگرانی‌های تازه‌ای به زندگی‌شان اضافه می‌کند. در میانه‌ی این آشفتگی، راوی به سراغ پدر و مادرش می‌رود تا از پدرش برای تعمیر خانه کمک بگیرد. این سفر، گذشته‌ی خانوادگی، اختلاف نسل‌ها و تصور هرکدام از آن‌ها درباره‌ی زندگی، ازدواج و فرزند را هم آشکار می‌کند.

چرا باید کتاب صوتی سرشار زندگی را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب سرشار زندگی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب صوتی تجربه‌ی پدرشدن را از زاویه‌ی مردی مضطرب و خیال‌باف نشان می‌دهد.
• اثر، زندگی زناشویی را در لحظه‌ای حساس و پرتنش به‌جای تصویرهای آرمانی، با جزئیات روزمره روایت می‌کند.
• طنز کتاب از دل ترس، سوءتفاهم و رفتارهای افراطی راوی شکل می‌گیرد و به شخصیت او عمق می‌دهد.
• رابطه‌ی راوی با پدر و مادرش، لایه‌ای خانوادگی به داستان اضافه می‌کند و تفاوت نسل‌ها را ملموس نشان می‌دهد.
• شنونده با خانه، بدن، فرزند و مسئولیت به‌عنوان سرچشمه‌های نگرانی و دلبستگی هم‌زمان روبه‌رو می‌شود.
• گویندگی حامد فعال برای همراهی با لحن عصبی، شوخ و پرنوسان روایت، بستری مناسب فراهم می‌کند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب سرشار زندگی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌هایی که بر زندگی مشترک و تنش‌های خانوادگی تمرکز دارند.
• مخاطبانی که از روایت‌های اول‌شخص با راوی پرحرف، مضطرب و متناقض لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند تصویری داستانی از مواجهه با بارداری و پدرشدن بشنوند.
• علاقه‌مندان به آثاری که طنز را از دل موقعیت‌های روزمره و بحران‌های کوچک بیرون می‌کشند.
• شنوندگانی که به رابطه‌ی میان نسل‌ها و اختلاف نگاه پدران و فرزندان علاقه دارند.

بخشی از کتاب صوتی سرشار زندگی

«خانهٔ جاداری بود، چون ما آدم‌هایی بودیم با نقشه‌های بزرگ. اولین نقشه را هم عملی کرده بودیم: برآمدگی‌ای روی شکم زنم که مثل مار به‌نرمی می‌خزید و می‌لولید. در ساعت‌های آرام پیش‌از نیمه‌شب، دراز کشیدم و گوشم را چسباندم آنجا و به صدای چک‌چکی گوش دادم که انگار از چشمه شنیده می‌شد، به صدای شرشرها و مکیدن‌ها و شلپ‌شلوپ‌ها.
گفتم: شک ندارم که رفتارش عین مردهاست.
نه لزوماً.
هیچ دختری این‌همه لگد نمی‌زنه.
اما جویس بحث نکرد. این موجود درونش جا گرفته بود و او سرد و مغرور و کاملاً متبرک بود.
بااین‌حال، من اهمیتی به آن برآمدگی نمی‌دادم.
گفتم: اصلاً خوشایند نیست. و پیشنهاد دادم چیزی بپوشد تا شکمش برود تو.
و بکشمش؟
چیزهای مخصوصی درست کردن. خودم دیدم.
با خون‌سردی، نگاهم کرد: نادان، احمقی که شبانه رد شده بود، نه یک انسان، بلکه موجودی بدجنس، مضحک.
خانه چهارخوابه بود. خوشگل بود. دورش پرچین داشت. پشت‌بامش بلند و نوک‌تیز بود. از خیابان تا در جلویی، معبری از گل‌بوته‌های سرخ به چشم می‌خورد. طاقیِ سفالی پهنی بالای در جلویی بود. کوبهٔ فلزیِ محکمی روی در قرار داشت. پلاکش سی‌وهفت بود، یعنی عدد شانس من.»