کتاب انگشتر گُمشده

«انگشتر گُمشده» اثر آن اِم. مارتین، داستانی برای نوجوانان است. خانم آن اِم. مارتین کتاب‌های بسیاری برای نوجوانان نوشته است که حدود پنجاه جلد آن درباره‌ی «کانون نگهداری کودک» است. او فارغ‌التحصیل کالج اسمیت است و پیش از آن‌که به نویسندگی روی آورد، ویراستار کتاب‌های کودکان بود. آن ام. مارتین که عاشق بستنی است و بیزار از آشپزی! در آپارتمانی در منهتن (امریکا) زندگی می‌کند. کتاب انگشتر گم‌شده، با داستانی ساده، از دنیای نوجوانان سخن می‌گوید؛ از خواست‌ها، نیازها، دل‌خوشی‌ها و دل‌نگرانی‌هایشان. کتاب، به‌گونه‌ای غیر مستقیم، بر مفاهیم ارزشمندی چون احساس مسئولیت، حفظ حیثیت و آبرو، و حل مشکلات از راهِ اندیشیدن و تصمیم‌گیری‌های مناسب تأکید می‌کند. بخشی از داستان: تو را به خدا به هیچ‌کدام از دوستانم نگویید. اگر بدانند، فکر می‌کنند که من خُلم! اما راست می‌گویم؛ گاهی حقیقتاً دوست دارم خانه را تر و تمیز کنم. شاید شما حرفم را درک کنید. به نظر من، تمام کردنِ گردگیری خانه، ساییدن چیزهای فلزی ـ آن‌قدر که رویشان برق بیفتد ـ یا نگاه کردن به نور خورشید از پشت شیشه‌ای که تازه پاک شده واقعاً لذت‌بخش است! شاید هم فکر کنید که عقلم کم است! در هر حال، چه با من موافق باشید یا نباشید، قسم می‌خورم که نظرم همین است. آن روز، صبحِ شنبه خیلی خوش‌حال بودم که در نظافت منزل به مادرم کمک می‌کنم؛ هرچند که کارمان فقط نظافت نبود. اول، صبحانه درست کردیم. درواقع، مادرم درست کرد و من خوردم! ماما غذای دل‌خواهم را درست کرد: یک‌جور نان لواش تابه‌ای. من عاشق این نانم، چون خودش کمی شیرین است و دیگر لازم نیست رویش شربت اَفرا بریزی. من نمی‌توانم شربت افرا بخورم، چون مرض قند دارم. بله، من، استی‌سی مک گیل، سیزده‌ساله، شاگرد کلاس هشتم، مرض قند دارم. نمی‌دانم چه‌قدر با این بیماری آشنایی دارید.