کتاب پیاده، از تجریش...

«پیاده از تجریش» سومین مجموعه شعر شاعر معاصر، رسول رخشا است. کتاب اول او «از پشت عینک من» و دومین اثرش «اسکیس‌های عاشقانه» نام دارند. ۵۱ شعر ملموس و آشنای «پیاده، از تجریش...» در سه بخش منتشر شده‌اند، «بلکه آسمان تهران»، «میان‌ پرده‌‌ها» و «صنوبرها به ‌نجوا چیزی می‌‌گویند.» شهر تهران، محله‌ها و حال و هوایش عنصر مشترک همه این شعرها است: «باران بی‌امان یعنی که بهار شده است لباس‌های گرم را جمع می‌کنم و درازی موهایم را کم نوبتی هم که باشد این‌بار نوبت من است وعده‌مان در سایه‌ی چنارهای پُربرگ دربند.» رخشا اشعار این کتاب را ادامه تجربه‌های کتاب اولش می‌داند: «این شعرها رشدیافته، تجربه‌شده و آزمون و خطاکرده‌ آن‌ها هستند. راستش برای خودم شعرهای عبور محسوب می‌شوند؛ شعرهایی برای گذشتن و نماندن، عبور از آستانه‌های منتظر و گذشتن از جایگاه‌های ناممکن، عبور از ابهام و ایهام، عبوری که تجربه‌گر است و می‌خواهد درجا نزند.»