مارینا گارسس
بیوگرافی مارینا گارسس
مارینا گارسس، متولد ۳۰ مه ۱۹۷۳ در بارسلونا، فیلسوف و مقالهنویس اسپانیایی و استاد فلسفه است. او از چهرههای تأثیرگذار اندیشهی انتقادی معاصر به شمار میآید. یکی از مفاهیم محوری در اندیشهی او امر مشترک است؛ مفهومی که آن را مسیری برای ساختن بدیلهایی در مواجهه با بحرانهای جهان امروز میداند. او از فلسفه نه بهعنوان دانشی صرفاً دانشگاهی، بلکه بهمثابه شیوهی زیستن دفاع میکند؛ هنری که از خیابان آغاز میشود و در فضاهای خصوصی، روزمره و نادیده ادامه مییابد.
گارسس فلسفه را در دانشگاه بارسلونا خواند و در سال ۲۰۰۱ با رسالهای با عنوان زندانهای امکانپذیر، دکترای خود را دریافت کرد. او از سال ۲۰۰۲ بهطور پیوسته پروژهی اسپای اِن بلانک را هدایت و هماهنگ کرده است؛ پروژهای که فلسفه را به کنشی جمعی، عملی و آزمونگر بدل میکند و میکوشد پیوندی زنده میان اندیشه و زندگی برقرار سازد. او در دانشگاه ساراگوسا تدریس میکند و درس فلسفهی تطبیقی شرق و غرب را ارائه میدهد. افزونبر این، با دانشگاههایی چون دانشگاه آزاد کاتالونیا، دانشگاه پمپئو فابرا و دانشگاه ژیرونا در قالب دورههای کارشناسی ارشد همکاری میکند. او از سال ۲۰۱۶ عضو هیئت آموزشی برنامهی مطالعات مستقل موزهی MACBA بوده است.
در حوزهی فکری، او از متفکرانی چون مرلوـپونتی و دیدرو تأثیر پذیرفته و آموزگاران اولیهی خود را دلوز و فوکو میداند. در سالهای اخیر نیز اندیشهی فمینیستی و پسااستعماری نقش مهمی در شکلگیری دیدگاههایش داشته است. گارسس به مفهوم هویت نگاهی انتقادی دارد و با هرگونه تعریف سخت، بسته و ذاتگرایانه از هویت مخالف است. به باور او، آنچه واقعاً وجود دارد تکینگیها و تجربههای مشترک است؛ زبان، مکان و تاریخهایی که ما را بهعنوان جمع متمایز میکنند، بیآنکه به هویتهایی ثابت و خطرناک فروکاسته شوند.
او همچنین به فلسفهی چینی، بهویژه تائوئیسم، علاقهمند است و آن را جریانی میداند که از منطق قدرت مسلط فاصله میگیرد و امکان فهم پویایی و شدنِ پیوستهی امور را فراهم میکند. از نظر گارسس، سیاستورزی معاصر بیش از هر چیز با شکلهای تازهی ناشناسی پیوند خورده است؛ ناشناسیای که نه به معنای تودهوارشدن، بلکه به معنای سخنگفتن همزمان از موضع فردی و جمعی است. او در کتاب فلسفهی ناتمام، از پایان اسطورهی مردان بزرگ در فلسفه سخن میگوید و بر این باور است که اندیشهی فلسفی امروز بهسوی زنانهشدن، جمعیشدن و زیستن در شرایط ناپایدار حرکت کرده است. به همین دلیل، بسیاری از رسانهها او را یکی از چهرههای شاخص نسل تازهی فیلسوفان کاتالان متولد دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی میدانند.
جهانی مشترک (۲۰۱۲)، فلسفهی ناتمام (۲۰۱۵)، بیرون از کلاس (۲۰۱۶)، مدرسهی کارآموزان (۲۰۲۰)، همنشینیهای بد (۲۰۲۲) و زمان وعده (۲۰۲۳) از دیگر کتابهای او هستند.
