کتاب کمیل و حبیب بن مظاهر

کمیل و حبیب بن مظاهر، شهیدان وارسته از مجموعه کتاب‌های سرگذشت یاران پیامبر به‌نشر است. این اثر به زندگی و زمانه دو شهید پرافتخار صدر اسلام، کمیل و حبیب بن مظاهر می‌پردازد.

درباره مجموعه سرگذشت یاران پیامبر (ص)

هر امت و ملتی در میان خود فرزانگان و برجستگانی ارجمند دارد که به وجود آن‌ها افتخار می‌کند و آن‌ها را به‌عنوان نمونه و الگو معرفی می‌نماید. در فرهنگ اصیل و شایسته‌ای، مانند فرهنگ پیامبران و اولیای خدا و مکتب‌های آسمانی، ملاک‌های برتری بر اساس علم، معرفت، پاک‌زیستی، صداقت، مجاهده و خلوص است و قهرمانانِ چنین فرهنگی، فرزانگانی درست‌کار، پاک‌روش، آگاه، تلاش‌گر و راستین‌اند.

مجموعه کتاب‌های سرگذشت یاران پیامبر (ص) در هر جلد به سراغ یکی از یاران پیامبر و قهرمانان تاریخ اسلام رفته و زندگی پرافتخار این دلاوران را بررسی کرده است؛ بزرگانی مانند سلمان فارسی، کمیل‌بن زیاد، حبیب‌بن مظاهر، ابوایوب‌انصاری، عمار یاسر، جعفر طیار و...

کتاب حاضر به زندگی دو قهرمان و دو یار پیامبر (ص)، کمیل و حبیب‌بن مظاهر می‌پردازد.

خواندن مجموعه سرگذشت یاران پیامبر(ص) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این مجموعه برای علاقه‌مندان به تاریخ اسلام و کسانی که دوست دارند بیشتر با راه و روش یاران پیامبر (ص) آشنا شوند، نوشته شده است.

بخشی از کتاب کمیل و حبیب‌بن مظاهر، شهیدان وارسته

سیره‌نویسان می‌نویسند: «کمیل بن زیاد در ۹۰ سالگی در سال ۸۳ یا ۸۲ هجری به‌فرمان حجاج بن یوسف، به شهادت رسید.» بنابراین، ولادت او حدود هفت سال پیش از هجرت، رخ داده است. بر همین اساس، ابن‌حجر در کتاب الإصابة می‌نویسد: «کمیل، ۱۸ سال از عصر پیامبر (ص) را درک کرده است.»

و به گفتهٔ بعضی، کمیل در هنگام شهادت (در سال ۸۲) ۱۰۰ سال داشت؛ اما برخی معتقدند: کمیل در سال دوازدهم هجری چشم به جهان گشود. بر همین اساس، او را از اصحاب پیامبر (ص) نشمرده‌اند؛ بلکه او را از اکابر تابعان (طبقهٔ نخست تابعان) به‌شمار آورده‌اند.

سلسلهٔ نسب او چنین ذکر شده است: «کمیل بن زیاد بن سهیل بن هیثم بن سعد بن مالک بن حارث بن صهبان بن سعد بن مالک بن نخع» بنابراین اگر کمیل را «نَخَعی» می‌خواندند، ازاین‌روست که از دودمان «نَخَع» است و نَخَع نام جدّ نهم اوست. دودمان نَخَع در یمن می‌زیستند و پس از ظهور اسلام در مدینه، از پیشتازان اسلام بودند. شخصیت‌های بزرگی از این خاندان، در قرن اول هجری، از برجستگان اسلام شدند و خدمات شایانی به اسلام کردند.

نَخَع دودمانی از یمن هستند که شاخه‌ای از قبیلهٔ «مَذحِج» بودند. پیامبر (ص) در شأن این قبیله فرمود: «اَکْثَرُ الْقَبائِلِ فِی الْجَنَّةِ مَذْحِجٌ؛ افراد قبیلهٔ مَذحِج در بهشت، از افراد همهٔ قبیله‌های دیگر بیشترند.» نیز روایت شده است که پیامبر (ص) دربارهٔ دودمان «نَخَع» چنین دعا کرد: «اَللّهُمَّ بارِکْ فِی النَّخَعِ؛ خدایا! به دودمان نَخَع، برکت بده.»

خاندان نَخَع از شریف‌ترین و ریشه‌دارترین خاندان‌ها در یمن بودند. شخصیتی مانند «مالک اشتر» از این خاندان است. این خاندان در عصرِ خلافت حضرت امیر (ع) در کوفه می‌زیست و یکی از گردان‌های نیرومند یاران حضرت علی (ع) را تشکیل می‌داد و در جنگ‌ها و حوادث، پشتیبان پرتوان حضرت علی (ع) بود؛ مثلاً در ماجرای جنگ صفین، در یکی از روزها، عمروعاص همراه چهارصد نفر سوارکار از سپاه معاویه، به میدان آمد. مالک اشتر همراه دویست نفر از دودمان نَخَع به نبرد با او پرداختند و او را با ضربات شدید به عقب راندند.