کتاب نیویورک به دیترویت

«نیویورک به دیترویت» مجموعه داستان‌های کوتاهی از نویسنده آمریکایی متولد سال ۱۸۹۳، دوروتی پارکر است. او با اشعار و داستان‌های طنز کوتاهش شناخته می‌شود. دوروتی از ابتدای تاسیس مجله نیویورکر با این مجله همکاری می‌کرد و در حوزه‌های سیاسی و اجتماعی مطلب می‌نوشت. او در سال ۱۹۲۹ موفق به دریافت جایزه ادبی اُ. هنری شد. این مجموعه ۲۲ داستان از دروتی پارکر دارد. خاطرات سفر، آخرین چای، سفیدوسیاه، گهواره تمدن، شکوه صبحگاهی، سطح زندگی و نیویورک به دیترویت نام برخی از داستان‌های این مجموعه‌اند. بخشی کوتاه از «آخرین چای» را می‌خوانید: «مرد جوان که کت شلوار شکلاتی‌رنگی به تن داشت، کنار دختری که گل کاملیای مصنوعی به سینهٔ لباسش زده و چهل دقیقه به انتظار او مانده بود، پشت میز نشست. گفت: «فکر کنم دیر کردم. ببخشید که انقدر منتظر موندی.» دختر گفت: «آه، خدای من. منم همین الان رسیدم. سفارش چای دادم چون خیلی هوس کرده بودم. خودم هم دیر کردم. هنوز یک دقیقه نیست که رسیدم.» «خدا رو شکر. هی، بسه دیگه، انقدر تو خوردن شکر زیاده‌روی نکن، یک دونه قند کافیه. گارسون این کیک‌ها رو هم از این‌جا ببر. چه بد! حالم خوب نیست!» دختر گفت: «آه، حالت بده؟ چی شده؟» «افتضاحم. خیلی حالم بده.» «وای، پسرک بیچاره... خیلی مریض بودی؟ این‌همه راه اومدی این‌جا منو ببینی؟ نباید این کار رو می‌کردی. من درک می‌کردم. آخ، چرا وقتی انقدر مریضی تا این‌جا اومدی؟» «اشکالی نداره، فرقی نمی‌کنه کجا باشم. با این حالی که امروز دارم همه‌جا مثل همه...»