کتاب صوتی در غم فقدان پدرم

کتاب صوتی در غم فقدان پدرم اثری از چیماماندا انگوزی آدیشی با ترجمه الهام عبادی و گویندگی فاطمه فراهانی در کتاب کوله پشتی منتشر شده است. این کتاب دربردارنده یادداشت‌هایی درباره سوگ و اندوه است و احساساتی که این خانواده بعد از از دست دادن پدرشان تجربه می‌کنند.

درباره کتاب در غم فقدان پدرم

از دست دادن عزیزان، اندوه و فقدانی که بعد از آن بر وجود انسان مستولی می‌شود، دردی که انسان در زندگی خود در هر لحظه احساس می‌کند و ناامیدی و غم فراگیری که در لحظه لحظه زندگی پیدا می‌شود، سخت است. مواجه شدن با غم از دست دادن عزیزان شجاعت بسیار زیادی می‌طلبد و البته انسان باید آگاه باشد که تمام این رنج را باید تحمل کرد و روزهای سوگ را گذراند. اما آیا این روزها و شب‌های سیاه پایانی دارند؟

چیماماندا انگوزی آدیشی در کتاب در غم فقدان پدرم، یادداشت‌هایی بر سوگ و اندوه نوشته است. یادداشت‌هایی که برای همه ما آشناست. احساساتی که او تجربه کرده است، برای تمام افرادی که کسی را از دست داده‌اند، حسی آشناست. با خواندن این کتاب درمی‌یابیم که تنها نیستیم. همین تنها نبودن ما کمک بزرگ و زیادی می‌کند که به خودمان کمک کنیم تا زودتر از وضعیت سختمان خارج شویم. علاوه بر این، راهی که او برای روبه‌رو شدن با غمش انتخاب کرده است، ممکن است کمکی برای مشکل ما نیز باشد.

کتاب در غم فقدان پدرم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن کتاب در غم فقدان پدرم را به تمام کسانی که از دست دادن عزیزانشان را تجربه کرده‌اند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره چیماماندا انگوزی آدیشی

چیماماندا اِنگوزی آدیشی در یک خانه سازمانی متعلق به دانشگاه نیجریه در انسوکا بزرگ شد. او آثاری دارد که در سرتاسر جهان مورد استقبال قرار گرفته، جوایز بسیاری را برایش به ارمغان آورده است و به بیش از سی زبان ترجمه شده است. از میان کتاب‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

گل ختمی بنفش: برندهٔ جایزهٔ نویسندگان کامن‌ولث و نیز جایزهٔ میراث هورستون/ رایت.

نیمی از یک خورشید زرد: برندهٔ جایزهٔ اورنج که امروزه «جایزهٔ ادبیات داستانی زنان» نامیده می‌شود (این کتاب در سال ۲۰۲۰ «برندهٔ برندگان» نامیده شد.).

مجموعه داستان‌های کوتاه «چیزی که دور گردنت است» و «امریکانا»: برندهٔ جایزهٔ حلقهٔ منتقدان کتاب‌های ملی ایالات متحده و یکی از ۱۰ کتاب برتر سال در نیویورک‌تایمز.

چیماماندا اِنگوزی آدیشی دو سخنرانی برجسته در تدتاک داشته سات. اولی با با عنوان «خطر داستانِ تک» در سال ۲۰۰۹ و دیگری با عنوان «ما همه باید فمینیست باشیم» در سال ۲۰۱۲. این سخنرانی سبب شد تا یک گفتمان جهانی درباره فمینیسم آغاز شود. او همچنین نویسنده کتاب «ایجیویل عزیز، یا مانیفست یک فمینیست در پانزده پیشنهاد» است که در مارس ۲۰۱۷ منتشر شد.

بخشی از کتاب در غم فقدان پدرم

دختر چهارساله‌ام می‌گوید او را ترساندم. حرکات مرا تقلید کرده و به زانو می‌افتد و مشت کوچکش را بالا و پایین می‌برد و با این حرکات رفتارهای آن روزم را نمایش می‌دهد: بی‌پروا فریاد کشیدن و جیغ‌وداد کردن و بر زمین کوبیدن‌هایم را. این خبر شر ریشهٔ انسان را می‌خشکاند. من از دنیای کودکی‌هایم دور افتاده‌ام و در ناباوری شناورم: پدرم بعدازظهر آن روز روزنامه خوانده بود، سپس جهت خنده به اُکِ گفته بود که صورتش را برای ملاقات با دکتر متخصص کلّیه در اونیتشا اصلاح کرده، و درنهایت نتایج آزمایش‌های بیمارستان را تلفنی به اطلاع خواهرم ایجیوما - که پزشک است - رسانده بود. پس چطور ممکن بود چنین واقعه‌ای رخ داده باشد؟!

اما حقیقت دارد. اُکِ گوشی را بالای سر پدرم گرفته است و انگار پدر به خوابی عمیق فرو رفته باشد، صورتش غرق آرامش و زیبایی است. نمی‌توان باور کرد که این تماس واقعی باشد. هرکداممان در گوشه‌ای از دنیا، خیره به تصویر پدری که عاشقانه می‌ستاییم و حالا در کمال ناباوری بر تخت بیمارستان آرمیده است، در حال گریه‌وزاری هستیم. این اتفاق دقایقی پیش از نیمه‌شب به‌وقتِ نیجریه رخ داده بود، درحالی‌که اُکِ کنارش بود و چوکس داشت با او تلفنی صحبت می‌کرد. نگاهم بر پدر خیره می‌ماند. نفس کشیدن برایم سخت است. آیا شوک عصبی همین است که هوا مثل چسب سنگین شود؟

خواهرم اوچی می‌گوید به یکی از دوستان خانوادگی خبر داده است و من فریاد می‌زنم: «نه! به کسی خبر ندهید، چون اگر به دیگران خبر دهیم حقیقت خواهد داشت.» همسرم می‌گوید: «آرام نفس بکش و کمی آب بخور.» لباس حوله‌ای که به تن داشتم مچاله‌شده بر زمین افتاده است. بعدها برادرم کِنه به‌شوخی خواهد گفت: «بهتر است خبر ناگوار در ملأعام به تو داده نشود، چون واکنشت لباس از تن دریدن خواهد بود!»