کتاب بر دامنه

کتاب بر دامنه (Am Hang) نوشته مارکوس ورنر، گفت‌وگویی طولانی و پرتنش میان دو مرد از دو نسل را در مرکز خود می‌گذارد؛ وکیلی جوان که به رابطه‌های بی‌تعهد باور دارد و مردی سالخورده که از دل فقدانی عمیق، از عشق، وفاداری، زمانه و فراموشی حرف می‌زند. ماجرا از یک دیدار ظاهراً ساده آغاز می‌شود، اما خیلی زود به بحثی پیچیده درباره‌ی زندگی مشترک، تنهایی و معنای ماندن کنار دیگری می‌رسد. محمد همتی این رمان را ترجمه و نشر بیدگل آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بر دامنه

کتاب بر دامنه از مارکوس ورنر رمانی است که بخش مهمی از نیروی خود را از گفت‌وگو می‌گیرد. هسته‌ی اصلی اثر، برخورد دو نگاه متفاوت به عشق و زندگی مشترک است؛ یک‌سو راوی جوانی قرار دارد که در کارش با پرونده‌های طلاق سروکار دارد و از استقلال فردی دفاع می‌کند و سوی دیگر مردی به نام لس که همزمان تلخ، دقیق، زخم‌خورده و درگیر خاطره‌ی همسرش است. این تقابل فقط اختلاف سنی یا اخلاقی نیست؛ اختلافی است میان دو شیوه‌ی فهم رابطه، تعهد، آزادی و حتی معنای زیستن در زمانه‌ای که همه‌چیز به‌سرعت مصرف و فراموش می‌شود.

کتاب فضای خود را بر شبی طولانی، چند لیوان شراب، قدم‌زدنی در تاریکی و رشته‌ای از بحث‌های پی‌درپی بنا می‌کند. مارکوس ورنر با همین موقعیت محدود توجه خواننده را از حادثه‌های بیرونی به لایه‌های درونی شخصیت‌ها می‌برد. لس فقط مردی غرغرو یا نوستالژیک نیست؛ حرف‌های او از سوگ، خشم، دلبستگی و ناتوانی در کنارآمدن با فقدان نیرو می‌گیرد. در مقابل، راوی هم صرفاً شنونده‌ای خنثی نیست و به‌تدریج روشن می‌شود که این گفت‌وگو تعادل ذهنی او را به‌هم می‌زند و او را وادار می‌کند به انتخاب‌ها، رابطه‌های گذشته و تصویری که از خودش ساخته دوباره فکر کند.

کتاب بر دامنه در مرز میان رمان روان‌شناختی و تأمل فلسفی حرکت می‌کند، اما بار اصلی آن روی تجربه‌ی زنده‌ی گفت‌وگو می‌ماند. بحث‌هایی که در متن شکل می‌گیرد از ازدواج و طلاق فراتر می‌رود و به حافظه، وفاداری، ابتذال زمانه، تنهایی، سوگواری و امکان فهم دیگری می‌رسد. نتیجه، رمانی است که نه بر حادثه‌های پرشمار، بلکه بر اصطکاک اندیشه‌ها، زخم‌های پنهان و تغییر تدریجی نگاه راوی استوار شده است.

خلاصه داستان بر دامنه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
راوی داستان بر دامنه برای چند روز به خانه‌ای ییلاقی می‌رود تا مقاله‌ای درباره‌ی تاریخ حقوق طلاق بنویسد، اما در بالکن هتلی با مردی غریبه به نام لس هم‌میز می‌شود. گفت‌وگوی ساده‌ی آغازین خیلی زود به بحثی طولانی درباره‌ی ازدواج، خیانت، وفاداری، تنهایی، مرگ و روح زمانه تبدیل می‌شود. 

