با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب گفتگو با نوه‌ام درباره جنگ جهانی اول

نویسنده:آنتوان پروست

مترجم:مهدی ضرغامیان

انتشارات:گروه انتشاراتی ققنوس

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۷از ۶ رأیخواندن نظرات

۳٫۷

(۶)

خواندن نظرات

معرفی کتاب گفتگو با نوه‌ام درباره جنگ جهانی اول

موضوعاتی از قبیل گرسنگی در جهان آن هم در قرن بیست و یکم ، عصر پیش از تاریخ، فلسفه و واژه‌های رمزآمیز و علاقه نوجوانان به دانستن معنای زندگی، مرگ، عدالت و جنگ همه اینها مسائلی است که هر کسی به نوعی به آنها فکر می‌کند و می‌خواهد درباره آن به نحوی بداند. چهار کتاب «گفتگو » به تمامی این رمز و رازها به شکل جذابی پاسخ می‌دهد آن هم در قالب پرسش و پاسخ‌هایی که فرزندان و نوه‌ها از پدرانشان و پدربزرگ‌هایشان می‌پرسند و پاسخی درخور می‌یابند. چرا سالانه سی میلیون نفر در جهان از گرسنگی می‌میرند و چرا صدها میلیون نفر از گرسنگی در عذابند؟ جهان در دوران پیش از تاریخ چگونه بوده است؟ آدم‌ها چگونه زندگی و فکر می‌کرده‌اند؟ و آن گاه فلسفه، چه موضوع دشوار و پیچیده‌ای و ده‌ها سؤال دیگر. نویسندگان این کتاب‌ها در گفتگوهایی شرکت کرده‌اند که شاید میلیون‌ها نفر تمایل به شنیدن پاسخ‌هایی از این قبیل پرسش‌ها در ذهن‌شان دارند.

نظرات کاربران

Reza Ghabel

۱۳۹۹/۰۱/۱۳

یک کتاب بسیار خلاصه خوب و مفید درباره جنگ جهانی اول از روایت یک شاهد. نکات جالبی در کتاب ذکر شده که شما رو محو داستان و محتوا می‌کنه به همگان پیشنهاد میشه

꧁ 𝒀𝒆𝒈𝒂𝒏𝒆𝒉 ˖♡⁩ ꧂

۱۴۰۴/۰۴/۰۵

هیچ وقت نفهمیدم چرا اسم ایران رو توی این کتاب ها نمی بینم. مثلا همین جا. میگه به خاک بلژیک -که طفلکی بی طرف بوده- از سمت آلمانی ها تجاوز میشه اما هیچ اسمی از ایران نمیاد که اون همه بدبختی کشید.

بریده‌هایی از کتاب

دولت تصمیم گرفت مادام که جنگ هست، سربازها کرایه خانه‌شان را نپردازند.

مهدی

هیچ مرزی بدون رضایت خاطر سکنه همان ناحیه نباید تغییر می‌کرد. این همان چیزی است که حق مردم برای تعیین سرنوشت خود می‌نامند.

آرام

وقوع ناگهانی جنگ به این دلیل بود که دولت‌ها با یکدیگر توافق‌های پنهانی داشتند. بنابراین توافق‌های محرمانه هم باید خاتمه می‌یافت.

آرام

در حالی که فرانسه صرفا در پی این بود که دوباره جنگی به پا نشود، آلمان، با تعصب، در پی آن بود که سرافکندگی عهدنامه ورسای را از بین ببرد.

آرام

متفقین در مورد مبلغ غرامت و نحوه تقسیم کردن آن اتفاق نظر نداشتند. بنابراین تصمیم گرفتند بعدا محاسبه کنند و فقط در موافقتنامه قید کردند که آلمان مسئول همه این خسارت‌ها و آسیب‌هاست. این همان بند ۲۳۱ مشهور از توافقنامه صلح است که در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ (۷ تیر ۱۲۹۸)، در ورسای امضا شد. آلمانی‌ها نمی‌خواستند این موافقتنامه را امضا کنند، چون آن را غیرعادلانه و ننگین می‌دانستند. آن‌ها معتقد بودند که صرفا از خود دفاع کرده‌اند و درست به اندازه دیگران مقصرند. اما سرانجام آن را امضا کردند، چون مجبور شدند و نمی‌توانستند کار دیگری بکنند.

