کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت

کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت نوشته گلن ا گابارد است و با ترجمه سامان توکلی در انتشارات ارجمند منتشر شده است. 

درباره کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت

کتاب مبانی روان‌درمانی روان‌پویشی درازمدت مروری است جامع، روشن و شفاف بر مبانی نظری، تکنیک‌های اصلی، و کاربردهای عملیِ این شیوۀ اساسیِ روان‌درمانی. این کتاب، با تعاریف واضحی که از مفاهیم و روش‌ها به دست می‌دهد، و ‌نیز با نمونه‌های عملی که از کاربرد آن‌ها در موقعیت‌های بالینی گوناگون ارائه می‌کند، راه‌نمایی روزآمد، بسیار جالب و مفید برای فراگیران روان‌درمانی است. کتاب گابارد، با مروری روزآمد بر پژوهش‌های تجربی در زمینۀ کارآمدی این نوع درمان، و دانش در حال شکل‌گیری در زمینۀ دستگاه‌های عصب‌زیست‌شناختیِ دخیل در فعال شدنِ تعارض‌ها، روان‌درمانی روان‌پویشی را در زمرۀ پیش‌رفت‌های درمانی معاصر برای اختلالات روانی قرار می‌دهد. دکتر اتو‌ ف. کرنبرگ مدیر انستیتوی اختلالات شخصیت در کالج پزشکی ویل کورنل استاد روان‌پزشکی در کالج پزشکی ویل کورنل است.

خواندن کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان و علاقه‌مندان به روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

شناسنامه کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت

تألیف: دکتر گلن اُ گابارد- استاد بالینی روان‌پزشکی دانشکده پزشکی بِیلِر؛روان‌کاوِ آموزش‌دهنده و ناظر مرکز مطالعات روان‌کاوی هیوستون، تگزاس

ویراستار مجموعه: دکتر گلن اُ گابارد

ترجمه: دکتر سامان توکلی- رییس انجمن روان‌درمانی ایران-عضو بورد بخش «روان‌کاوی در روان‌پزشکی» انجمن جهانی روان‌پزشکی- عضو بخش «روان‌درمانی» انجمن جهانی روان‌پزشکی

Copyright 2017 American Psychiatric Association Publishing. مجوز رسمی ترجمه این کتاب از سوی انتشارات انجمن روان‌پزشکی آمریکا به انتشارات کتاب ارجمند واگذار شده است.

نوبت چاپ ۴

سال انتشار ۱۴۰۲

بخشی از کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت

خانم الف، زنِ متخصص ۳۸ ساله، در آخرین ماه از فرایندِ روان‌درمانیِ پویشیِ درازمدت خود که ۴ سال و ۴ ماه طول کشیده بود، دربارهٔ تجربهٔ خود از درمان با درمانگرش حرف زد.

خانم الف: فکر می‌کنم که حالا می‌فهمم چرا درمان‌ام این‌قدر طول کشید.

درمانگر: منظورتان چیست؟

خانم الف: خوب، حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که بخش زیادی از وقت‌ام را در این‌جا صرفِ این کردم که از خودم و از شما فرار کنم. خجالت می‌کشم این را به شما بگویم، اما احساس می‌کنم که تا حدود یک سال اول، اغلبِ وقت‌ام را صرفِ این می‌کردم که شما را تحت تأثیر قرار بدهم تا من را فردی نسبتاً سالم و دوست‌داشتنی ببینید. یک زمانی متوجه شدم که دارم این موقعیت طلایی را از دست می‌دهم که در آن می‌توانم کسی را داشته باشم که واقعاً، خوب و بدِ مرا، در یک رابطهٔ بدون قضاوت و پذیرنده بشناسد. نمی‌دانم در چه جای دیگری می‌توان چنین روزهایی را پیدا کرد. بالاخره سپر خودم را پایین گذاشتم و شروع کردم به این که همه چیز را به شما بگویم.

درمانگر: یادم هست.

خانم الف: موضوعِ جالب این است که آن چیزی که من فکر می‌کردم "همه چیز" است فقط شروع کار بود. وقتی فکر می‌کردم به طبقهٔ هم‌کفِ روان‌ام رسیده‌ام، کمک‌ام کردید تا ببینم در زیرِ آن طبقهٔ هم‌کفْ زیرزمین‌ها، غارها، و مخفیگاه‌های تاریکی وجود دارد که اصلاً از وجودشان خبر نداشتم. روان‌درمانی‌مان مرا به جاهایی برد که نمی‌خواستم بروم.

درمانگر: واقعاً؟

خانم الف: خوب، آن موقع نمی‌خواستم به آن‌جا بروم، اما حالا... خوش‌حال‌ام که این کار را کرده‌ام. حالا خودم را عمیقاً می‌شناسم، طوری که تا پیش از این فکر نمی‌کردم ممکن باشد، و شناختِ خودم به این علت ممکن شد که شما چیزهایی را دربارهٔ من می‌دیدید که خودم نمی‌دیدم. فکر کنم اولین بار در تمام زندگی‌ام است که احساس می‌کنم در پوستِ خودم زندگی می‌کنم، نه این که صرفاً به مردم چیزی را بدهم که آنان از من انتظار دارند.