کتاب تاریخ تمام‌وکمال جهان

در این کتاب بامزه می‌توانید تاریخ تمام و کمال جهان را بخوانید اما نه به شکلی که قبلا خوانده‌اید. سارا برتون در این کتاب از زبان یک کودک نه ساله به اسم سَمیوئِل جانسون تاریخ را به بازی گرفته و با همین بازی خیلی حرف‌ها زده است. 

درباره کتاب تاریخ تمام و کمال جهان

در جهان تمام‌وکمالی که سَمیوئِل انتخاب کرده ابتدا به یونان باستان و روم و مصر و انگلستان «باستان» پرداخته و بعد به اقتضای طبیعتِ انگلیسی خود به طور کامل به انگلستان پرداخته تا رسیده به جنگ جهانی اول و از آن‌جا یک‌راست رفته است سراغ جنگ جهانی دوم. آن وقت دنیا را به صورت ده سال ده سال از دم تیغ تحلیل خود گذرانده و حتی سال‌های شروع قرنِ بیست و یکم را هم بی‌نصیب نگذاشته است.

سَمیوئِل نُه‌ساله در اثر خود به سبک کتاب چنین کنند بزرگان ویل کاپی، شوخی‌شوخی پنبهٔ غارتگران و حاکمان قدر قدرت را زده است، همان‌ها که در طول تاریخ برای خود عنوان‌های دهن پُرکنی از قبیل «کبیر» و «جهانگشا» جعل کرده‌اند.

دانش‌آموز نُه‌ساله که مغز را از تاریخ برداشته و بی‌خیالِ پوست آن شده، در برخی موارد اسامی را هم جابه‌جا کرده و ازقضا نتیجهٔ کار بسیار شیرین و جذاب از آب درآمده است.

بخشی از کتاب تاریخ تمام و کمال جهان

رومی‌های باستان احتمالاً صاحب زِبر و زرنگ‌ترین تمدن باستان بودند چون دوره می‌افتادند و تمام چیزهایی را که دیگران اختراع کرده بودند برای خودشان برمی‌داشتند و وقت آزاد خود را صرف اختراع تجملاتی مثل گرمایش کفی و بستنی می‌کردند. رومی‌ها خیلی حیله‌گر و آب‌زیرکاه هم بودند. مثلاً از خودشان خدایی نداشتند ولی چون از خدایان یونان باستان خیلی خوش‌شان می‌آمد و نمی‌خواستند با یونانی‌ها دعواومرافعه‌ای داشته باشند، خدایان یونان را یواشکی امانت می‌گرفتند، مثل برق از روی آن‌ها کُپ می‌زدند و روی تمام آن‌ها اسم‌های تازه می‌گذاشتند آن هم چه اسم‌های باحال و مدرنی مثل ژوپیتر و مارس. بعد بدون آن‌که یونانی‌ها بویی ببرند تمام خدایان آن‌ها را سر جای‌شان برمی‌گرداندند.

تا این‌جا رومی‌ها در تاریخ یک سروگردن از هر کس دیگری مدرن‌تر بودند؛ تقریباً از هر جهت که بگویید. آن‌ها فرعون‌های مصر باستان را دوست داشتند که با استبداد کامل بر عالم‌وآدم حکم‌رانی می‌کردند و در همین حال از دموکراسی یونان هم خوش‌شان می‌آمد. بنابراین تصمیم گرفتند لنگهٔ این دموکراسی را در روم پیاده کنند.

به حکم‌رانان روم امپراتور یا سزار می‌گفتند ولی رومی‌ها یک مجلس سنا هم داشتند که سزار با استفاده از آن‌ها وانمود می‌کرد مردم هم حق «آره» و «نه» گفتن دارند اما در عمل هر طور عشقش می‌کشید رفتار می‌کرد (به این می‌گویند هنر سازش یا مصالحه). اسم معروف‌ترین سزار، ژولیوس بود.