کتاب صوتی زبانه‌ های خشم

کتاب صوتی زبانه‌ های خشم نوشتهٔ دیو اگرز و ترجمهٔ زروان بختیار است. هوتن شاطری پور و فریبا فصیحی و شهره روحی گویندگی این رمان صوتی را انجام داده و انتشارات کتابسرای نیک آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی حاوی قصهٔ یکی از فضانوردان ناسا است که توسط مردی که در ظاهر آشنای قدیمی اوست، دزدیده شده است.

درباره کتاب صوتی زبانه‌ های خشم

کتاب صوتی زبانه‌ های خشم یک رمان خواندنی و پر از ماجرا از دیو اگرز است. قصهٔ این رمان دربارهٔ مردی است که به‌سراغ یکی از فضانوردان ناسا می‌رود و او را می‌رباید. او برای این کار مدت‌ها برنامه‌ریزی کرده است. او فضانورد را به یک پایگاه نظامی متروکه می‌برد و آنجا زندانی می‌کند. حالا فضانورد در دستان این مرد اسیر است و باید به سؤالاتی که از او می‌پرسد، پاسخ بدهد. مرد بارها به او می‌گوید که آسیبی به او نخواهد رساند. او به‌دنبال چه چیزی است؟ رمان صوتی «زبانه‌های خشم» نامزد دریافت جایزهٔ پولیتزر، برندهٔ جایزهٔ ادبی بین‌المللی ۲۰۱۶ دابلین (IMPAC) و کتاب پیشنهادشده در گاردین، نیویورک‌تایمز و ایندیپندنت بوده است. 

شنیدن کتاب صوتی زبانه‌ های خشم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره دیو اگرز

دیو اگرز در ۱۲ مارس ۱۹۷۰ میلادی در بوستون به دنیا آمد. او یک نویسنده و ویراستار آمریکایی است. دیو اگرز در بوستون به دنیا آمد و پس از سپری‌کردن تحصیلات اولیه، برای تحصیل در رشتهٔ روزنامه‌نگاری به دانشگاه ایلینوی رفت، اما مرگ والدینش او را از ادامهٔ تحصیل در این رشته بازداشت. دیو اگرز در ابتدا طراحی‌های گرافیکی روزنامه‌ای محلی را انجام می‌داد و پس از گذشت چند سال، امتیاز روزنامه‌ای محلی به نام کاپس را از آن خود کرد و آن را به یک مجلهٔ طنز تغییر داد. او به‌تدریج وارد عرصهٔ نویسندگی شد و در این حوزه، به موفقیت‌های قابل‌ملاحظه‌ای دست یافت. رمان «زبانه‌ های خشم» یکی از آثار اوست.

بخشی از کتاب صوتی زبانه‌ های خشم

«خب برايت سؤال هست که کجایی؟ این پايگاه ديگر برقرار نیست و متروکه شده است. هیچ کس نمى‌داند با آن چه کار کند و فقط این جا افتاده است و دارد در این زمین میلیون دلاری خراب مى‌شود. اقیانوس را نمى‌توانى از این جا ببینى، اما حدود نیم مایل پایین تر از آن سراشیبى است. منظره‌اش بی‌نظیرست؛ اما در این زمین فقط همین ساختمان‌های در حال تخريب وجود دارد. چند صدتا از این ها، و بیست تا مثل همین [ساختمان] در يک رديف وجود دارد. فکر مى‌کنم از این ساختمان برای آزمايش تسلیحات شیمیایی استفاده مى شده است. يکى ديگر هم نزديک این جاست که در آن روش‌های بازجویی کردن آموزش مى‌دادند. همه‌ی ساختمان‌های مثل این، تیرهایی دارند که می‌توانى چیز هایی را به آن وصل کنى. چرا مرا این طوری نگاه مى کنى؟ يعنى مرا شناختى؟

نه.

بله، شناختى.

ِِنشناختم. تو يک دیوانه ی عوضى هستى و گفتم بهت، من دیوانه ها را نمى‌شناسم. زندگى‌ام این طور بهتر بوده است.

ِکو. من واقعا مى‌خواهم شروع کنم. پس يا آن طوری که دوست دارم کارمان را شروع مى کنیم و حرف مى زنیم، يا من بهتشک الکتريکى مى زنم تا همراهى‌ام کنى و شروع کنیم. پس چه طور است که با من حرف بزنى. بیا این کار را مردانه انجام دهیم. ما کاری دار يم و بايد آن را انجام دهیم. تو همه‌اش مشغول کار کردن بودی، مواظب همه چیز بودی و به کارت مى‌رسیدی. من از تو چنین بازدهى‌ای را مى‌خواهم. خب، من اهل کجايم؟ تو مرا از کجا مى‌شناسى؟»