لس که همسرش را از دست داده، از تجربه‌ی زندگی مشترک و سوگ خود حرف می‌زند و راوی که به رابطه‌های آزاد باور دارد، از موضع خودش دفاع می‌کند. هر چه شب پیش می‌رود، این برخورد فکری از یک بحث معمولی فراتر می‌رود و ذهن راوی را به‌شدت درگیر می‌کند.

چرا باید کتاب بر دامنه را بخوانیم؟

بر دامنه را می‌توان به خاطر این ویژگی‌ها خواند:

• این کتاب تقابل دو نگاه متفاوت به عشق، ازدواج و آزادی را در قالب گفت‌وگویی پیوسته و پرتنش نشان می‌دهد.
• این داستان رابطه‌ی میان سوگ، وفاداری و حافظه را از خلال تجربه‌ی یک شخصیت زخم‌خورده دقیق‌تر نشان می‌دهد.
• این اثر فقط به مسئله‌ی رابطه‌های عاطفی محدود نمی‌ماند و بحث را به تنهایی، فراموشی و نارضایتی از زمانه می‌کشاند.
• کتاب نشان می‌دهد یک دیدار کوتاه چگونه می‌تواند تصویر آدم از خودش و گذشته‌اش را به‌هم بزند.

خواندن کتاب بر دامنه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بر دامنه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های روان‌شناختی که بر کشمکش فکری و درونی شخصیت‌ها تکیه دارند.
• خوانندگانی که به موضوع عشق، وفاداری، فقدان و زندگی مشترک علاقه دارند.
• کسانی که از داستان‌هایی با گفت‌وگوهای طولانی و چالش‌برانگیز لذت می‌برند.
• مخاطبانی که می‌خواهند با دو نگاه متفاوت به ازدواج و رابطه از دل یک روایت ادبی روبه‌رو شوند.

جوایز و افتخارات مارکوس ورنر

• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی هرمان هسه
• برنده‌ی جایزه‌ی بنیاد شیلر سوئیس
• برنده‌ی جایزه‌ی Joseph Breitbach
• برنده‌ی جایزه‌ی Johann Peter Hebel
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی Lipp
• و...

اقتباس‌ها از کتاب بر دامنه

در سال ۲۰۱۳، کارگردانی سوئیسی به نام مارکوس ایمبودن این کتاب را دست‌مایه‌ی اقتباس قرار داد و فیلمی سینمایی با همین نام از روی آن ساخت. 

بخشی از کتاب بر دامنه

«همه‌چیز می‌چرخد. و همه‌چیز حول آن مرد می‌چرخد. حتی دیوانه‌وار می‌خواهم خیال کنم که شاید همین حالا دارد دوروبر خانه پرسه می‌زند، با خنجر یا بدون خنجر. گرچه می‌گویند رفته سفر، و من از دور جز آواز جیرجیرک‌ها و پارس شبانهٔ سگ‌ها چیزی نمی‌شنوم.

برای تعطیلات عید پنجاهه بیایی به تسین، تا بلکه در آرامش غرق در مطالعهٔ تاریخ قانون طلاق شوی، و ناگهان این غریبه سر راهت سبز شود، این آقای لُس، و با تو کاری کند که هوش‌وحواس برایت نماند. امروز هم اوا، آن‌طرف در کادِماریو، ضربهٔ نهایی را زد، در آشفتگی تمام برگشتم اینجا و به مجلهٔ حقوق‌دانان   تلفن زدم، البته به شمارهٔ شخصی سردبیر، چون عید پنجاهه بود، تا خبر بدهم که نمی‌توانم مقاله را سروقت تحویل بدهم. می‌گویم سینوس پیشانی‌ام به‌شدت ملتهب است و تب کرده‌ام و همین مرا از پا انداخته و در حین این گفت‌وگوی کوتاه، برای اینکه باورش شود، بینی‌ام را با دو انگشت شست و اشاره می‌گیرم. سردبیر می‌گوید: "از صدایت معلوم است که حالت چقدر بد است."»