کتاب چوب‌بری مصیبت‌بار

چوب‌بری مصیبت‌بار جلد چهارم از داستان‌های مجموعه ماجراهای ناگوار، نوشته لمونی اسنیکت است. این داستان درباره سه خواهر و برادر است که مجبورند در خانه کسی زندگی کنند که برای تصاحب ثروت خانوادگی‌شان نقشه می‌کشد.

درباره مجموعه داستان‌های ماجراهای ناگوار

داستان مجموعه‌ ماجراهای ناگوار از این قرار است که ویولت، کلاوس و سانی بودلر سه خواهر و برادر هستند که زندگی‌شان با شنیدن خبر مرگ پدر و مادرشان ناگهان تغییر می‌کند. آنها بعد از مرگ والدین‌شان، باید در خانه‌ کُنت اُلاف (یکی از اقوام دور) زندگی کنند. کنت الاف برای ثروت خانوادگی آن‌ها نقشه‌هایی دارد که این نقشه‌ها و اقدامات بچه‌ها داستان‌های این مجموعه‌ ۱۳ جلدی را می‌سازد.

ماجراهای ناگوار تا کنون به ۴۱ زبان مختلف ترجمه شده و در مجموع ۵۵ میلیون نسخه از آن به فروش رفته است. این اثر جوایز مختلفی را نیز از آن خود کرده است. جایزه‌ ادبی کتاب کودک کلورادو، جایزه کتابخوان‌های نوجوان نوادا و جایزه‌ نن از آن جمله‌اند.

خواندن مجموعه داستان ماجراهای ناگوار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این مجموعه داستان جذاب را به بچه‌هایی که دوست دارند داستانی ماجراجویانه و هیجان انگیز بخوانند، پیشنهاد می‌کنیم.

 بخشی از کتاب چوب‌بری مصیبت‌بار

صبح وقت مهمی از روز است، چون اغلب بسته به اینکه صبح را چطور بگذرانید، می‌توانید بگویید که روزتان چطور پیش می‌رود. برای مثال، اگر صبح با صدای جیک‌جیک پرنده‌ها بیدار شوید و ببینید که روی تختخوابی سایبان‌دار و بزرگ هستید و پیشخدمتی کنارتان ایستاده که کیک تازه و آب پرتقالِ دست‌افشار را در سینی نقره‌ای برایتان آورده است، می‌دانید که روز فوق‌العاده‌ای را در پیش دارید. اگر با صدای ناقوس‌های کلیسا بیدار شوید و ببینید روی تختخوابی معمولی و نسبتاً بزرگ خوابیده‌اید و پیشخدمتی کنارتان ایستاده که چای داغ و نان برشتهٔ صبحانه را داخل بشقابی برایتان آورده است، می‌دانید که روز خوبی را خواهید گذراند. و اگر با صدای دو تا قابلمهٔ فلزی از خواب بیدار شوید که کسی آنها را به یکدیگر بکوبد، و ببینید روی تخت چند طبقهٔ کوچکی خوابیده‌اید و سرکارگری تندخو بدون هیچ صبحانه‌ای کنار در ایستاده است، می‌دانید که چه روز نفرت‌انگیزی را در پیش دارید.

البته من و شما خیلی تعجب نمی‌کنیم که می‌بینیم اولین روز حضور یتیمان بودلر در لاکی اِسمِلز لامبرمیل چه روز نفرت‌انگیزی بود. و به طور قطع، بودلرها هم بعد از ورود نومیدکننده‌شان انتظار نداشتند که صبح با چه‌چه پرنده‌ها بیدار شوند یا پیشخدمتی را در کنارشان ببینند.