آرام

ویلسون خواستار گفتگوی علنی بین دولت‌ها بود. بدین منظور خواستار تشکیل جامعه ملل شد؛ یعنی سازمانی که همه کشورها در آن شرکت کنند و هر وقت دو کشور با هم تفاهم نداشتند، این سازمان بتواند برای مشکلشان راه‌حلی پیدا کند و به این ترتیب برقراری صلح را تضمین کند. این پیشنهادها خیلی پرطرفدار بودند.

آرام

جنگ در پهنه خاک فرانسه اتفاق افتاده و موجب ویرانی صدها هزار ساختمان، خرابی ۲/۵ میلیون هکتار زمین کشاورزی، آسیب دیدن شصت هزار کیلومتر جاده و پنج هزار کیلومتر خط آهن شده بود. به‌علاوه، آلمانی‌ها هنگام عقب‌نشینی تا جایی که توانستند دست به تخریب نظام‌مند زدند: معادن زغال‌سنگ را به آب بستند، تاکستان‌ها را از بین بردند،... . فرانسه همچون بلژیک می‌خواست آلمان، که عملاً بر اثر جنگ زیانی ندیده بود، بازسازی خاک کشورش را بر عهده گیرد.

آرام

جنگ هزینه زیادی به بار آورده بود. دولت‌ها مجبور بودند هزینه ساخت میلیون‌ها خمپاره‌انداز، هزارها توپخانه و همه ملزومات آن‌ها را بپردازند. از این بابت ناچار بودند وام بگیرند. فرانسه و انگلستان مجبور شده بودند از ایالات متحده آمریکا مبالغ زیادی قرض کنند. آن‌ها می‌خواستند آلمان مقدار زیادی از این پول‌ها را بازپرداخت کند. این جور چیزها حساب را سنگین‌تر می‌کرد.

آرام

جنگ سال ۱۸۷۰ (۱۲۴۹) فقط بین دو کشور فرانسه و آلمان بود. جنگ سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ (۱۲۹۳ تا ۱۲۹۷) جهانی بود. اما فقط در خاک اروپا رخ داد. جنگ بعدی که در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ (۱۳۱۸ تا ۱۳۲۴) اتفاق افتاد، خیلی وحشتناک‌تر بود، زیرا در تمامی قاره‌ها گسترش یافت: آفریقا، اقیانوسیه، آسیا و اروپا. ایالات متحده آمریکا نیز در این جنگ نقشی تعیین‌کننده داشت. این جنگ، تغییر بزرگی در تاریخ جهان ایجاد کرد: اروپا دیگر مرکز جهان نبود.

آرام

آن‌هایی که به جنگ می‌رفتند، چه می‌کردند؟ وقتی آن‌ها به پادگان می‌رسیدند، لباس سربازی می‌پوشیدند، اسلحه به دست می‌گرفتند و با قطارهای مخصوص به جبهه جنگ می‌رفتند. با صدای بلند آواز می‌خواندند و برای این که شهامتشان بیش‌تر شود حسابی می‌نوشیدند. کاملاً مطمئن بودند که در جنگ به سرعت پیروز می‌شوند و خیلی زود به خانه برمی‌گردند. اما تعداد بسیار اندکی از آن‌ها علت وقوع جنگ را می‌دانستند.

꧁ 𝒀𝒆𝒈𝒂𝒏𝒆𝒉 ˖♡⁩ ꧂

بازخوانی سفرنامه های اروپایی ایرانیان در عصر قاجار

نغمه سهرابی

یک روایت غیرسیاسی از یک اتفاق سیاسی؛ انتخابات ۹۶

اولین پنجشنبه: مروری بر زندگی و آثار «ام‌کلثوم» خواننده‌ی بزرگ مصر به همراه ده ترانه‌ی او (فارسی ـ عربی)

محسن ابوالحسنی

درون اردوگاه ها