کتاب هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود

«هزار اقاقیا در چشمان تو هیچ بود» مجموعه اشعار شاعر پیشکسوت معاصر، احمدرضا احمدی است. احمدرضا احمدی متولد ۳۰ اردیبهشت در کرمان است. او شاعر،نمایشنامه‌نویس و نقاشی چیره‌دست است که از بیست‌سالگی شعر سرود. او از سال ۱۳۴۳ به همراه نادر ابراهیمی، محمدعلی سپانلو، اسماعیل نوری اعلا، بهرام بیضایی، اکبررادی، جعفر کوروش‌آبادی، مریم جزایری و جمیله دبیری گروه هنری و ادبی «طرفه» را با هدف دفاع از هنر موج نو بنیان گذاشت که در نیمهٔ دوم این دهه، موج نو تبدیل به یک حرکت مدرنیستی در فرهنگ ایرانی شد و در داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی تأثیر گذاشت. احمدی با شعر نیمایی و شعر کهن ایران کاملا آشنا بود و سبکی نو را از تلفیق این دو پدید آورد: من زخم خودم را می‌دیدم کم بود گُم بود فقط یک قطره خون داشت در کف خیابان ریخت روزنامه‌ای خریدم نام من هم بود گفته بودم: برادر من مرده است در روزنامه گفته بودم.

درباره احمدرضا احمدی

احمدرضا احمدی، شاعر و نویسنده نوگرای ایرانی، در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ در کرمان به دنیا آمد و در ۲۰ تیر ۱۴۰۲ در تهران درگذشت. او بنیان‌گذار جریان ادبی «موج نو» در دهه ۱۳۴۰ بود که تحولی بزرگ در شعر و هنر معاصر ایران ایجاد کرد. نخستین مجموعه شعر او، «طرح»، در سال ۱۳۴۰ منتشر شد و توجه منتقدان را جلب کرد. او علاوه بر شعر، در حوزه‌های داستان، نمایشنامه، و ادبیات کودک و نوجوان فعالیت‌های گسترده‌ای داشت. آثار ماندگار او شامل کتاب‌های «دفترهای سالخوردگی» و «به خاطر غنای این اندوه دستان ما را بگیر» هستند. او همچنین نقش فعالی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان داشت و آثار متعددی در زمینه موسیقی و شعر کودک تولید کرد.

احمدرضا احمدی با صدای خاص خود شعرهایش را دکلمه می‌کرد و در فیلم‌هایی همچون «پستچی» به ایفای نقش پرداخت. اشعار او به زبان‌های مختلف از جمله فرانسوی، عربی و آلمانی ترجمه شده‌اند. احمدی به سادگی و خلاقیت در انتخاب واژگان شناخته می‌شود و اعتقاد داشت که شعرهایش بازتاب زندگی واقعی او هستند. او در طول زندگی‌اش جوایز متعددی دریافت کرد و خیابانی در تهران به نام او نام‌گذاری شده است. احمدی علاوه بر نویسندگی، نقاشی نیز می‌کرد و نمایشگاه‌های آبرنگ او مورد استقبال قرار گرفتند.

زندگینامه و معرفی کتاب‌های احمدرضا احمدی را در صفحه این شاعر در طاقچه بخوانید.