کتاب پدیدارشناسی تجربه‌ی زیبایی‌شناختی (گزارش و ملاحظات)

«پدیدارشناسی تجربه‌ی زیبایی شناختی (گزارش و ملاحظات)» اثر میکل دوفرن یکی از کتاب‌ های مجموعه «نقدهای نابهنگام» نشر ورا است که درباره پدیدارشناسی امر هنری بحث می‌کند. پدیدارشناسی یکی از روش‌های تحلیل، تفسیر و تبیین هنر و آثار هنری است. این روش ابتدا به‌مثابۀ رویکرد یا روش عام فلسفی و عمدتاً با آثار هوسرل ظهور یافت و پس از آن، روش‌های پدیدارشناختی به‌تدریج در مطالعات هنری به‌کار گرفته شد؛ به این ترتیب، شاکلۀ پدیدارشناسی هنر شکل گرفت. پدیدارشناسی می‌کوشد اثر هنری را به خودی‌خود و بدون ارجاع به عوالم دیگر تفسیر کند و وقتی در حوزه زیبایی‌شناسی به کار گرفته می‌شود، به شرایط ادراک حسی و به وجود اثر هنری می‌پردازد. در این راستا پدیدارشناسی از ادعاهای اثبات‌ناپذیر درباره اثر دست می‌کشد و به حقیقت یا آنچه واقعا می‌توان درباره اثر هنری فی حد ذاته مطرح کرد، نزدیک‌تر می‌شود. هدف پدیدارشناس داوری یا ارزش‌گذاری اثر هنری نیست؛ بلکه حس کردن و فهمیدن اثر اولویت دارد. کتاب «پدیدارشناسی تجربه‌ی زیبایی شناختی» سه فصل دارد. فصل اول دربارۀ «پدیدارشناسی ابژۀ زیبایی‌شناختی» بحث می‌کند.در این فصل ویژگی‌ها و جایگاه ابژۀ زیبایی‌شناختی در میان ابژه‌های دیگر و جهان ابژۀ زیبایی‌شناختی به‌تفصیل بازگو شده است. عنوان فصل دوم «پدیدارشناسی ادراک زیبایی‌شناختی» است. در این فصل، آرای مرلوپونتی، سارتر، کانت و هایدگر و در خلال آن اندیشه‌های دوفرن مطرح شده است. فصل سوم به «تأسیس علم زیبایی‌شناسی» اختصاص دارد. این کتاب کوشیده است به سوالات بی‌پاسخ حوزه زیبایی‌شناسی درباره مسایلی نظیرذ ازجمله ماهیت و ساختار تجربۀ زیبایی‌شناختی و مسائل عمده‌ای نظیر وضع سوژه، ابژه و ادراک حسیِ زیبایی‌شناسی بپردازد و پاسخی برای آنها بیابد، از این رو برای محققان و پژوهندگان هنر و دنیای هنر سودمند خواهد بود.