کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند

کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند، گزیده‌ای از مقالات بالینی روانکاوی زیگموند فروید درباره‌ی نیروهای درونی ذهن، رشد روانی و تعارض‌های عاطفی است. فروید در این مقالات، فاصله‌ی میان خواسته‌های آگاهانه و تکانه‌های ناخودآگاه را بررسی کرده است؛ فاصله‌ای که گاهی در حسادت، خیال‌پردازی یا احساس گناه آشکار می‌شود. یکی از ایده‌های محوری مجموعه، تفاوت میان واقعیت بیرونی و واقعیت روانی است: یک آرزو یا خیال، حتی بدون رخ‌دادن در جهان بیرونی، می‌تواند در تجربه‌ی روانی شخص نقشی تعیین‌کننده داشته باشد. مهدی حبیب زاده این مجموعه را ترجمه کرده و نشر آوانامه آن را با گویندگی حامد فعال منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند

کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند مجموعه‌ای از مقالات زیگموند فروید است که مفاهیم روانکاوی را از خلال پرسش‌های بالینی و بحث‌های نظری بررسی می‌کند. موضوع اصلی مجموعه، ذهنی نیست که همه‌ی انگیزه‌هایش را بشناسد یا بر همه‌ی واکنش‌هایش تسلط داشته باشد. فروید از نیروهایی سخن می‌گوید که در پیوند با بدن پدید می‌آیند و مسیرهای متفاوتی برای ارضا پیدا می‌کنند. 

کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند بحث‌های خود را صرفاً به معرفی اصطلاحات محدود نمی‌کند. فروید تعریف‌های پیشنهادی را می‌آزماید، مثال می‌آورد و گاهی ناکافی‌بودن شناخت خود را می‌پذیرد. همین ویژگی، مسیر شکل‌گیری استدلال را در کنار نتیجه‌ی استدلال در اختیار شنونده می‌گذارد. بحث رشد کودک نیز در چارچوب نظریه‌ی فروید درباره‌ی خواسته‌ها، ممنوعیت‌ها و شکل‌گیری سوپرایگو مطرح می‌شود، نه به‌ عنوان دستورالعمل تربیتی. فرضیه‌های مربوط به تفاوت رشد دختران و پسران، دیدگاه‌های خود نویسنده‌اند و متن در چند موضع به ابهام شناخت این فرایندها اذعان کرده است. 

شنونده در این کتاب با مجموعه‌ای اصطلاح‌محور روبه‌روست که دنبال‌کردن نسبت میان مفاهیم در فهم آن اهمیت دارد. بحث‌ها از تعریف نیروهای غریزی به رابطه‌ی ذهن با جهان بیرونی می‌رسند و سپس سازوکارهای عاطفی را بررسی می‌کنند. تجربه‌ی شنیدن این مقالات، بیشتر همراه‌شدن با پرسش‌ها و استدلال‌های روانکاوی است تا دریافت توصیه‌هایی برای برطرف‌کردن فوری مشکلات شخصی. مجموعه نشان می‌دهد که یک احساس ظاهراً واحد، ممکن است حاصل چند تعارض و چند مسیر متفاوت روانی باشد.

خلاصه کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند

فروید غریزه را نیرویی برخاسته از درون بدن توصیف می‌کند که ذهن نمی‌تواند مانند یک محرک بیرونی از آن بگریزد. او برای بررسی این نیرو، چهار مؤلفه‌ی فشار، هدف، ابژه و منبع را از یکدیگر متمایز کرده است. تکانه‌های غریزی ممکن است به‌ سوی خود شخص بازگردند، هدف‌شان تغییر کند یا دستخوش سرکوب و والایش شوند. بحث اصل لذت و اصل واقعیت، چگونگی گذار از ارضای فوری به تحمل تأخیر و توجه به شرایط بیرونی را توضیح می‌دهد. فروید این گذار را نابودی لذت‌خواهی نمی‌داند، بلکه مسیری برای محافظت از امکان ارضا معرفی می‌کند. 

