کتاب پیاده، از تجریش...

یک زن که درسواحل پولاد می دوید فریاد زد: خدا خدا خدا تو چرا آسمان تهران را از یاد برده ای

وعده‌مان در سایهٔ چنارهای پُربرگ دربند.