کتاب فاتح

کتاب فاتح نوشته سارا شجاعی اصل یک رمان در باب زندگی افسری قدیمی، رفاقت‌های جبهه، مدافعان حرم و زخمی‌هایی است که سال‌ها بعد از جنگ در جان آدم می‌ماند. انتشارات سوره مهر این رمان را منتشر کرده است. داستان در کتاب حاضر میان گذشته‌ی جبهه و اکنونِ پر از درد و عذاب وجدانِ قهرمان اصلی جابه‌جا می‌شود. نویسنده از سال‌های جنگ و روزگار مأموریت‌های سوریه و تنهایی و فرسودگی بعد از آن سخن گفته است. رمان حاضر فضای خانوادگی، روستایی و نظامی را کنار هم می‌آورد و از دل آن تصویری انسانی از یک رزمنده‌ی سالخورده می‌سازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فاتح اثر سارا شجاعی اصل

کتاب فاتح رمانی ایرانی و داستان زندگی سرهنگ فاتح ده‌آبادی است؛ رزمنده‌ای قدیمی که سال‌ها پیش در جبهه، میان خاکریزها، دوستی عمیقی با ناصر شکل داده و حالا در پیری با بدنی فرسوده و لگنی پر از درد در امام‌زاده‌ای دورافتاده پناه گرفته است. سارا شجاعی اصل در این کتاب، گذشته‌ی جنگ، حالِ پر از عذاب وجدان و مأموریت‌های سوریه را در هم تنیده است تا نشان دهد زخمی که گلوله در استخوان می‌گذارد، فقط جسم را نمی‌زند و تا سال‌ها در حافظه و وجدان آدم می‌ماند.

رمان فاتح به روزهای جوانی فاتح در تهران و جبهه، آشنایی‌اش با ناصر، سایه‌ی عشق خاموش به راحله و سال‌های بعد که او سرهنگی میانسال است و در نهایت به پناه‌گرفتنش در امام‌زاده‌ای روستایی پرداخته است. هر فصل از این رمان بخشی از پازل زندگی شخصیت اصلی را کامل می‌کند؛ از فضای سربازی و میدان تیر و وسواس فاتح برای پیداکردن یک پوکه‌ی گم‌شده تا کلانتری، تصادف، بازجویی و بست‌نشینی در امام‌زاده. کتاب فاتح علاوه‌بر خط اصلی، شخصیت‌های فرعی پررنگی هم دارد؛ ناصرِ رفیق و فرمانده، ساره و رحمان به‌عنوان فرزندان سرهنگ، فریده (همسر خسته و معترض)، زری‌دخت (خادم امام‌زاده با گذشته‌ای تلخ) و سعیدرضا (جوان افغانِ روستا که میان دلسوزی و مصلحت‌سنجی گیر کرده است).

ترکیب یادشده رمان فاتح را از روایتی صرفاً جنگی دور و آن را به داستانی درباره‌ی پیری، تنهایی، شرم، رفاقت و مسئولیت تبدیل کرده است.

خلاصه داستان فاتح

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان گذشته‌ی جبهه و اکنونِ فرسوده‌ی سرهنگ فاتح ده‌آبادی را ترکیب کرده است. فاتح در گذشته سربازی است در تهران و جبهه. او رفیق صمیمی ناصر، درگیر نوشتن وصیت‌نامه‌ها و دل‌بسته‌ی دختری به نام راحله است که فقط چند لحظه‌ی کوتاه در کوچه او را می‌بیند و بعد برای همیشه گمش می‌کند. این عشق ناتمام همراه با خاطره‌ی ناصر در ذهن فاتح می‌ماند. در زمان حال فاتح سرهنگی است که مأموریت سوریه می‌گیرد. این تصمیم خانه‌اش را به میدان تنش تبدیل می‌کند.

فریده، همسر فاتح، تاب شنیدن خبر را ندارد و خانه را ترک می‌کند. بعدتر تصادفی خونین، بازجویی در کلانتری و فشارهای روحی، فاتح را به امام‌زاده‌ای روستایی می‌کشاند؛ جایی که با بدنی بیمار، روی فرش‌های خیس و میان نگاه‌های سنگین اهالی بست می‌نشیند و با ناصرِ شهید، در دل و خواب، گفت‌وگو می‌کند. کتاب حاضر قدم‌به‌قدم نشان می‌دهد فاتح با چه چیزی در خودش می‌جنگد و چرا از خودش خجالت می‌کشد.

چرا باید کتاب فاتح را بخوانیم؟

رمان فاتح درمورد یک رزمنده‌ی سالخورده است؛ نه در لحظه‌ی قهرمانی او، بلکه که در سال‌های بعد؛ وقتی بدن و وجدانش زیر بار گذشته خم شده است. این کتاب برای کسانی که می‌خواهند جنگ، مدافعان حرم و خانواده‌هایشان را از زاویه‌ای روزمره‌تر ببینند، روایتی پر از جزئیات درمورد رفاقت، شرم، پیری و تنهایی ارائه کرده است.

خواندن کتاب فاتح را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب رمان درباره‌ی رزمندگان، مدافعان حرم و موضوعِ تبعات جنگ بر زندگی خانوادگی علاقه‌مند هستند.

بخشی از کتاب فاتح

«دهِ شب است. ماشین دارد پرسرعت گاز می‌دهد. بیرون از ماشین، تاریکی‌اش مثل تاریکی خیابان‌های خرمشهر است. هوا ابری است. مخروبه‌ای شده بود که نمی‌شد گفت فقط تاریک است. ظلمات محض. خرمشهر را می‌گویم. حتی یک بار که یک شبانه‌روز چیزی نخورده بودیم، برای چند ثانیه در تصرف آن‌همه تاریکی احساس کردم چشمانم بسته است و دارم در خواب راه می‌روم. آنجا هم ناصر دستم را گرفت. افتاده بودم روی زمین. هنوز هم نمی‌دانم کجا زمین خورده بودم. تیزی دردناکی فرو رفته بود توی آرنجم. چیزی شبیه به فلزی که بتن ساختمان را به هم وصل می‌کند. سجادی راننده است. کار اطلاعات‌عملیات می‌کند.

_ رسیدیم. این عَلَمی رو بچه‌ها گذاشتن!

علم کوچکی را به عنوان نشانه فروکرده‌‌اند توی خاک. از ابتدای این عملیات، سجادی ده بار مسیر این روستا را رفته و آمده. این یک بار قرار نبود کسی همراهش باشد. من بی‌هوا سوار سجادی شدم. چند نفر از بچه‌ها ایستاده‌اند توی خانه‌ای که وسط این روستاست. رگباری دارد تیراندازی می‌شود. صدای بمب می‌آید. اگر درست فهمیده باشم گلولۀ توپ است. این موج، فقط صدای این موج قدرت آن را دارد که پایۀ خانه‌ها را در هم بشکند. می‌ترسم بین بچه‌ها کسی موجی شود.»