مقاله‌ی مربوط به عقده‌ی ادیپ، شکل‌گیری ممنوعیت‌های درونی را در پیوند با رشد کودک بررسی کرده است. بحث حسادت نیز میان شکل رقابتی، فرافکنی‌شده و توهمی تفاوت می‌گذارد. دغدغه‌ی مشترک این مقالات، شناخت فرایندهایی است که پشت تجربه‌های آشکار روانی قرار دارند و لزوماً در دسترس خودآگاهی نیستند.

چرا باید کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند را می‌توان چنین خلاصه کرد:

• مقالات، تفاوت محرک بیرونی و نیاز درونی را در نظریه‌ی فروید روشن می‌کنند.
• بحث اصل واقعیت، نسبت لذت‌خواهی با تفکر، تأخیر و کنش را توضیح می‌دهد.
• مقدمه‌ی استراچی، ابهام تعریف غریزه و بازنمود روانی را بررسی کرده است.
• شنونده می‌تواند نقش فرافکنی و سرکوب را در تحلیل فروید از حسادت دنبال کند.

شنیدن کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی کودکی را می‌ زنند به گروه‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان روان‌شناسی که می‌خواهند با استدلال‌های نظری فروید آشنا شوند.
• علاقه‌مندان روانکاوی که درباره‌ی غرایز، ناخودآگاه و واقعیت روانی پرسش دارند.
• مخاطبان مباحث فلسفی و نقد هنری که پیوند بدن، خواسته‌ها و ذهن را دنبال می‌کنند.

درباره زیگموند فروید

زیگموند فروید (Sigmund Freud) (۱۸۵۶-۱۹۳۹)، عصب‌شناس اتریشی و بنیان‌گذار مکتب روانکاوی بود. او در فریبورگ در امپراتوری اتریش (جمهوری چک امروزی) در خانواده‌ای یهودی متولد شد. خانواده‌ی او پس از اقامتی کوتاه در لایپزیگ، در سال ۱۸۶۰ در وین ساکن شدند. فروید در سال ۱۸۷۳ وارد دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه وین شد و در سال ۱۸۸۱ مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرد. او در سال ۱۸۸۶ پس از دوره‌ای فعالیت در بیمارستان عمومی وین و گذراندن دوره‌های مطالعاتی در پاریس پیرامون بیماری‌های اعصاب و هیپنوتیزم نزد ژان-مارتن شارکو، مطب خصوصی خود را در وین دایر کرد و در همان سال با مارتا برنیز ازدواج نمود.

فروید در جریان تجارب بالینی خود، روش درمانی مبتنی بر هیپنوتیزم را کنار گذاشت و روش تداعی آزاد را تدوین کرد؛ سازوکاری که در آن مراجع ترغیب می‌شود بدون سانسور افکار خود را بیان کند. او مفهوم ضمیر ناخودآگاه را به‌ عنوان عامل تعیین‌کننده در رفتار و اختلالات روانی معرفی کرد و مفاهیمی چون سرکوب، مکانیسم‌های دفاعی، پدیده‌ی «انتقال» در درمان، ساختار سه‌گانه‌ی روان (نهاد، خود و فراخود) و مراحل رشد روانی-جنسی را صورت‌بندی نمود. نظریات او علاوه‌بر حوزه‌ی بالینی، در شاخه‌های گوناگون علوم انسانی، نقد ادبی و جامعه‌شناسی مورد بحث، بسط و نقد قرار گرفت.

از آثار فروید می‌توان به «تعبیر رؤیا» (۱۹۰۰)، «آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره» (۱۹۰۱)، «سه رساله درباره‌ی نظریه‌ی میل جنسی» (۱۹۰۵)، «فراسوی اصل لذت» (۱۹۲۰)، «ایگو و اید» (۱۹۲۳)، «تمدن و ملالت‌های آن» (۱۹۳۰) و «موسی و یکتاپرستی» (۱۹۳۹) اشاره کرد.