کتاب شهادت نامه حسین (ع) و شهیدان کربلا

شهادت نامه حسین (ع) و شهیدان کربلا نوشته محمد هادی زاهدی است که سیر نهضت حسینی را بر اساس کهن‌ترین منابع موجود تشریح کرده است.

 درباره کتاب شهادت نامه حسین (ع) و شهیدان کربلا

 نویسنده در این کتاب سیر تاریخی نهضت امام حسین (ع) را بر اساس ده منبع معتبر تاریخی کهن از اغاز ماجرای خلافت یزید تا قیام و حرکت امام به سوی کربلا، آورده است .

زاهدی در این کتاب در زیر ۱۰۹ عنوان همه وقایع تاریخی مربوط به قیام امام حسین (ع) را با تکیه بر منابع گفته شده آورده و گاهی هم توضیحاتی در پاورقی ضمیمه آنها کرده است.

 ویژگی این اثر همان تکیه داشتنش بر قدیمی‌ترین منابع معتبر تاریخی است که فرصتی برای خواننده پیش می‌آورد تا شباهت‌ها و تفاوت‌های مقاتل را بررسی و کاستی‌هایشان را دریابد.

در این کتاب متون عربی  و اسامی و اماکن برای راحتی خواننده با اعراب‌گذاری کامل آمده است. 

امالی صدوق، مقتل ابی مخنف، الامامه و السیاسه، اخبار الطوال، اخبار الدولة العباسیه، انساب الاشراف، مقتل الحسین بن علی بن ابی طالب، مروج الذهب، از منابع مورد استفاده‌ در این مقتل یا شهادت‌نامه است.

خواندن کتاب شهادت نامه حسین (ع) و شهیدان کربلا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه علاقه‌مندان به تاریخ اسلام و تاریخ تحلیلی قیام کربلا مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب شهادت نامه حسین (ع) و شهیدان کربلا

حسین (ع) یک فرد نیست، یک فرهنگ است. قاموس حسین (ع) مجموعه ای از واژگان خدایی است که در آن ناب‌ترین واژگان خدایی تجلی یافته‌ است که هر چه واژه‌ی زیبا، مفهوم دل انگیز ومعنای انسانی هست در آن تبلور و معنا پیدا کرده است. حسین(ع) تجلی بخش تمام خوبی‌های انسانی در روی زمین است؛ عشق و محبت، ایمان و صلابت، انسان‌دوستی و مدارا، دین‌باوری و مردم‌داری، بزرگواری و گذشت، ایثار و جوانمردی در فرهنگ حسین (ع) به روشنی متبلور شده‌اند. حسین آیینه‌ای خدایی است که در یک ظهر تب‌آلود، نور حق را در گستردۀ زمین بازتاباند و شعاع نور خدا را تا ابد در زندگی انسان، جریان بخشید.

در روایت ماجرای کربلا، چهار دسته از عوامل، بسیار تأثیرگذار بوده و هستند: ۱- روایات تاریخی مکتوب۲- شعرهای شاعران۳- مجالس و منبرهای حسینی ۴- آیین‌های عزاداری. در مورد روایات تاریخی، بدیهی است که نویسندگان و گویندگان وقتی از متن واقعه سخن می‌گویند، باید به متن واقعی حادثه وفادار باشند و آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده است بگویند و بنویسند و از سلیقه و استحسان و استناد به روایات ضعیف بپرهیزند. به ویژه آنجا که نقل قولی از امام باشد یا سیره و عمل آن حضرت را بیان کند که از مصادیق دروغ بستن بر اهل بیت و گناهی بزرگ است.

در مورد سالار شهیدان تاکنون کتاب‌های بسیاری نگاشته شده است و بزرگان و دغدغه‌مندان بسیاری برای اباعبدالله، قلم زده و کتاب های ارجمند و قابل تحسینی از خود به یادگار گذاشته‌اند. در میان امامان اهل‌بیت(ع)، پس از حضرت علی(ع)، شاید بیشترین کتاب‌ها برای حسین بن علی(ع) نوشته شده باشد و نه تنها شیعیان، بلکه سایر مسلمانان نیز از همان سده‌های نخستین، برای حسین(ع) دست به قلم برده و برای او مقتل و خصائص نوشته‌اند که سعی همه‌ی آنان مشکور باد. حسین(ع) چنان در دل‌ها نفوذ کرده‌است که حتی غیر مسلمانان نیز در وصف رادمردی‌ها و خوبی‌های او قلم فرسایی کرده‌اند. ذکر این نکته نیز لازم است که روند حوادث در این کتاب بر اساس همان روایت مرحوم صدوق در امالی است که با استفاده از منابع هم عصر تکمیل شده و به برخی از شبهات که فراوانی و تکرار بیشتری دارند، نیز پاسخ داده شده است.