کتاب صوتی کنترل ذهن وراج

کتاب صوتی کنترل ذهن وراج نوشتهٔ ایتن کراس و ترجمهٔ فرخ بافنده است. کامبیز خلیلی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و انتشارات بذر خرد آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی حاوی ۲۶ ابزار برای استفاده از گفت‌وگوهای درونی است.

درباره کتاب صوتی کنترل ذهن وراج

ایتن کراس در کتاب صوتی کنترل ذهن وراج به ما می‌آموزد که چه موقع و به چه میزان گفت‌وگوی درونی داشته باشیم. هرچند گفت‌وگوهای درونی کمک‌کننده هستند و به گرفتن تصمیمات بهتر به ما کمک می‌کنند، اگر این فکرکردن بیش از اندازه باشد، به همان اندازه هم می‌تواند آسیب‌زننده باشد. ایتن کراس در این اثر صوتی و در ۷ فصل تکلیف ما را با این گفت‌وگوی ذهنی روشن می‌کند:

در فصل اول با مثال‌های متعدد به چرایی این رفتار پرداخته است.

در فصل دوم از زمانی گفته که وراجی‌های ذهن نتیجهٔ عکس می‌دهد و باعث می‌شود مهارت‌هایمان از کنترلمان خارج شود.

فصل سوم به ما توصیه کرده است چند قدم عقب برویم و زاویهٔ دیدمان را گسترش دهیم تا روی مشکلمان متمرکز نشویم و خودمان را محدود به آن نکنیم.

در فصل چهارم از آن زمان‌هایی گفته که ما برای خودمان «تو» می‌شویم نه «من»؛ برای آنکه از خودمان فاصله بگیریم و شاید با این راه صدای درونمان را کنترل کنیم.

فصل پنجم ما را با مفهوم «هم‌نشخواری ذهنی» آشنا کرده است، مفهومی که به نقش دیگران، خیر یا شر، مثبت یا منفی، در این فرایند اشاره می‌کند.

فصل ششم رویکرد از برون به درون را شرح داده است و اهمیت محیط بیرونی را.

فصل هفتم درمورد جادوی ذهن است و برای توصیف دقیق‌تر، مثال دارونما را زده است.

شنیدن کتاب صوتی کنترل ذهن وراج را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ایتن کراس

ایتن کراس یکی از پیشگامان حوزهٔ مهار ذهن آگاه است. دکتر کراس استاد تقدیرشدهٔ دانشگاه میشیگان و مدرسهٔ کسب‌وکار راس و مدیر آزمایشگاه «ایموشن اند سلف کنترل» است. او در جلسات راهبردی کاخ سفید شرکت داشته و دربارهٔ کارش با اخبار عصرگاهی سی‌بی‌اس، «گود مرنینگ آمریکا» و «ان‌پی‌آر مورنینگ ادیشن» مصاحبه کرده است. پژوهش‌های پیشرو او در نیویورک تایمز، نیویورکر، وال‌استریت ژورنال، یواس‌اِی تودی و مجلهٔ علمی و پزشکی نیوانگلند منتشر شده است. او مدرک کارشناسی‌اش را از دانشگاه پنسیلوانیا و مدرک دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرده است. «وراجی» نخستین کتاب او است.

بخشی از کتاب صوتی کنترل ذهن وراج

«من و همکارانم درمورد نتایج تحقیقمان هیجان‌زده بودیم؛ ولی انتظارمان از میزان استقبال در حد تماس چند خبرنگار نشریهٔ علمی بود برای نوشتن داستان مختصری از آن در مجله‌شان؛ اما در کمال تعجب دیدیم که همه دارند درمورد یافته‌هایمان حرف می‌زنند! تا یک روز قبل، در حال تدریس روان‌شناسیِ عشق به دانشجویان دورهٔ لیسانس بودم و حالا، در استودیویی تلویزیونی در پردیس دانشگاه، داشتم دورهٔ فشرده‌ای در آموزش رسانه می‌گذراندم تا بتوانم به‌خوبی جلوی دوربین حرف بزنم! در هر حال موفق شدم مصاحبه را بدون تُپق زدن‌های زیاد به‌خوبی پشت سر بگذارم و چند ساعت بعد، بخش مربوط به کار ما روی آنتن رفت -شهرت پانزده دقیقه‌ای یک محقق، که در نهایت به یک شوک نود ثانیه‌ای ختم شد!

دقیقاً معلوم نبود چرا تحقیق ما موجب ناراحتی نویسندهٔ نامه شده بود؛ ولی نقاشی‌های خشن، تهمت‌های نفرت‌انگیز و اخطارهای نگران‌کننده‌ای که در متن نامه بود، مجال هیچ داستان‌سراییِ خوش‌بینانه‌ای را درمورد احساسات آن فرد نسبت به من نمی‌داد و خیال مرا سوق می‌داد به سمت هر نوع شرارتی که ممکن بود از او سر بزند! اوضاع زمانی بدتر شد که از روی مُهر پستش فهمیدم نامه از مکان دوری نیامده است؛ جست‌وجوی سریعی در گوگل معلوم کرد که فقط ده‌دوازده کیلومتر دورتر بود! افکارم دیوانه‌وار شروع به چرخیدن در سرم کردند. در یک چرخش ظالمانهٔ تقدیر، حالا خودم آن کسی بودم که چنان درد احساسی شدیدی را تجربه می‌کرد که برایش عین درد جسمانی بود!

چند ساعت بعد، پس از گفت‌وگو و مشورت با مسئولان دانشگاه، در ادارهٔ پلیس منطقه‌مان مضطربانه به انتظار نوبتم نشسته بودم تا با افسر مسئول صحبت کنم. هرچند پلیسی که دست آخر داستانم را برایش تعریف کردم آدم مهربانی بود، اما حرف‌هایش اطمینان خاطر خاصی به من نداد. او سه توصیه کرد: به مخابرات زنگ بزنم و بپرسم چطور غریبه‌ای توانسته به شماره تلفنم دسترسی یابد، حواسم به افراد مشکوکی باشد که دور و بر دفترم می‌پلکند و (این یکی نصیحت مورد علاقهٔ خودم بود) هر روز از مسیر جدیدی با اتومبیلم از سر کار به خانه برگردم تا مطمئن شوم که کسی خانه‌ام را یاد نمی‌گیرد. همین و بس! خبری از فرستادن یگان ویژه و این حرف‌ها نبود؛ خودم تنها بودم. حرف‌هایش اصلاً آن پاسخ آرامش‌بخشی نبود که انتظار شنیدنش را داشتم.»