کتاب صوتی گزارش برودک

کتاب گزارش برودک نوشته فیلیپ کلودل و ترجمه آمنه کرمی، با گویندگی رضا عمرانی منتشر شده است و انتشارات ماه آوا آن را منتشر کرده است. این کتاب صوتی از همان سطرهای آغازین، شنونده را وارد فضایی سنگین و پراضطراب می‌کند؛ جایی که مردی به نام برودک ناچار می‌شود درباره واقعه‌ای هولناک در دهکده‌اش بنویسد، در‌حالی‌که خودش هم از آنچه رخ داده در امان نمانده است. روایت، هم‌زمان از گناه جمعی، ترس، حافظه و زخم‌های جنگ حرف می‌زند و آرام‌آرام چهره‌ی جامعه‌ای خاموش و مضطرب را نشان می‌دهد. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گزارش برودک

کتاب گزارش برودک نوشته فیلیپ کلودل، داستانی تیره و تأمل‌برانگیز درباره‌ی حافظه، خشونت و مسئولیتی است که گاهی بر دوش کسی گذاشته می‌شود که نه قدرت تصمیم‌گیری داشته و نه راهی برای کنارکشیدن. راوی، مردی به نام برودک، در دهکده‌ای دورافتاده زندگی می‌کند و پس از رخدادی تکان‌دهنده مجبور می‌شود گزارشی بنویسد؛ گزارشی که قرار است ماجرا را توضیح دهد، اما در عمل لایه‌های پنهان زندگی جمعی، ترس‌های فروخورده و اثر ماندگار جنگ را آشکار می‌کند. فضای اثر از همان ابتدا با حس تعقیب، سکوت اجباری و بی‌اعتمادی شکل می‌گیرد و شنونده را در موقعیتی قرار می‌دهد که مدام میان حقیقت، پنهان‌کاری و بقا در رفت‌وآمد است.
کتاب گزارش برودک فقط روایت یک حادثه نیست. این کتاب صوتی به‌تدریج چهره‌ی دهکده، آدم‌هایش، مناسبات قدرت، نگاهشان به غریبه و زخمی را که جنگ در ذهن و رفتارشان باقی گذاشته، پیش چشم می‌آورد. برودک خودش نیز از گذشته‌ای دردناک می‌آید و تجربه‌ی تحقیر، اردوگاه و زنده‌ماندن به هر قیمت را با خود حمل می‌کند. همین گذشته باعث می‌شود روایت او فقط ثبت یک اتفاق نباشد، بلکه نوعی درگیری مداوم با وجدان، ترس و معنای انسان‌بودن باشد. حضور شخصیتی مرموز به نام آندرر نیز به این فضا بُعدی نمادین می‌دهد؛ کسی که تفاوتش، سکوتش و شیوه‌ی بودنش، آرامش ظاهری دهکده را به هم می‌زند. در این میان، متن مدام این سؤال را پیش می‌کشد که جامعه در مواجهه با دیگری چه می‌کند و آدم‌ها برای حفظ زندگی خود تا کجا حاضرند پیش بروند.

خلاصه داستان گزارش برودک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
برودک، مردی گوشه‌گیر و زخم‌خورده از جنگ، پس از کشته‌شدن غریبه‌ای به نام آندرر از سوی مردان دهکده، وادار می‌شود شرح ماجرا را بنویسد. او در ظاهر فقط باید یک گزارش تهیه کند، اما هرچه پیش می‌رود، روایتش به بازخوانی گذشته‌ی خودش، فضای خفقان‌آور دهکده و ترسی جمعی تبدیل می‌شود که همه‌چیز را شکل داده است. ورود آندرر به دهکده، رفتار متفاوتش و واکنش مردم به او، کم‌کم نشان می‌دهد که مسئله فقط یک قتل نیست؛ مسئله، ناتوانی آدم‌ها در تحمل تفاوت و فرارشان از حقیقتی است که زندگی روزمره‌شان را تهدید می‌کند.

چرا باید کتاب گزارش برودک را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب گزارش برودک را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب صوتی تصویری دقیق از اثر جنگ بر ذهن، زبان و روابط انسانی ارائه می‌دهد.
• شنونده با روایتی روبه‌رو می‌شود که هم‌زمان معمایی، روان‌شناختی و اجتماعی است.
• اثر، مسئله‌ی گناه جمعی و سکوت اجباری را از زاویه‌ی یک شاهد درگیر بررسی می‌کند.
• شخصیت برودک تجربه‌ی زنده‌ماندن، شرم و حافظه را به‌شکلی ملموس پیش می‌آورد.
• فضاسازی دهکده و آدم‌هایش کمک می‌کند تنش پنهان زیر زندگی روزمره به‌خوبی دیده شود.
• گویندگی رضا عمرانی با حال‌وهوای سنگین و مضطرب متن تناسب دارد و به اثر بُعد شنیداری پررنگی می‌دهد.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب گزارش برودک به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های تیره و شخصیت‌محور که بر زخم‌های پس از جنگ تمرکز دارند.
• مخاطبانی که به داستان‌های مربوط به حافظه، گناه و پنهان‌کاری جمعی علاقه دارند.
• کسانی که از فضاهای بسته، پرتنش و آکنده از سوءظن در داستان لذت می‌برند.
• شنوندگانی که می‌خواهند با مسئله‌ی مواجهه با غریبه و ترس از تفاوت در قالب داستان آشنا شوند.
• علاقه‌مندان به آثاری که گذشته‌ی فردی و بحران جمعی را در کنار هم پیش می‌برند.

بخشی از کتاب گزارش برودک

«اسم‌ام برودک است و در این قضیه تقصیری ندارم. باید به هر شکل ممکن بگویم‌اش. همه باید بدانند. من هیچ‌کاره بودم و وقتی قضیه را فهمیدم، دلم می‌خواست هیچ‌وقت درباره‌اش حرفی نزنم، حافظه‌ام را محکم در بندهایش نگه دارم تا مثل راسویی در بندِ تله‌ای آهنی آرام بماند. ولی بقیه وادارم کردند، به من گفتند: تو می‌تونی بنویسی، تو تحصیل‌کرده‌ای. جواب دادم فقط تحصیلات ابتدایی بوده، تازه تمام هم که نشد و چیز زیادی هم در خاطرم نمانده. نمی‌خواستند چیزی بشنوند. تو می‌تونی بنویسی، کلمه‌ها رو می‌شناسی و می‌دونی چه‌جوری ازشون استفاده کنی. بلدی چه‌جوری بنویسی که منظور رو برسونه. همین بسه. ما این کار رو بلد نیستیم. گیج می‌شیم، اما تو، تو می‌گی و بقیه حرفت رو باور می‌کنند. تازه ماشین تحریر هم داری.»